Hoe de verzorgingsstaat verdampt

Miljoenen Britten die geen werk hebben gaan een lagere uitkering tegemoet. George Osborne, de minister van Financiën, is de man die de draconische bezuinigingen afkondigt en hij spaart de roede niet. 2.6 miljoen werkloze Britten zullen de gevolgen ondervinden van minder bijstand en minder sociale voorzieningen.
Natuurlijk gaat nu de discussie losbarsten hoe de ergste effecten kunnen worden gedempt. Maar hoe dan ook: de nieuwe politiek zal nieuw leed brengen. 
Het kan bijna niet anders of Groot-Brittannië is in deze gidsland – en de rest van Europa zal volgen. Want je kunt niet én verzorgingsstaat én immigratieland én open economie zijn in een globale wereldorde. Achteraf mag het verbazend heten dat zoveel mensen nog zo lang dachten dat zoiets wel mogelijk was.
Overigens wijst Welingelichte Kringen in dit verband graag op Leven aan de onderkant van de Britse auteur Theodore Dalrymple, een klein meesterwerk dat in 2004 verscheen. Dalrymple beschrijft daarin de uitwassen van de Britse verzorgingsstaat – en laat ons zien hoe de (zwarte) onderklasse als het ware immobiel is geworden van een overmaat aan zorg en voorzieningen. These van het boek: de verzorgingsstaat houdt de onderklasse gevangen in haar benarde positie.

Bron(nen):   The Times