De spannende verhalen van Trouwjournalist Ramesar

Perdiep Ramesar was een veelbelovende jonge journalist die de gelederen van de Trouwredactie zou komen opfrissen. En dat deed hij, in het begin met ongelooflijk veel succes. Waar je hem ook heen stuurde, hij kwam altijd met een spannend verhaal terug. Vorige week moest Trouw 126 artikelen van hem terug trekken. Vanaf eind 2011 waren er al signalen dat hij zijn artikelen verzon, maar de hoofdredactie deed daar niets mee.

Al jaren twijfelden collega’s van Ramesar over zijn verhalen, schrijft de Volkskrant in een reconstructie. Waar zijn de bronnen? Waarom zijn ze altijd anoniem? Niemand spreekt zich echter openlijk uit. Het blijft bij gefluister en geroddel tijdens etentjes en in de pauze.

Hoogleraar journalistiek Jeroen Smit en rechter Egbert Myjer in hun onderzoeksrapport over Ramesar: ‘Onder Trouw-redacteuren bestaat geen traditie van elkaar diep bevragen op de kwaliteit van het gevoerde werk.’ De cultuur bij Trouw, merken de onderzoekers achteraf op, gaat van ‘goedgelovig en braaf naar onverschillig en apathisch’.

Want vanaf eind 2011 zijn er bij de top van Trouw al duidelijk signalen dat Ramesar niet de waarheid spreekt. Diverse collega’s hebben bij de hoofdredactie aan de bel getrokken. Maar er wordt niets mee gedaan. De hoofdredactie van Trouw heeft ‘te weinig tijd voor de inhoud van de krant’.

Ramesar verzon allerlei bronnen in artikelen over jihadisme en mensenhandel, maar ook in een reportage over een dode walvis in Scheveningen. Een belangrijk voorbeeld is het verhaal waarmee hij definitief doorbrak: zijn interview in oktober 2011 met de Chinese prostituee An Ling (32), die een van haar nieren verkoopt aan Nederlandse mensensmokkelaars om haar dochter bij zich te mogen houden. Als gevolg van de transplantatie heeft ze een groot litteken, op haar buik.

Het verhaal belandt niet alleen in de krant. Het verschijnt ook in een veelbesproken boek over mensenhandel, ‘Slaven in de polder’. De Chinese An Ling is nergens te vinden. Bovendien geeft zo’n operatie geen litteken op de buik maar op de rug.

De conclusie van de onderzoekers lijkt nog zacht uitgedrukt: ‘Ramesar neemt het niet altijd voldoende nauw met de door hem gepresenteerde waarheid.’

Bron(nen):   Volkskrant      

2 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. Burgermans

    Enige bescheidenheid zou je wel passen, Jeanette. Met het aantal stukjes van jouw hand dat niet waar bleek te zijn kan ook een boek gevuld worden. Over 3huis nog maar te zwijgen…

    • kletsmajoor

      Maar Jeanette verzint geen verhalen. Ze tikt ze gewoon over (of copy/paste ze) uit andere media. Dat doen andere media ook voortdurend, dat zag je ook met die artikelen van Ramesar gebeuren.

      Smits en Myjer vinden de cultuur binnen Trouw “van goedgelovig en braaf naar onverschillig en apathisch”, maar iets soortgelijks is er aan de hand met de media onderling. Ze laten na elkaar kritisch te bevragen. Dat zie je ook bij hoe ze met snel “nieuws” op internet omgaan. Zodra een krant of nieuwswebsite een berichtje van Twitter of Facebook overneemt, doen ze het binnen 15 minuten allemaal. Waarschijnlijk omdat ze denken dat die eerste krant het wel goed gechecked zal hebben (en als het fout zit kunnen ze die altijd nog de schuld geven).

      (in antwoord op Burgermans)

Reacties niet toegestaan