Psycholoog Mehmet Mehmetoglu van de Noorse Universiteit voor Wetenschap en Technologie onderzocht de voorkeuren van 395 mannen met een gemiddelde leeftijd van 23 jaar. De deelnemers gaven op een schaal van een tot vijf aan hoe belangrijk zij de borsten en billen van een potentiële partner vonden.

Op basis van de antwoorden onderscheidde de onderzoeker vier groepen. De grootste groep (53 procent) hechtte veel waarde aan zowel borsten als billen. Een tweede groep (20 procent) vond beide kenmerken redelijk belangrijk, maar minder uitgesproken.

Opvallend was de derde groep. Bijna een op de vijf mannen (18 procent) bleek een duidelijke voorkeur voor billen te hebben, terwijl borsten voor hen veel minder belangrijk waren. Een groep die juist uitsluitend borsten belangrijk vond, werd niet gevonden.

Volgens Mehmetoglu wijst dat erop dat billen een centralere rol spelen in mannelijke aantrekkingskracht dan eerder werd gedacht. Vanuit de evolutionaire psychologie zouden billen signalen afgeven over gezondheid, vruchtbaarheid en jeugd, eigenschappen die onbewust een rol spelen bij partnerkeuze.

Persoonlijke waarden

Het onderzoek keek ook naar persoonlijke waarden. Mannen die veel belang hechtten aan uiterlijk en status bleken vaker in de groep te vallen die sterk op fysieke kenmerken let. Mannen met meer egalitaire opvattingen over de rol van mannen en vrouwen richtten zich juist minder op het lichaam van een potentiële partner.

De onderzoeker benadrukt wel dat de resultaten niet voor alle mannen gelden. De studie werd uitgevoerd onder een relatief kleine groep jonge Noorse mannen, waardoor de uitkomsten niet zonder meer zijn door te trekken naar andere landen of leeftijdsgroepen.

Volgens Mehmetoglu is de belangrijkste les dat fysieke voorkeuren waarschijnlijk deels biologisch zijn bepaald, maar dat mensen zich daar ook bewust van kunnen zijn. "Uiterlijk speelt een rol, maar het is verstandig om bij het kiezen van een partner ook oog te houden voor andere eigenschappen, zoals persoonlijkheid en intelligentie."

Bron: PsyPost

Dat blijkt uit nieuw onderzoek van socioloog Sangsoo Lee. Hij onderzocht in verschillende landen hoe mensen aankijken tegen relaties waarin de vrouw meer verdient dan de man. Gemiddeld blijken mannen daar negatiever over te denken dan vrouwen.

Opvallend is dat die weerstand kleiner is in landen waar de gelijkheid tussen mannen en vrouwen groter is. Ook in economisch beter ontwikkelde landen accepteren zowel mannen als vrouwen vaker dat de vrouw het meeste geld binnenbrengt.

In landen waar veel mannen werkloos zijn, ziet Lee juist het tegenovergestelde. Daar groeit de weerstand onder mannen. Volgens de onderzoeker kan economische onzekerheid ervoor zorgen dat mannen sterker vasthouden aan hun traditionele rol als kostwinner.

Maar geld is niet de enige factor die een relatie beïnvloedt. Ook emotionele steun blijkt ongelijk verdeeld.

Veel stress

Een tweede studie keek naar tweeverdieners die allebei een drukke baan hebben. Op dagen waarop werk veel stress oplevert, blijken vrouwen hun partner juist extra emotionele steun te geven. Mannen doen dat opvallend minder wanneer hun vrouw een zware werkdag achter de rug heeft. Sterker nog: sommige mannen boden op zulke dagen juist minder steun.

De onderzoekers zagen ook verschillen in wat mannen en vrouwen uit die steun halen. Vrouwen zijn tevredener over hun relatie als hun partner hen emotioneel ondersteunt. Mannen halen juist meer voldoening uit het zélf bieden van steun aan hun partner.

De resultaten laten zien dat traditionele rolpatronen nog altijd doorwerken, ook nu steeds meer stellen uit twee inkomens bestaan. Niet alleen de financiële verdeling, maar ook de emotionele belasting in een relatie blijkt nog vaak ongelijk verdeeld.

De conclusie: een moderne relatie draait allang niet meer alleen om wie het meeste verdient, maar ook om hoe partners elkaar ondersteunen wanneer het werk tegenzit.

Bron: Psychology Today

De groep was vanaf een kabelbaanstation spontaan gaan wandelen in de buurt van de Wildspitze, de hoogste berg van Noord-Tirol. Ze belandden herhaaldelijk in gevaarlijke gebieden en raakten deels van de gemarkeerde route af. Twee groepsleden sloegen uiteindelijk alarm.

Volgens het Duitse persbureau dpa ging het om drie bevriende families uit België, Groot-Brittannië, de Verenigde Staten en Oostenrijk. Hun uitrusting voor de bergtocht was "vrijwel nihil", vertelde een politiewoordvoerder aan DPA.

Reddingshelikopters brachten veertien mensen in veiligheid. Reddingswerkers begeleidden de overige 22 te voet naar het dal. De wandelaars moeten de reddingsactie zelf betalen.

Chinese onderzoekers bekeken de resultaten van dertig studies met in totaal ruim 2.500 mensen met slaapproblemen uit meer dan twaalf landen. Daaruit blijkt dat twee sessies intensieve yoga per week, van maximaal dertig minuten, de grootste verbetering van de slaapkwaliteit opleveren.

Het gaat nadrukkelijk niet om rustige ontspanningsyoga. Bij intensieve yoga volgen houdingen elkaar in een hoog tempo op en wordt het eigen lichaamsgewicht gebruikt als weerstand. Daarmee lijkt deze vorm van yoga effectiever dan wandelen, krachttraining, aerobics en traditionele Chinese bewegingsvormen zoals tai chi en qi gong.

Na intensieve yoga scoorde wandelen het best, gevolgd door krachttraining, waar ook Pilates en gewichtheffen onder vallen. Opvallend is dat de onderzoekers vonden dat intensieve yoga zelfs beter presteerde dan klassieke cardiotraining.

Ademhaling en spierbelasting

Waarom yoga zo goed lijkt te werken, is nog niet helemaal duidelijk. Mogelijk speelt de combinatie van gecontroleerde ademhaling en spierbelasting een belangrijke rol. Ademhalingsoefeningen kunnen het parasympathische zenuwstelsel activeren, waardoor lichaam en geest gemakkelijker ontspannen. Daarnaast zijn er aanwijzingen dat yoga de hersenactiviteit beïnvloedt en zo een diepere slaap bevordert.

