Het geheim achter de dalende Amerikaanse misdaadcijfers: gevangenissen

Een opmerkelijke, en zelfs gedurfde, reportage in Time: wat is de verklaring voor de spectaculaire daling van de misdaad sinds het begin van de jaren negentig? Want spectaculair is die daling zeker. Als het moordcijfer op het peil was gebleven van 1992, dan zouden er  170.000 extra Amerikanen zijn vermoord tussen 1992 en 2009. Dat zijn meer doden dan er vielen in de Eerste Wereldoorlog, Korea, Vietnam en Irak bij elkaar.

Per jaar vinden er 40.000 minder verkrachtingen  plaats dan twintig jaar geleden, en 1,6 miljoen inbraken.

Maar waarom?
Ligt aan ons, zegt de politie.
Komt door ons, zei de regering-Clinton.
De bevolking wordt ouder, zeggen de statistici.
Komt door de ‘war on drugs’ zeggen hardliners.

Maar geen van die verklaringen is bevredigend.
Dit is een heel belangrijke factor: veel boeven zitten sinds de jaren negentig heel lang in de gevangenis.
En het is waar dat ze daarvan niet opknappen, het is waar dat het sneu is voor hun kinderen, vaders en moeders en vrouwen. Maar moorden doet hij niet meer, of stelen of verkrachten.
Gedurende de periode dat de misdaad daalde steeg het aantal boeven in de gevangenis met bijna een miljoen.
En nog duidelijker: toen de straffen lichter werden in de jaren zestig en zeventig steeg de criminaliteit. Nadat de straffen strenger werden daalde deze.
Time vertelt onder andere het verhaal van een agent genaamd Jack Maple. Hem was verteld dat misdaad een gevolg was van armoede en wanhoop. Maple dacht dat misdaad kwam door misdadigheid. ‘Analyseer waar boeven graag misdrijven plegen, en wanneer. Zorg dat je daar bent en pak ze op. En daarna zal de misdaad dalen.’ 
Hij kreeg zijn zin en voila, de misdaad daalde. De New Yorkse statistieken zijn niet geheel betrouwbaar gebleken (politici hebben ze opgepoetst), maar het aantal moorden staat vast en is met 80 procent gedaald. En de (overvolle) gevangenissen hebben daar zeker een grote rol bij gespeeld, meent Time.

Bron(nen):   Time