De radicale Israëlische minister Itamar Ben-Gvir deelde die beelden zelf. Op die beelden is te zien hoe hij de arrestanten, die geboeid op de grond moeten knielen, bespot.

Berendsen zei eerder al de behandeling "ontoelaatbaar te vinden" en heeft dit ook al overgebracht aan zijn Israëlische ambtgenoot. Onder de arrestanten zijn drie Nederlanders. De minister wil de garantie van Israël dat zij "zo snel mogelijk kunnen vertrekken".

Hulpgoederen

De vloot was onderweg naar Gaza om onder meer medicijnen en hulpgoederen af te leveren. De boten werden gestopt in internationale wateren.

Ook de Israëlische premier Benjamin Netanyahu en buitenlandminister Gideon Saar keurden de behandeling van de arrestanten af.

In dit artikel leggen wij helder uit wanneer allseasonbanden een verstandige keuze zijn, wanneer niet en waar u concreet op moet letten bij de aankoop hiervan.

Wat zijn allseasonbanden precies?

Allseasonbanden, ook wel vierseizoenenbanden genoemd, zijn ontwikkeld om het hele jaar door te functioneren, zowel in zomerse als winterse omstandigheden. Ze vormen een middenweg tussen zomerbanden, die het beste presteren bij temperaturen boven 7 graden Celsius, en winterbanden, die specifiek zijn ontworpen voor koude, natte en besneeuwde wegen.

Dankzij een aangepaste profielstructuur en een speciale rubbersamenstelling bieden allseasonbanden voldoende grip op nat wegdek, blijven ze bruikbaar bij lichte sneeuwval en behouden ze hun stabiliteit bij gematigde zomertemperaturen. De experts van Alle Banden 365 NL benadrukken echter dat ze niet dezelfde prestaties leveren als gespecialiseerde zomer- of winterbanden bij extreme hitte of zware sneeuwval. Daarom is het belangrijk om uw persoonlijke rijomstandigheden en behoeften zorgvuldig te beoordelen voordat u een keuze maakt.

Wanneer zijn allseasonbanden geschikt?

In de volgende situaties blijken allseasonbanden voor veel automobilisten een praktische en veilige oplossing te zijn:

1. U rijdt in een gematigd klimaat

In landen zoals Nederland en België zijn winters doorgaans mild, met weinig langdurige sneeuw of ijsvorming. In dergelijke omstandigheden functioneren moderne allseasonbanden doorgaans prima.

1. U rijdt minder dan 15.000 kilometer per jaar

Bij een relatief laag aantal kilometers per jaar is de slijtage beperkter. Hierdoor is het economisch aantrekkelijker om één bandenset te gebruiken in plaats van twee aparte sets.

1. U rijdt vooral in stedelijke gebieden

Wegen in steden worden sneller gestrooid en sneeuwvrij gemaakt. Hierdoor is extreme wintergrip minder vaak noodzakelijk.

1. U hecht veel waarde aan gemak

U hoeft geen bandenwissel in het voorjaar en najaar te plannen. Dat bespaart tijd, opslagkosten en montagekosten.

1. Wanneer comfort voor u belangrijker is dan maximale prestaties

Voor wie geen sportieve rijstijl heeft en geen maximale grip op de limiet zoekt, zijn allseasonbanden vaak meer dan voldoende.

In deze situaties bieden allseasonbanden een uitstekende balans tussen veiligheid, gebruiksgemak en kostenbeheersing.

Wanneer zijn allseasonbanden minder geschikt?

Er zijn echter omstandigheden waarin aparte zomer- en winterbanden duidelijk veiliger en efficiënter zijn.

Allseasonbanden zijn minder geschikt wanneer u:

• wanneer u regelmatig rijdt in gebieden met zware sneeuwval, waar maximale grip op sneeuw en ijs noodzakelijk is;
• wanneer u vaak in bergachtig terrein of wintersportgebieden komt, waar winterbanden betere tractie en controle bieden;
• wanneer u lange snelwegritten maakt bij hogere snelheden, waarbij gespecialiseerde zomerbanden meer stabiliteit geven;
• wanneer u een sportieve rijstijl heeft en maximale grip en nauwkeurige stuurrespons verwacht;
• wanneer u regelmatig met zware belading of een caravan rijdt, wat extra belasting en hogere eisen aan de banden stelt.

In dergelijke situaties is de remweg, stabiliteit en tractie van gespecialiseerde banden doorgaans beter afgestemd op de verschillende omstandigheden.