De resultaten sluiten deels aan bij eerder onderzoek. Zo bleek uit een studie uit 2025 dat tai chi op de lange termijn net zo effectief kan zijn als cognitieve gedragstherapie voor slapeloosheid.

Toch plaatsen de onderzoekers een kanttekening. Hoewel de analyse veel studies samenbrengt, zijn er nog relatief weinig onderzoeken die verschillende trainingsvormen rechtstreeks met elkaar vergelijken. Bovendien verschillen de deelnemers en de gebruikte yogastijlen sterk.

De conclusie blijft daarom voorzichtig: bewegen is goed voor de nachtrust en intensieve yoga lijkt op dit moment de meest veelbelovende keuze. Mensen die langdurig kampen met slapeloosheid of andere slaapproblemen doen er wel verstandig aan ook een arts te raadplegen.

Bron: Science Alert

Door het uitroepen van de noodtoestand kan de regering makkelijker maatregelen nemen die nodig zijn voor snelle hulpverlening, schrijft nieuwszender Blu Radio. Er kan bijvoorbeeld eenvoudiger geld worden vrijgemaakt.

Hulpdiensten zijn bezig met het reddingswerk. In sommige steden zouden al mensen bevrijd zijn vanonder het puin van ingestorte gebouwen, maar volgens lokale autoriteiten zijn er nog mensen die vastzitten.

De kersverse president Abelardo de la Espriella zei dat hij naar het aardbevingsgebied zal afreizen om toe te zien op de hulpverlening.

Een ramp in slow motion

Antimicrobiële resistentie is de saaiste dodelijke bedreiging die er bestaat. Geen lockdowns, geen persconferenties, alleen een langzaam oplopende teller. Toch is de prognose ronduit somber: in 2050 sterven naar verwachting 1,91 miljoen mensen per jaar rechtstreeks aan een infectie die niet meer op antibiotica reageert. Opgeteld over de periode 2025-2050 gaat het om zo'n 39 miljoen doden.

De motor onder die cijfers draait deels in de veehouderij. In grote delen van Zuidoost-Azië krijgen gezonde dieren routinematig lage doses antibiotica om sneller te groeien. Precies dat halfslachtige gebruik selecteert bacteriën die de middelen overleven.

“Er staat een grote pandemie te gebeuren in de vorm van antimicrobiële resistentie.”

Niet het karbonade-risico dat u denkt

Hier gaat het publieke debat vaak mis. De grootste dreiging zit niet in het stukje vlees op uw bord: verhitting maakt bacteriën onschadelijk. Het risico zit in de omgeving eromheen. Mest, afspoelend water en bodem verspreiden resistente bacteriën en hun resistentiegenen, en wie dagelijks met de dieren werkt loopt het meeste risico.

Daarnaast speelt een tweede, apart probleem: residuen. Dat zijn achtergebleven sporen van diergeneesmiddelen in vlees, melk of eieren. Residu en resistentie worden vaak op één hoop gegooid, maar ze vragen om totaal verschillende maatregelen — en juist die verwarring vertraagt effectief beleid.

Nederland doet het opvallend goed

Op dit dossier is Nederland een van de betere leerlingen van de klas. De verkoop van antibiotica voor landbouwhuisdieren lag in 2025 ruim 77 procent lager dan in het referentiejaar 2009. Colistine, een laatste redmiddel in de menselijke geneeskunde, wordt in de varkenshouderij sinds 2020 met bijna twee derde minder ingezet.

Maar de daling is geen automatisme. In de vleeskuikensector steeg het gebruik in 2025 juist met bijna een kwart ten opzichte van een jaar eerder. En in de ziekenhuizen kruipen de resistentiecijfers omhoog: bij bacteriën die ernstige urineweginfecties veroorzaken is een groter deel ongevoelig geworden, en artsen grijpen vaker naar laatste-redmiddelen.

“Een grens houdt een resistente bacterie niet tegen; een importzending vlees wel een vliegtuig.”

Wat u zelf kunt doen

• Verhit kip, varkens- en rundvlees door en door; dat doodt resistente bacteriën net zo goed als gewone.
• Gebruik een aparte snijplank voor rauw vlees en was uw handen direct na het aanraken ervan.
• Wees terughoudend met rauwe vleesproducten als filet americain, zeker bij kinderen, ouderen en mensen met een zwakke afweer.
• Vraag uw huisarts niet om antibiotica bij een verkoudheid. Elke onnodige kuur draagt bij aan hetzelfde probleem.

De volgende pandemie kondigt zich dit keer met jaren voorsprong aan. Dat is de luxe die we bij corona niet hadden — en meteen ook het gevaar, want een dreiging die geen haast heeft, krijgt zelden voorrang.

Meer weten?

• RIVM: NethMap One Health 2025 over antibioticagebruik en resistentie
• Compendium voor de Leefomgeving: antibioticagebruik en resistentie in de veehouderij
• NVWA: risicobeoordeling ESBL-besmetting via vlees

1. Mijn partner irriteert me alleen nog maar

Hij wil altijd maar op die bank. Zij kan nooit een knoop doorhakken. Hij komt weer met een nieuw plan. Na een paar jaar samen beginnen precies die eigenschappen te schuren die in het begin zo aantrekkelijk leken. Dat wordt gemakkelijk vertaald als: de liefde is op.

Die vertaling is meestal onjuist. Verliefdheid draait op idealisering: je ziet in de ander wat je zelf mist. Zodra die roze bril afzakt, zie je de hele mens, inclusief de verschillen. De idealisering slaat om in polarisatie, en dat is een normale fase, geen alarm.

Irritatie is zelden een bewijs dat de liefde weg is. Meestal is het een wegwijzer naar een eigen, onbenoemde behoefte.

Het loont om de irritatie om te draaien. Ergert de traagheid van je partner je? Dan verlang jij misschien naar meer afwisseling. Word je gek van haar besluiteloosheid? Dan draag je waarschijnlijk te veel verantwoordelijkheid alleen. De kunst is dat als wens te formuleren, niet als verwijt. Een verwijt vraagt om verdediging, een wens om een gesprek.

2. We ruziën constant over wie wat doet

Rommel, telefoons, de boodschappen: het huishouden is in Nederland het meest genoemde ruziethema tussen partners. Intieme onderwerpen scoren opvallend veel lager. Precies op die alledaagse ergernis lopen relaties stuk, en juist die breuk is vaak te voorkomen.

