Waarom is de terreurdreiging in Brussel zoveel groter dan in Amsterdam?

De vraag is de afgelopen dagen al meerdere keren gesteld: houdt de terreurdreiging ineens op bij de grens? Wat is het verschil tussen Brussel en Amsterdam? De Belgische terreurdeskundige Rik Coolsaet legt het uit in het Parool.

”Als er een individu als Abdelhamid Abaaoud onder de Nederlandse Syriëreizigers was geweest, hadden we nu over een lockdown in Amsterdam gepraat,” begint de hoogleraar internationale betrekkingen aan de Universiteit Gent.

”Er is vanuit Raqqa een organisatie vertrokken die zich heeft gevormd rond Abaaoud, die zich had opgewerkt binnen IS. Buitenlandse strijders worden samengebracht op basis van hun gemeenschappelijke taal, dus zo kon Abaaoud een terreurnetwerk creëren van Franstaligen, aangevuld met familieleden en zijn oude maten uit de wijk.”

Hij vervolgt: ”Dat IS bepaalde landen specifiek bedreigt, komt veel meer doordat strijders uit die landen blijkbaar hoog genoeg in de organisatie zijn doorgedrongen. Als er geen Nederlanders in de top zitten, komen er ook geen bedreigingen aan het adres van Nederland.”

”Een poging tot een aanslag ontstaat zeer opportunistisch. Een terrorist moet kennis hebben van het terrein om een operatie op te zetten. Dat is voor deze mensen makkelijker in Brussel dan in bijvoorbeeld Amsterdam. Het zijn ook geen super warriors hè, geen grote denkers,” aldus de hoogleraar.

Er zijn meer verschillen tussen België en Nederland. ”Bij de Molenbekers leeft sterk het gevoel dat er voor hen geen plaats is in de Belgische samenleving. Ik denk dat dat gevoel in Nederland minder diep zit. Daarbij komt dat er met Sharia4Belgium al sinds 2010 een organisatie was opgezet voor deze gefrustreerde mensen,” zegt Coolsaet.

”Na de opkomst van IS brachten zij hen in contact met een plek waar alle oplossingen voor hun problemen liggen,” gaat hij verder. ”Die verbindingsweg tussen de voedingsbodem en een vertrek verklaart het Belgische probleem. Bij IS worden perspectieven beloofd: een nieuwe familie, geborgenheid, een villa met zwembad en zelfs, als je dat wilt, sadisme in naam van een hoger doel.”

Bron(nen):   Het Parool