Staatsbosbeheer houdt rekening met ‘landschapsengelen’ en ‘natuurwezens’

Bij de herinrichting van het Strubben-Kniphorstbosch, een driehoek van zo’n 300 ha tussen Anloo, Schipborg en Annen in Drenthe, houdt Staatsbosbeheer rekening met ‘de ziel van het bos’.

Spirituele begeleiders, Jeanet Reussink en Johanna Jansen, gaan hun voor: ‘Oh, we moeten even terug. Ik heb de landschapsengel niet om toestemming gevraagd om het bos in te gaan’. Achter een heuveltje houden ze stil. Jansen strekt haar handen omhoog en gebaart een boog. ‘Ik zie een prachtige poort, omzoomd met edelstenen’, zegt ze. ‘Ja, nu gaat-ie open’.

Jeanet Reussink heeft gaialogie gestudeerd, ‘een alternatieve ervaringswetenschap die natuur en cultuur met elkaar in verbinding brengt’. Zij ziet de aarde ‘als levend wezen’ en kan naar eigen zeggen ‘communiceren’ met bossen en de ‘natuurwezens’ die daarin leven.

Johanna Jansen voert in Hardenberg een ‘bewustwordingspraktijk’. Ze voelt zich ‘een tolk van energieën’, zegt ze. ‘Ik kan de hartslag van de aarde voelen, ik maak contact met elfen- en kaboutervolken. Ik kijk dan welke informatie ik mag doorgeven’.

Marco Kooijinga hoort de 2 vrouwen aan. Hij is medewerker van de Dienst Landelijk Gebied, het agentschap dat het beleid van het ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie uitvoert. Hij ziet geen poorten of energiewezens. Maar hij woont naast het bos en weet dat er is iets onzichtbaars is, iets spiritueels.

Tijdens de inspraakavonden is de Werkgroep Energetische Harmonisatie opgezet. De samenwerking verloopt voorspoedig. Het hielp dat leden van de spirituele werkgroep de bosbeheerders meenamen naar – wat zij zien als – ‘het hart van het bos’, zodat de mannen in de groene pakken konden ‘beleven’ wat zij bedoelden. Staatsbosbeheerder Witvoet: ‘Ze lieten ons met een wichelroede lopen. Of je daar nu in gelooft of niet, het is frappant dat zo’n ding steeds op een bepaalde plaats uitslaat’.

Bron(nen):   Trouw