Eén vraag helpt om te toetsen of het echt mis is: zijn er nog betere dagen of periodes? Loopt het in de vakantie wél soepel, dan is er waarschijnlijk geen tekort aan liefde maar een teveel aan stress. Wie voortdurend ruziet over wie minder doet, is meestal met z'n tweeën overbelast.

Dan is stress wegnemen zinvoller dan de boedel verdelen. Taken anders verdelen. Hulp inschakelen. Een avond samen in de agenda zetten, net zo hard als een werkafspraak. Alleen het gesprek erover haalt de scherpte er al uit: samen vaststellen dat het leven objectief druk is, verlaagt het schuldgevoel aan beide kanten. Waardering werkt in dezelfde richting. Wie hoort dat zijn inspanning wordt gezien, voelt zich competenter, en dat drukt het stressniveau.

3. Al maanden niets in bed

Bij stellen die lang samen zijn zakt de aantrekkingskracht soms in. De conclusie ligt dan snel klaar: als de lust weg is, is de liefde weg. Maar afnemende zin heeft vaak weinig met liefde te maken en veel met een opvatting van seks die na twintig jaar niet meer voldoet.

Wie lust alleen uit spanning haalt, heeft steeds sterkere prikkels nodig om het interessant te houden.

De standaardadviezen wijzen allemaal dezelfde kant op: nieuwe technieken, spannende plekken, de relatie openstellen. Voor intimiteit doen die weinig, en ze zijn ronduit frustrerend als er ondanks alle inspanning geen zin komt. Ontspanning is de tegenovergestelde route: langzaam, zonder doel, zonder prestatiedruk. Veel stellen kennen dat principe al, want zo begon het ooit. Eerste hand vasthouden, eerste kus, minutenlang aankijken.

Praktisch betekent het: benoem dat je weer seks wilt, maar zonder de druk van seks. Plan er tijd voor. Zorg dat je ontspannen bent. En begin bij kussen en aanraken, niet bij het eindpunt.

Meer weten?

• CBS: Huwelijksontbindingen door echtscheiding en overlijden
• RTL Nieuws: relatietherapie en vergoeding uit de basisverzekering
• Rutgers: onderzoek naar seksuele gezondheid in Nederland

KLM lijkt daarmee het voorbeeld te volgen van veel andere luchtvaartmaatschappijen. Zo stapten SAS, British Airways en Lufthansa al eerder over op een betaald aanbod. Bij de budgetmaatschappijen Ryanair en easyJet en ook Transavia moet al langer standaard worden betaald voor eten en drinken aan boord.

Ondanks het uitgebreidere betaalde aanbod blijft KLM nog een van de weinige maatschappijen die überhaupt gratis catering aanbiedt op korte vluchten binnen Europa. Zo blijft het gratis aanbod, dat bestaat uit koffie, thee, water, jus d'orange en een stroopwafel, volgens KLM bestaan.

Dat onthult het FD vandaag. Van der Velde is grootaandeelhouder in een cryptobedrijf, Tether. Hij had een meerderheidsbelang. Dat belang is 20 miljard waard, maar misschien ook wel meer. Tether zou bij verkoop mogelijk $ 350 mrd tot $ 375 mrd waard zijn. Bij zo’n waardering zou Van der Veldes vermogen meer dan $ 50 mrd (zo’n € 43 mrd) bedragen. Dat is nog exclusief privébezittingen. Dat is aanzienlijk meer dan de dochter van Heineken, die het moet doen met 12 miljard.

Tether is het bedrijf achter USDT, de grootste stablecoin ter wereld: een "digitale dollar" waarvan elke token één dollar hoort waard te zijn en gedekt wordt door reserves. Het bedrijf is gevestigd in El Salvador, telt slechts een paar honderd medewerkers en is nauw verweven met cryptobeurs Bitfinex.

Actuele cijfers (Q2 2026)

• Netto operationele winst: 1,5 miljard dollar, fors lager dan de 4,9 miljard in Q2 2025 coindesk
• Bezittingen 187,75 miljard tegenover 183,64 miljard aan verplichtingen; de buffer aan overtollige reserves halveerde van 8,23 naar 4,11 miljard
• Het "alomvattende" resultaat over de eerste helft van 2026 was juist negatief: circa min 3,17 miljard dollar
• USDT in omloop: circa 184,6 miljard dollar, ruim 60 procent van de stablecoinmarkt; ook bezit Tether 146 ton fysiek goud

NB: de afbeelding is vermoedelijk van Van der Velde

Bijna alles kan, maximaal twaalf maanden

Bijna al het fruit kun je invriezen, in blokjes of in zijn geheel, en je bewaart het maximaal twaalf maanden. Zet de vriezer op −18 °C: dat is het gangbare compromis tussen kwaliteit en energieverbruik. Kouder bewaart iets beter, maar kost meer stroom.

Zacht fruit – aardbeien, frambozen, bramen, bessen – is het makkelijkst. Leg de vruchten in één dunne laag in een bakje of op een schaal, anders vriezen ze tot één klomp aan elkaar. Pas als ze hard zijn, gaan ze samen in een goed afsluitbaar bakje of diepvrieszakje met zip-sluiting. Lucht eruit knijpen, datum erop, klaar.

Een klomp bevroren aardbeien is geen voorraad, dat is een blok werk voor later.

Waar het misgaat: water

Fruit met veel water houdt zijn vorm niet. Watermeloen, komkommer en tomaat worden na het ontdooien een papperige massa; ook sinaasappelpartjes overleven het slecht. Wil je toch iets met citrus, pers het dan uit en vries het sap in een ijsblokjesbakje of fles in. Citroen en limoen kunnen wél in plakjes de vriezer in, als ijsklontje of garnering.

Appels en peren kunnen in stukjes of schijfjes, maar verkleuren snel. Leg de gewassen partjes twintig minuten in een oplossing van twee eetlepels citroensap op één liter water voor je ze invriest. Steenvruchten, rabarber en bramen zijn vaak beter af als moes: koken, afkoelen, in porties invriezen.

Verpakking is het halve werk

De grootste vijand in de vriezer is lucht. Blijft er lucht bij het fruit zitten, dan droogt het oppervlak uit en krijg je vriesbrand: grauwe, harde plekken en smaakverlies. Diepvrieszakjes waar je de lucht uit duwt of vacuümzakken werken daarom beter dan een half gevuld bakje. Vries in porties die je in één keer opmaakt, en label alles met inhoud en datum – bevroren rood fruit ziet er allemaal hetzelfde uit.