Welke technische kenmerken zijn belangrijk?

Bij de keuze voor allseasonbanden spelen enkele concrete kenmerken een doorslaggevende rol. Hieronder lichten we de belangrijkste punten toe.

Het 3PMSF-symbool

Let altijd op het sneeuwvloksymbool met bergje, ook wel het 3 Peak Mountain Snowflakesymbool genoemd.

Dit symbool geeft aan dat de band officieel is getest op winterse prestaties en voldoet aan specifieke eisen voor grip op sneeuw. Niet elke allseasonband beschikt over deze certificering. Zonder dit symbool is de winterprestatie beperkt.

Onafhankelijke bandentests

Niet alle bandenmerken leveren dezelfde prestaties. Onafhankelijke tests tonen vaak duidelijke verschillen aan tussen modellen op het gebied van veiligheid en duurzaamheid. Zo worden onder meer de remweg op nat en droog asfalt, de weerstand tegen aquaplaning, de grip op sneeuw, de slijtage en levensduur, evenals het geluidsniveau zorgvuldig getest en geëvalueerd.

Uit deze tests blijkt dat het verschil tussen hoogwaardige en minder kwalitatieve allseasonbanden aanzienlijk kan zijn. Bepaalde productseries scoren regelmatig sterk in vergelijkende onderzoeken, zoals Michelin CrossClimate, Goodyear Vector 4Seasons, Continental AllSeasonContact en Bridgestone Turanza All Season. Toch blijft de uiteindelijke keuze afhankelijk van uw voertuigtype, rijstijl en persoonlijke verwachtingen op het gebied van comfort en prestaties.

Hoe belangrijk is uw regio?

Uw woon- en rijomgeving speelt een doorslaggevende rol bij de keuze voor allseasonbanden. In landen zoals Nederland en België zijn deze banden voor veel automobilisten een geschikte oplossing, onder meer dankzij de relatief milde winters, het goed onderhouden wegennet en de beperkte periodes met sneeuwval. Onder dergelijke omstandigheden bieden allseasonbanden doorgaans voldoende veiligheid en comfort gedurende het hele jaar.

In regio’s met strengere winters, zoals Scandinavië of de Alpengebieden, ligt de situatie anders. Daar zorgen langdurige sneeuwval en ijzige wegen ervoor dat gespecialiseerde winterbanden vaak een aanzienlijk hoger veiligheidsniveau bieden. In zulke omstandigheden zijn winterbanden doorgaans de verstandigere keuze.

Praktische vuistregel

Om de keuze concreter te maken, kunt u deze eenvoudige vuistregel gebruiken:

• rijdt u minder dan 15.000 kilometer per jaar en woont u in een regio met een gematigd klimaat, dan zijn allseasonbanden in veel gevallen een praktische en kostenefficiënte oplossing;
• Rijdt u veel kilometers per jaar of krijgt u te maken met hete zomers en strenge winters, dan bieden aparte zomer- en winterbanden doorgaans meer veiligheid, betere grip en een optimale prestatie in elk seizoen.

Deze vuistregel helpt u om een eerste inschatting te maken, maar vervangt geen persoonlijk advies.

De keuze voor allseasonbanden draait uiteindelijk om balans. Ze zijn ideaal voor automobilisten die comfort, gemak en voldoende veiligheid zoeken in een gematigd klimaat. Rijdt u echter veel, sportief of in zware winteromstandigheden, dan bieden aparte zomer- en winterbanden doorgaans betere prestaties.

Veelgestelde vragen

Zijn allseasonbanden verplicht in de winter?

In Nederland niet. In sommige andere Europese landen geldt echter een winterbandenplicht bij winterse omstandigheden.

Slijten  allseasonbanden sneller?

Dat hangt af van het gebruik. Bij gematigd rijgedrag en gemiddeld aantal kilometers per jaar is de slijtage vergelijkbaar met die van zomerbanden. Intensief gebruik in warme zomers kan de slijtage versnellen.

Zijn ze duurder dan zomerbanden?

De aanschafprijs ligt vaak iets hoger dan die van standaard zomerbanden. Daartegenover staat dat u geen tweede set banden hoeft aan te schaffen of deze moet laten wisselen.

