Eet u wel eens badzout?

Mefedrone, of 4-methylmethcathinon is een relatief nieuwe synthetische drug. In de scene heet het ‘Meow’. Het behoort tot de stimulantia en is in toenemende mate populair bij jongeren. In Nederland valt het sinds vorig jaar onder de Geneesmiddelenwet, d.w.z. dat het verkopen, bestellen en het bezit van mefedrone verboden is.

Mefedrone wordt meestal gesnoven en soms geslikt. Volgens sommigen is het effect te vergelijken met dat van cocaïne en volgens anderen met dat van MDMA (extacy). In de UK wordt het ook wel eens aangeboden als ‘luchtverfrisser’, ‘badzout’ en ‘planten-voeding’. Zo wordt de Schotse eigenares van een seksshop beschuldigd van het opzettelijk aanzetten tot consumptie en daarmee het blootstellen van het publiek aan ‘het risico op letsel en dood’. Een 17-jarige jongen is ten gevolge van het eten van haar badzout overleden.

In het lichaam wordt mefedrone omgezet in 4-methylefedrine, een stof met een sterk vaatvernauwende werking en een hoge cardiovasculaire toxiciteit. Dat wil zeggen dat je er – net als van amfetamine en cocaïne – een hartinfarct, hartstilstand of hersen-bloeding van kan krijgen. Het lijkt er op dat David Nutt (voormalig voorzitter van het adviesorgaan drugsmisbruik van de Britse regering) gelijk heeft met zijn uitspraak ‘dat mensen beter XTC of speed kunnen gebruiken dan middelen, waar we nog niets over weten’. Het is ook een signaal naar de politiek dat succesvolle drugsbestrijding (met krapte in het aanbod van een middel als gevolg) de opkomst van nieuwe, vervangende middelen in de hand werkt en er is geen enkele aanleiding om te veronderstellen dat die nieuwe middelen tot minder problemen zullen leiden.

Bron(nen):   The Herald Scotland  Stichting Adviesburo Drugs