De kwestie waar niemand het over heeft

Invriezen doodt geen virussen. Norovirus en het hepatitis A-virus overleven de diepvries moeiteloos, en juist zacht fruit als frambozen, aardbeien en bosvruchten is daar gevoelig voor. Bevroren zacht fruit spoel je dus altijd af in een zeef onder de kraan – al haalt wassen een virus er niet volledig af.

Wie geen risico wil lopen met zacht diepvriesfruit, verhit het gewoon even.

Een minuut doorkoken maakt virussen en bacteriën onschadelijk. Voor de gemiddelde gezonde eter is dat geen standaardadvies, maar voor kwetsbare groepen – zwangeren, ouderen, mensen met een verminderde weerstand – is verhitten de verstandigste keuze. Ook in een smoothie.

Kader: zo doe je het in vier stappen

1. Was het fruit, dep het droog en verwijder kroontjes of pitten.
2. Vries losse vruchten eerst in één dunne laag, zodat ze niet aan elkaar plakken.
3. Verpak luchtdicht in porties, met inhoud en datum erop.
4. Bewaar bij −18 °C en gebruik binnen twaalf maanden.

En daarna?

Bevroren aardbeien en druiven zijn prima ijsklontjes in een glas. Ontdooid fruit verliest structuur en wordt slap – dat is geen bederf, maar het maakt het ongeschikt voor de fruitschaal. Verwerk het in yoghurt, smoothies, compote of jam. Eenmaal ontdooid fruit vries je niet nog een keer in; verwerk het eerst tot moes of jam en vries dat in.

Meer weten?

• Voedingscentrum – Fruit bewaren en invriezen
• Voedingscentrum – Hepatitis en zacht (ingevroren) fruit
• Kassa – Groente en fruit invriezen, zo doe je dat

1. De trommel moet kunnen drogen

Een wasmachine met een dichte deur is een gesloten doos die warm en nat is. Laat je de deur na de wasbeurt openstaan, dan droogt de trommel en voorkom je dat de machine muf gaat ruiken. Hetzelfde geldt voor het doseerbakje: zet dat ook open.

De echte broedplaats is het rubber rond de trommelopening, het manchet. Daar hoopt vuil zich op, in de plooi waar je nooit kijkt. In onderzoek naar huishoudelijke wasmachines blijken juist de wasmiddellade en het deurrubber de plekken met de rijkste bacteriegroei — niet de trommel zelf.

De vieste plek in je wasmachine is niet waar de was zit, maar waar het zeepbakje zit.

Draai daarnaast één of twee keer per maand een was op 60 graden. Niet het eco-programma van 60 graden en ook niet het nieuwe eco 40-60-programma: die wassen niet lang genoeg op hoge temperatuur.

Nuance daarbij: op 30 graden overleven bacteriën de wasbeurt moeiteloos, maar het overgrote deel daarvan is onschadelijk voor gezonde mensen. Het gaat hier dus niet om ziek worden. Het gaat om de lucht die uit je machine komt.

2. De vaatwasser doet exact hetzelfde

Ook hier zijn een vies filter en vieze deurrubbers de plekken waar de geur ontstaat. Draai daarom ongeveer eens per maand een volledig heet programma, controleer het filter regelmatig, prik de gaatjes in de sproeiarmen door en neem het deurrubber mee met een sopje.

Laat vieze vaat ook niet dagenlang in een dichte machine staan te wachten tot hij vol is.

3. Het vaatdoekje dat je al drie dagen gebruikt

Natte vaatdoekjes, keukendoeken en afwassponsjes zitten vol bacteriën. Het advies is onverbiddelijk: verschoon vaatdoekjes elke dag en was ze op 60 graden. Gebruik liever een afwasborstel dan een sponsje, want in een spons blijven veel bacteriën achter. En hang natte doeken uit in plaats van ze opgefrommeld op de kraan te hangen.

4. Een afvoer die je bijna nooit gebruikt

De wasbak op zolder, de douche in de logeerkamer, de bijkeuken. In elke afvoer zit een U-bocht met water die rioollucht tegenhoudt. Gebruik je die afvoer wekenlang niet, dan verdampt dat water en heb je een open verbinding met het riool in huis.

De oplossing kost dertig seconden: laat de kraan even lopen. Voor een lange vakantie helpt een scheutje slaolie in de afvoer, want olie drijft op het water en vertraagt de verdamping.

Een muf huis is zelden vies. Het is meestal gewoon nat op plekken die droog hadden moeten zijn.

5. Het vetfilter van de afzuigkap

Vet dat maandenlang in een filter zit, gaat ranzig ruiken en verspreidt die geur over je hele keuken zodra de kap aanslaat. Haal de kap ongeveer eens per jaar open om het vuil van de schoepen te halen, en maak het permanente vetfilter regelmatig schoon in een warm sopje.

6. De wasdroger die je nooit opent

Maak na élke droogronde het pluizenfilter schoon. Bij een condensdroger komt daar nog iets bij: leeg de wateropvangbak en spoel om de paar maanden de condensor schoon. Dat is doorgaans een luikje onderin dat mensen jarenlang niet aanraken.

En dan de basis

Al het bovenstaande helpt weinig in een huis dat niet ventileert. Continu verse lucht binnenlaten en extra ventileren tijdens koken, douchen en wassen is de basis waar de rest op rust.

Feiten op een rij

Laat na de was de deur én het doseerbakje open. Draai maandelijks één of twee wassen op 60 graden, maar niet het eco-programma. Maak het deurrubber van wasmachine en vaatwasser regelmatig schoon. Verschoon vaatdoekjes dagelijks. Laat weinig gebruikte afvoeren wekelijks even doorlopen. Reinig het pluizenfilter na elke droogronde.

Meer weten?

• Consumentenbond: wasmachine schoonmaken en onderhouden
• Voedingscentrum: veilig wassen en schone vaatdoeken
• Milieu Centraal: woning ventileren

Wat is er precies aan de hand?

Hoogheemraadschap van Delfland heeft begin augustus een verbod ingesteld op het gebruik van oppervlaktewater. Dat verbod treft ruim 150 glastuinbouwbedrijven. Het waterschap probeert daarmee te voorkomen dat waterpeilen verder dalen en dijken uitdrogen. De instantie wil geen uitzonderingen maken of alternatieve waterbronnen toestaan. Dat schiet bij tuinders in het verkeerde keelgat.