Wie de komende jaren in een nieuwe auto stapt, krijgt er ongevraagd een digitale bijrijder bij. Onder de Europese General Safety Regulation (GSR2) worden stap voor stap nieuwe veiligheidsfuncties verplicht, variërend van noodremsignalen tot bestuurdersmonitoring. Vanaf 2026 moeten alle nieuwe auto’s op de EU-markt zijn uitgerust met een knipperend remlicht dat automatisch aangaat bij een harde noodstop. Tegelijk komt er een geavanceerd systeem dat met camera’s en sensoren het gezicht van de bestuurder in de gaten houdt en waarschuwt bij afleiding.

De kern is helder: Brussel wil het aantal doden en gewonden in het verkeer verder terugdringen. Onderzoek wijst erop dat tussen de 10 en 30 procent van de ernstige ongevallen in Europa te maken heeft met afleiding achter het stuur. Knipperende remlichten moeten achteropkomend verkeer sneller waarschuwen bij een noodstop, terwijl rijstrookassistentie en automatische noodremmen kop-staartbotsingen en uit-de-bocht-vliegers moeten voorkomen. Daarbij hoort ook een ‘zwarte doos’ die bij een crash data vastlegt over snelheid en remgedrag, én een gestandaardiseerde aansluiting voor een alcoholslot.

Die veiligheidswinst komt echter met een prijs. De bestuurder verandert van autonome kapitein in een continu gemonitorde gebruiker, die bij elke rit door camera’s, sensoren en datarecorders wordt gevolgd. Critici spreken van “betutteling”, voorstanders van een logische volgende stap nu auto’s zwaarder, sneller en complexer zijn geworden. Tegelijk bestaat het risico dat bestuurders juist minder opletten, omdat ze vertrouwen op systemen die rijstroken lezen, remmen en waarschuwen.

Wat hier op het spel staat, gaat verder dan één set nieuwe regels. Met iedere extra camera en sensor verschuift de grens tussen veiligheid en surveillance, tussen hulp en bemoeienis, tussen menselijke verantwoordelijkheid en algoritmische controle. De vraag is niet alleen hoeveel technologie de auto veiliger maakt, maar ook hoeveel technologie we in onze privéruimte willen toelaten voordat de auto ophoudt een vrijheidsmachine te zijn.

Vergelijkingstabel

Wetenschappers onderzochten hoe lang volwassenen zich gemiddeld op één taak kunnen richten zonder afgeleid te raken. Het resultaat was opvallend: gemiddeld slechts drie minuten. Daarna volgt alweer een nieuwe prikkel, een ander document of een blik op de smartphone. Bij studenten liggen die cijfers nog lager. Uit onderzoek blijkt dat studenten gemiddeld negentien seconden bij één taak blijven voordat ze overschakelen naar iets anders. Een groot deel van de informatie die zij bekijken, krijgt zelfs minder dan vijf seconden aandacht.

Multitasken heeft een prijs

Veel mensen denken goed te kunnen multitasken, maar volgens psychologen heeft voortdurend schakelen tussen taken een duidelijke keerzijde. Zodra iemand tijdens het werk even een berichtje leest of snel sociale media checkt, daalt de concentratie op de oorspronkelijke taak. Dat fenomeen staat bekend als het switch cost effect: iedere onderbreking kost tijd en mentale energie. Het gevolg is dat mensen trager werken en meer fouten maken.

Dat voortdurende schakelen wordt versterkt door de enorme hoeveelheid keuzes en informatie die dagelijks beschikbaar zijn. Van nieuwsapps tot streamingdiensten en sociale media: overal vragen meldingen en updates om aandacht. Onderzoekers ontdekten bovendien dat een overvloed aan keuzes leidt tot mentale vermoeidheid. Mensen raken sneller uitgeput, stellen taken vaker uit en hebben minder zelfcontrole wanneer zij constant beslissingen moeten nemen.

Stress maakt concentreren nog lastiger

Naast digitale afleiding speelt ook stress een belangrijke rol. Het aantal volwassenen dat dagelijks stress ervaart, is de afgelopen twintig jaar sterk toegenomen. Ook angstklachten komen steeds vaker voor, vooral onder jongvolwassenen. Zelfs milde stress blijkt al invloed te hebben op het concentratievermogen. Ernstige stress of trauma kan zelfs samenhangen met aandachtsproblemen zoals ADHD.

Volgens onderzoekers is het daarom belangrijk om bewust momenten van rust in te bouwen. Minder stress zorgt aantoonbaar voor betere aandacht en meer focus. Ook simpele maatregelen kunnen helpen, zoals het wegleggen van de telefoon tijdens geconcentreerd werk. Iedere melding of trilling onderbreekt immers de aandacht.