Waarom is dit zo'n groot probleem?

Tuinders gebruiken voor hun gietwater normaal gesproken vooral regenwater uit bassins, maar overbruggen lange droge zomers met grond-, leiding- of slootwater. Door het verbod is die laatste optie nu weggevallen. Vooral grondgebonden teelten zoals bloemen zijn hierdoor gedupeerd.

Het gevolg: ondernemers rijden momenteel met tankwagens om water tussen bassins te verdelen. De spanning loopt op nu de droogte aanhoudt en bestuurlijke oplossingen uitblijven.

Waarom nu, en waarom zo urgent?

Glastuinbouw Nederland verwacht dat de situatie vanaf dinsdag 11 augustus 2026 nijpend wordt, met een verhoogde kans op faillissementen voor bedrijven die zonder water komen te zitten. Deze zomer helpt bepaald niet mee: het is opnieuw een van de 5 procent droogste jaren sinds het begin van de metingen, waarbij vooral de historisch lage aanvoer via de rivieren grote zorgen baart.

Water wordt weggegooid terwijl tuinders smeken om een druppel

Misschien wel het meest wrange element in dit verhaal: er is water genoeg, alleen wordt het niet gebruikt. Terwijl een definitief investeringsbesluit al jaren op zich laat wachten, stroomt jaarlijks 130 miljoen kuub bruikbaar water onbenut de Noordzee in. Een structurele oplossing ligt al langer op de plank, maar wordt keer op keer uitgesteld.

Hoe reageert de sector?

Branchevereniging Glastuinbouw Nederland trok eerder al aan de bel. Begin augustus vroeg de organisatie Hoogheemraadschap van Delfland nog om een uitzondering op het onttrekkingsverbod, maar zonder succes. De organisatie noemt het gebrek aan een oplossing voor getroffen telers ronduit teleurstellend, maar roept tuinders op zich aan de regels te houden.

Wat betekent dit voor de rest van Nederland?

Voor consumenten is het effect nog niet direct merkbaar, maar de sector waarschuwt dat het verlies van gewassen en mogelijke faillissementen op termijn ook gevolgen kunnen hebben voor het aanbod en de prijs van Nederlandse bloemen en groente.

De cijfers achter het probleem

In 2025 was 17 procent van de Nederlanders van vijftien jaar of ouder slachtoffer van een of meer online delicten — ongeveer 2,5 miljoen mensen. Aankoopfraude, waarbij je wel betaalt maar niets ontvangt, is daarvan de meest voorkomende variant: 7,9 procent van de 15-plussers kreeg ermee te maken, tegen 6,9 procent in 2023.

Het aantal meldingen over webwinkelfraude bij de Fraudehelpdesk steeg in 2025 van 4.833 naar 7.419. Het aantal mensen dat daadwerkelijk geld kwijtraakte liep op van 4.012 naar 6.040, met een gemelde schade van ruim 1,35 miljoen euro. De gemiddelde strop is dus een paar honderd euro — vervelend genoeg om pijn te doen, klein genoeg om er geen advocaat op te zetten. Precies het bedrag waar het verdienmodel op is gebouwd.

Een overtuigende nepwinkel bouw je in een middag. Het opsporen van de eigenaar kost maanden.

Zeven signalen dat er iets niet klopt

• De url wringt. Let op extra letters, streepjes en toevoegingen als 'sale', 'outlet' of 'nederland' achter een bekende merknaam. Ook een afwijkende extensie is verdacht.
• Contactgegevens ontbreken of kloppen niet. Telefoonnummer, e-mailadres en vestigingsadres zijn wettelijk verplicht. Tik het adres in een routeplanner: staat daar een weiland of een flat, dan weet je genoeg.
• Geen KvK-nummer, of eentje dat nergens op slaat. Zoek het nummer of de bedrijfsnaam op in het Handelsregister.
• Je kunt alleen vooruit betalen. Achteraf of verzekerd betalen is je vangnet. Ontbreekt dat volledig, of moet je zelf overmaken naar een buitenlandse rekening, dan loop je het volledige risico.
• De korting is absurd. Bij dure producten komen kortingen van meer dan de helft bij betrouwbare verkopers vrijwel niet voor. Nepshops mikken vaak op 'aanbiedingsprijzen' onder de honderd euro.
• Je kwam er via een advertentie. De meeste slachtoffers belanden bij een nepwinkel via advertenties op Facebook en Instagram.
• Het keurmerk is een plaatje. Een logo plakken kost niets. Controleer aansluiting altijd in de ledenlijst van de keurmerkhouder zelf.

Een keurmerklogo is geen bewijs. Het is een afbeelding, en die kopieert iedereen.

De check die twee minuten kost

Google de volledige url van de webshop samen met het woord 'klacht' of 'review', en bekijk beoordelingen op meerdere sites — nooit alleen op de webshop zelf. Vul daarna de url, het rekeningnummer of het telefoonnummer in bij de checkfunctie van de politie: daar staan meldingen en een lijst met bekend malafide handelspartijen. Geen enkele review te vinden bij een winkel die groot inzet op advertenties? Ook dat is een antwoord.

Meer weten?

• Checklist veilig online winkelen — ACM ConsuWijzer
• Check de (ver)koper — Politie
• Nepwebwinkels herkennen — Consumentenbond

Schandaal

Volgens het OM zijn in het onderzoek nog twee collega's van de 60-jarige man als verdachte naar voren gekomen in de zaak. Ze worden vooralsnog verdacht van "witwassen door het verkopen van waardevolle voorwerpen afkomstig van de begraafplaats". "Het onderzoek van het OM richt zich op dit moment alleen op de Algemene Begraafplaats aan de Kerkhoflaan."

Op 3 juni maakte het OM bekend dat een medewerker van die begraafplaats verdacht wordt van het roven van kostbare spullen, zoals sieraden en gouden vullingen uit graven. Het zou om een ploegchef gaan en hij was verantwoordelijk voor het delven en ruimen van graven.

Bron: Omroep West

Waarom zijn huisdieren zo kwetsbaar bij hitte?

Mensen zweten over het hele lichaam en koelen zo af. Honden en katten kunnen dat niet: zij hebben nauwelijks zweetklieren en moeten het vooral hebben van hijgen en een beetje zweten via hun voetzolen. Konijnen kunnen al helemaal niet goed tegen hitte; hun natuurlijke habitat is een koel hol onder de grond, niet een hok in de volle zon.

Dit zijn de signalen bij je hond

Overmatig hijgen, kwijlen, sloomheid en een dieprode tong zijn de eerste tekenen. Wankelt je hond, braakt hij, of reageert hij nauwelijks meer ergens op? Dan kan er sprake zijn van een hitteberoerte. Vooral honden met een platte snuit (denk aan een Franse bulldog of mopshond) en dieren met een zwarte of dikke vacht lopen extra risico.

Dit zijn de signalen bij je kat

Katten zijn stiekem net zo kwetsbaar, maar laten het minder duidelijk zien. Let op als je kat lusteloos in de schaduw blijft liggen, weinig eet, snel ademhaalt of gaat kwijlen. Een kat die zich terugtrekt op een koud oppervlak (tegels, badkamervloer) probeert zichzelf actief af te koelen; een teken dat het hem te warm wordt.

Dit zijn de signalen bij je konijn

Konijnen zijn misschien wel de meest onderschatte risicogroep. Ligt je konijn plat uitgestrekt, ademt het snel, of zit het juist stil weggedoken in een hoek zonder te eten? Dan is er iets mis. Bij konijnen kan hittestress al bij temperaturen vanaf 25 graden optreden, zeker als het hok in de volle zon staat.

Handelswijze

Verplaats je huisdier direct naar een koele, schaduwrijke plek. Geef lauw (niet ijskoud) water en maak vacht of vachtranden voorzichtig vochtig met een natte handdoek, vooral bij oren, buik en poten. Bij een hond of kat die niet meer reageert, blijft braken of extreem hijgt: bel direct je dierenarts. Bij een konijn dat plat ligt en niet meer eet, is dat ook reden om meteen contact op te nemen. Bij konijnen kan het razendsnel misgaan.

Voorkomen is beter

Zorg voor voldoende schaduw en vers water, laat honden alleen vroeg of laat op de dag uit en zet konijnenhokken nooit in de volle zon. En dat spreekt eigenlijk voor zich, maar: laat geen enkel dier ooit achter in een auto, ook niet met het raampje op een kier.

Het Europees Hof van Justitie heeft deze zomer een uitspraak gedaan die duidelijk maakt dat EU-landen flitsapps mogen verbieden of aan banden leggen. Aanleiding was een zaak in Frankrijk, waar de overheid met succes optrad tegen de flitsapp Coyote.

Voor Nederland verandert er niets. Geen verbod en geen plannen daartoe. Flitsmeister en Waze blijven hier gewoon legaal. Maar zodra je de grens over rijdt, gelden andere regels.

Duitsland

In Duitsland mag je de app wel op je telefoon hebben staan, maar zodra je hem actief gebruikt om een controle te ontwijken, riskeer je 75 euro boete én een strafpunt. Ook als je bijrijder hem bedient. Losse kastjes zoals de Flitsmeister One moeten uit staan én uit het zicht.

Zwitserland

Zwitserland gaat nog een stap verder. Daar is niet alleen het gebruik verboden, maar ook het simpelweg hebben van de app op je telefoon. De politie mag niet zomaar je telefoon doorzoeken, maar komen ze erachter dat je de app hebt draaien, dan kan de boete oplopen tot 1.000 euro. Verwijder de app daarom helemaal, tot je weer thuis bent.

Frankrijk

In Frankrijk mag de app niet precies aangeven waar een flitspaal staat, maar wel waarschuwen voor een vage zone van meerdere kilometers waarin je kans loopt op een boete. Grote apps zoals Waze passen dit automatisch aan zodra je de grens passeert. Boetes in Frankrijk kunnen oplopen tot 1.500 euro.

En de rest van Europa?

In Cyprus, Noord-Macedonië, Slowakije en Turkije gelden vergelijkbare beperkingen als in Frankrijk. In België, Spanje, Italië en Oostenrijk mogen de verkeersapps gewoon aan blijven staan.

Twijfel je over de regels onderweg? Schakel dan gewoon over op je standaard navigatie-app van Apple of Google. Die waarschuwt je nog steeds voor files en gevaren en je rijdt zonder juridisch risico. Alleen zul je zelf op de snelheid moeten letten.

Bron: Radar

De hele dag door eten

Het eerste punt is het minst spectaculaire en misschien het lastigste: continu snacken. Het Nederlandse advies is hooguit zeven eet- en drinkmomenten per dag — drie hoofdmaaltijden en maximaal vier keer iets tussendoor. Voor kinderen van vier tot en met acht jaar geldt daarbovenop dat er hooguit één keer per dag iets kleins te snoepen bij mag. Wie de koekjestrommel gebruikt als pauzeknop, zit daar zonder moeite overheen. Het gebit rekent mee: tussen eetmomenten heeft het glazuur tijd nodig om te herstellen.

Het gaat zelden om dat ene koekje. Het gaat om het ritme waarin het koekje verdwijnt.

Zoete drankjes als dagelijkse routine

Een frisdrank op een verjaardag is geen ramp. Een pakje sap bij elke lunch wel. In een glas cola van 200 milliliter zit ongeveer 21 gram suiker, vergelijkbaar met meer dan vijf suikerklontjes; limonade komt op zo'n 14 gram. Het Nederlandse advies voor kinderen van vier tot en met twaalf is helder: sap, diksap, limonade en frisdrank niet vaker dan één keer per week. Suikervrije varianten mogen vaker, maar de fruitzuren blijven slecht nieuws voor het tandglazuur.

Schermen vlak voor bed

De arts noemt slaap het krachtigste gezondheidsinstrument dat een kind heeft, en schermen de meest onderschatte dief ervan. Kinderen die dagelijks of langdurig een scherm gebruiken slapen tot veertig minuten korter dan leeftijdgenoten die dat niet doen. Adolescenten vanaf twaalf jaar hebben ongeveer negen uur slaap nodig; een tienjarige zit gemiddeld rond de negen uur, een zesjarige richting de tien. Dat haal je niet als de telefoon meegaat naar bed.

Te weinig buiten

Buiten zijn is in Nederland verrassend goed gedocumenteerd, vooral vanwege de ogen. Oogartsen hanteren de 20-20-2-regel: na twintig minuten dichtbij kijken twintig seconden in de verte, en minimaal twee uur per dag naar buiten. Van die twee uur zou minstens een uur matig tot zwaar intensief bewegen moeten zijn, conform de beweegrichtlijn. In 2025 haalde 60,3 procent van de kinderen van vier tot twaalf jaar die beweegnorm; bij twaalf- tot zestienjarigen was dat 41 procent. Van alle kinderen en jongeren van vier tot en met zeventien jaar had 12,4 procent overgewicht.

Twee uur buiten is geen romantiek over vroeger. Het is een oogheelkundig recept.

Nooit praten over hoe het gaat

Het vijfde punt staat niet in een richtlijn maar telt misschien het zwaarst: ruimte maken voor gesprekken over mentale gezondheid. Zijn tip is praktisch — doe het lopend, tijdens een wandeling, want kinderen praten makkelijker als ze ergens anders mee bezig zijn dan met het gesprek zelf. Nederlandse tieners scoren op dit punt internationaal goed: 87 procent van de jongens en 75 procent van de meisjes zegt makkelijk met hun vader te kunnen praten. Tegelijk gaat de mentale gezondheid van jongeren al jaren achteruit, vooral bij meisjes. Die twee dingen sluiten elkaar niet uit.

Meer weten?

• Voedingscentrum: wat kan ik tussendoor geven aan mijn kind (4 t/m 12 jaar)
• Oogfonds: tips en adviezen bij myopie en de 20-20-2-regel
• Nederlands Jeugdinstituut: cijfers over beweging bij kinderen en jongeren

Van 126 tot 821 euro

Een vergelijking van zestig Europese bestemmingen zet de verschillen scherp neer. In het Noorse Tromsø betaal je gemiddeld 821 euro voor een week in de goedkoopst beschikbare huurauto. Op Tenerife is dat 126 euro. Voor hetzelfde geld rijd je op de Canarische Eilanden dus ruim zes weken.

Het gemiddelde over alle zestig bestemmingen ligt op zo'n 330 euro per week. Amsterdam zit daar met 268 euro net onder — een detail dat vooral opvalt als je bedenkt dat menig Nederlander in augustus meer betaalt voor een Fiat op een Balearisch parkeerterrein dan voor een auto op Schiphol.

Ibiza is dit jaar de grootste stijger van heel Europa: bijna een verdubbeling in twee jaar tijd.

Ibiza: het driedubbele

Ibiza staat op de derde plaats met gemiddeld 597 euro per week. Ter vergelijking: op het Spaanse vasteland, in Barcelona, Málaga, Alicante en Madrid, ligt het gemiddelde rond de 197 euro. Op Ibiza betaal je dus ruim drie keer zoveel voor precies hetzelfde soort auto.

Dat is geen toeval. Het eiland laat van juni tot en met september nog maar 14.000 huurauto's tegelijk toe, twaalf procent minder dan vorig jaar. Minder aanbod, gelijke vraag, hogere prijs — economie in haar meest voorspelbare vorm. Voor 2027 ligt een uitbreiding naar vier maanden op tafel.

De duurste en de goedkoopste

Sicilië schiet omhoog

Ook buiten die ranglijst beweegt de markt hard. Een kleine huurauto op Sicilië kostte in de eerste augustusweek van 2025 nog gemiddeld 371 euro; dit jaar is dat 527 euro, een stijging van ruim veertig procent. Mallorca ging van 297 naar 341 euro. Madeira steeg van 424 naar 518 euro.

Er zijn ook dalers. Sardinië werd juist goedkoper, van 588 naar 484 euro, en op Gran Canaria en in Barcelona betaal je iets minder dan vorig jaar.

Het afkopen van het eigen risico kost gemiddeld 120 euro per week — bijna de prijs van een hele week rijden op Tenerife.

Waar de rekening echt oploopt

De advertentieprijs is zelden de eindprijs. Bij contracten met eigen risico kan een aanrijding of vandalisme je tot 2.900 euro kosten, afhankelijk van verhuurder en autoklasse. Afkopen aan de balie kost gemiddeld zo'n 120 euro per week. Een losse eigenrisicoverzekering vooraf is doorgaans fors goedkoper, en sommige creditcards dekken het bedrag deels al.

Kader — kort en zakelijk Binnen de EU volstaat je Nederlandse rijbewijs; een internationaal rijbewijs is er niet vereist. Reken wel op een creditcard op naam van de hoofdbestuurder: die dient als garantie voor borg, eigen risico, tolgelden en boetes. Zonder creditcard weigeren veel verhuurders het voertuig alsnog mee te geven.

Wat je hieraan hebt

Kies je bestemming nog? Dan scheelt Tenerife boven Ibiza al snel een paar honderd euro. Ligt de bestemming vast, boek dan vroeg, vergelijk de totaalprijs inclusief verzekering en regel je eigenrisicodekking voor vertrek. Aan de balie ben je namelijk altijd de zwakste onderhandelaar.

Meer weten?

• ANWB: goedkoop auto huren en verborgen kosten
• Consumentenbond: huurauto boeken en verzekeren
• Autoblog: hier kost een huurauto deze zomer het meest

Het verschil tussen papier en bankrekening

Het cao-cijfer meet één ding: hoeveel de collectief afgesproken loonschalen stijgen. Wat je werkelijk verdient, hangt daarnaast af van je aantal uren, je trede in de schaal, je functie en je werkgever. Precies op die punten beweegt er in je twintiger- en dertigerjaren het meest.

Uit een analyse van geanonimiseerde en geaggregeerde betaalgegevens blijkt dat de werkelijke loongroei van 20- tot 35-jarigen de afgelopen vijf jaar gemiddeld 3,5 tot 4 procent harder uitpakte dan het gemiddelde cao-loon. In sommige jaren lag hun loongroei ruim 4 procent boven de cao-verhogingen.

Het cao-cijfer beschrijft de trap. Jij loopt er ondertussen ook nog een paar treden op.

Neem 2025 als voorbeeld. De cao-lonen per uur stegen dat jaar met 5,0 procent — het werkelijke loon van veel twintigers en jonge dertigers ging met meer dan 6 procent omhoog. Ook in de vier jaren daarvoor gold dat bijna alle leeftijdsgroepen tussen 20 en 67 jaar er reëel meer bij kregen dan de cao-index suggereert.

Vier verklaringen die je zelf kunt sturen

De extra groei komt niet uit de lucht vallen. Vier mechanismen doen het werk:

• Meer uren. Bijbaan wordt contract, deeltijd wordt voltijd. Je uurloon verandert niet, je maandloon fors.
• Promoties. Een stap in de schaal of een nieuwe functietitel telt bovenop elke cao-verhoging.
• Baanwisselingen. Wie overstapt, onderhandelt meestal een hoger startsalaris dan de interne trede zou opleveren.
• Fiscale wijzigingen. Aangepaste heffingskortingen en schijven veranderen wat er netto overblijft.

Waarom de piek in je dertiger jaren ligt

Boven de vijftig verdwijnt het voordeel. Bij werknemers van 51 tot 67 jaar ligt de werkelijke loongroei rond de cao-verhogingen en soms eronder: minder uren werken en afbouwen richting pensioen drukken het gemiddelde. Het niveau blijft hoger — jongeren tot 25 jaar verdienden in 2025 gemiddeld 19 euro per uur of minder, 25- tot 40-jarigen zaten tussen 24 en 33 euro, en veertigers en vijftigers boven de 35 euro — maar de groeisnelheid is duidelijk een zaak van de eerste twee decennia van een loopbaan.

Wie zijn loopbaan begint met het cao-percentage als maatstaf, mikt structureel te laag.

Het venster wordt smaller

Een kanttekening hoort erbij: het verschil was het grootst in 2022 en 2023, toen de krapte extreem was. Halverwege 2022 stonden er ruim 140 vacatures tegenover elke 100 werklozen. In het tweede kwartaal van 2026 zijn dat er 95. Daarmee neemt ook de onderhandelingsruimte af. De cao-lonen stegen in dat kwartaal met 4,3 procent, een stuk lager dan de pieken van de afgelopen jaren.

Wie nu nog een sprong wil maken, kan dus beter niet wachten tot de volgende cao-ronde. En wie zichzelf vergelijkt: leg je loonstrook van vandaag naast die van vijf jaar geleden, niet naast het krantenbericht over het gemiddelde.

Meer weten?

• ABN AMRO: werkelijke loongroei vaak hoger dan cao-loongroei
• CBS: ontwikkeling cao-lonen
• NOS: loongroei van jonge werkenden doorgaans hoger dan cao-stijging

Tien jaar op de plaats rust

In 2024 kwam 23,4 procent van het finale energieverbruik in de EU uit elektriciteit. In 2014 was dat 23,2 procent. Twee tienden van een procentpunt in tien jaar tijd. Het nieuwe Elektrificatie Actieplan van 17 juli wil dat aandeel naar 32 procent in 2030 en 46 procent in 2040 tillen. Alleen al voor die eerste tussenstap is 1,4 procentpunt per jaar nodig, elk jaar opnieuw.

Twee tienden van een procentpunt in tien jaar. En dan in vijftien jaar een verdubbeling.

Wat het zou opleveren

De beloofde buit is fors: tot 260 miljard euro per jaar minder aan fossiele importrekening in 2040, ruim 70 procent minder gasimport en meer dan 40 procent minder ruwe olie. Per sector zijn de sprongen navenant groot. Het wegvervoer moet van 2 procent elektrificatie naar meer dan 40 procent, gebouwen en verwarming van 26 naar 50 procent, industriële processen van 26 naar 38 procent.

Het addertje zit in de noemer

Hier wordt het rekenkundig gemeen. Elektromotoren en warmtepompen zijn efficiënter dan verbrandingsmotoren en cv-ketels: elke geëlektrificeerde auto en woning verkleint het totale energieverbruik. Daardoor gaat de krimpende groep fossiele auto's en huizen relatief steeds zwaarder wegen. Om op 46 procent uit te komen moet grofweg 70 procent van de woningen van het gas af en zo'n 80 procent van het wagenpark elektrisch zijn.

Neem Nederland. Begin 2026 reden hier 694.602 volledig elektrische personenauto's op een wagenpark van 9,4 miljoen: ruim 7 procent. Van de woningen was in 2024 11,2 procent aardgasvrij. Dat zijn de startposities.

Zeven procent elektrische auto's nu, tachtig procent straks. In vijftien jaar.

Brussel geeft gas en rem tegelijk

Terwijl de ene hand een elektrificatiedoel presenteert, zwakt de andere hand het autobeleid af. In december 2025 stelde de Commissie voor de 2035-norm te verlagen van 100 naar 90 procent CO2-reductie, waardoor plug-inhybrides, mild hybrids en zelfs pure verbrandingsmotoren na 2035 verkoopbaar blijven. Berekeningen laten zien dat het aandeel batterij-elektrische nieuwverkopen in 2035 daardoor op 85 procent uitkomt in plaats van 100 procent, en bij verdere afzwakking op 70 procent.

Ook Nederland stuurt dubbele signalen. Brussel wil meer prikkels voor warmtepompen; het ISDE-budget ging van 550 miljoen euro in 2025 naar 509 miljoen in 2026, en het startbedrag voor een lucht-waterwarmtepomp daalde van 1.250 naar 1.025 euro.

Het stroomnet is niet de hoofdschuldige

Het volle net vertraagt vooral de industrie, maar op de meeste momenten van de dag is er ruimte zat; de krapte zit in het spitsuur. Het echte probleem is gedrag. Slim laden, warmtepompen die draaien als het net het toelaat, variabele nettarieven die stroom goedkoper maken bij overvloed: daar zijn huishoudens en bedrijven nog nauwelijks aan gewend. De Commissie wil dat de helft van de huishoudens in 2030 een geschikte slimme meter heeft.

En dan de kleine letters

Het doel is niet bindend. In een eerdere conceptversie stond een juridische verplichting; in de definitieve tekst werd het een indicatief streefgetal, dat pas in het vierde kwartaal van 2026 een echte effectbeoordeling krijgt. De kern van het plan, gelijke belasting van stroom en gas, raakt bovendien aan fiscale wetgeving waarvoor in de EU unanimiteit nodig is. Dat is historisch het traagste dossier dat er bestaat.

Verwacht dus geen 46 procent. Een uitkomst tussen de 30 en 38 procent in 2040 is realistischer, met grote verschillen tussen Noordwest- en Oost-Europa. Het doel functioneert vooral als investeringssignaal en als breekijzer in de belastingdiscussie. Dat is niet niks. Het is alleen iets heel anders dan een belofte.

Meer weten?

• Europese Commissie: een plan om van Europa het eerste elektrocontinent te maken
• NRC: Europa moet van het gas af
• CBS: bijna kwart meer auto's met elektromotor