Terug naar echte focus

Psychologen benadrukken daarnaast het belang van betekenisvolle taken. Mensen kunnen zich beter concentreren wanneer een taak duidelijk, uitdagend en motiverend is. In zulke situaties ontstaat soms een zogenoemde flow” een toestand waarin iemand volledig opgaat in het werk en langdurig gefocust blijft. Daarvoor zijn wel rust en ongestoorde tijd nodig. Geplande pauzes werken bovendien beter dan steeds reageren op spontane afleidingen.

De conclusie van onderzoekers is duidelijk: een combinatie van stress, informatie-overload en constante prikkels maakt het steeds moeilijker om de aandacht erbij te houden. Toch kan bewust omgaan met afleiding en rust helpen om opnieuw grip te krijgen op concentratie en productiviteit.

Bron: Psychology Today

De wet over de ontbinding gaat nu naar een commissie, die een datum voor de verkiezingen bepaalt. Parlementariërs moeten het voorstel daarna definitief goedkeuren.

De coalitie van premier Benjamin Netanyahu diende het wetsvoorstel in onder druk van ultraorthodoxe coalitiepartners. Die willen dat ultraorthodoxe joden definitief worden vrijgesteld van militaire dienst en vinden dat Netanyahu zijn belofte hierover niet nakomt. De partijen zeggen Netanyahu nu niet meer als partner te zien en vervroegde verkiezingen te willen.

De parlementsverkiezingen vinden volgens de huidige planning in oktober plaats. Ze worden elke vier jaar gehouden, maar de afgelopen jaren moesten kiezers regelmatig vervroegd naar de stembus.

De onderzoekers analyseerden zetten van topspelers en vergeleken de bedenktijd met de kwaliteit van de zet, gemeten aan de hand van sterke schaakengines. Daarbij corrigeerden ze voor zaken als complexiteit van de stelling, tijdsdruk en het aantal redelijke alternatieven. De uitkomst is ongemakkelijk voor iedereen die gelooft in eindeloos wikken en wegen: wie langer bleef hangen, koos gemiddeld slechter.

Dat betekent niet dat impulsieve beslissingen opeens verstandig zijn. De verklaring is subtieler. Volgens de onderzoekers is lange bedenktijd vaak een teken dat iemand de situatie subjectief als moeilijk ervaart. Met andere woorden: niet extra zorgvuldigheid, maar juist verlies van overzicht. Snelle beslissingen kunnen dan wijzen op iets anders: intuïtie, of preciezer gezegd, patroonherkenning op basis van ervaring.

En daar wordt het interessant buiten het schaakbord. In het dagelijks leven herkennen we dit mechanisme voortdurend. De ervaren arts die aanvoelt dat er “iets niet klopt” nog vóór alle testuitslagen binnen zijn. De journalist die direct ziet welk detail in een nieuwsbericht het echte verhaal verraadt. De automobilist die zonder bewust rekenen merkt dat een situatie op de weg gevaarlijk wordt. In zulke gevallen is intuïtie geen mystiek zesde zintuig, maar razendsnelle verwerking van eerder opgedane kennis.

Ook bij gewone keuzes kan dat helpen. Welke sollicitant maakt de sterkste indruk? Is dit huis zijn prijs waard? Vertrouw je een aanbod dat net iets te mooi klinkt om waar te zijn? Vaak weten mensen met ervaring in zo’n domein opvallend snel wat er wringt. Wie daarna nog uren blijft dubben, wordt niet per se wijzer; soms raakt hij alleen verder verwijderd van die eerste scherpe waarneming.

De waarschuwing blijft wel belangrijk: intuïtie werkt vooral in terreinen waarin je echt geoefend bent. Zonder kennis of ervaring is snel kiezen niet wijs, maar gewoon gokken. Toch is de les van deze studie helder: meer nadenken is niet automatisch beter. Soms is twijfel geen teken van diepgang, maar van verdwalen.

Een belangrijke graadmeter voor lhbti-rechten in Europa is de jaarlijkse Rainbow Europe Index van belangenorganisatie ILGA-Europe. Deze index vergelijkt 49 Europese landen op thema’s als discriminatiebescherming, familierechten, transgenderwetgeving, haatmisdrijven en asielbeleid. Volgens de meest recente cijfers staat Nederland in 2025 op de dertiende plaats, met een score van ongeveer 64 procent. Malta gaat aan kop, maar ook landen als België, IJsland en Spanje scoren aanzienlijk hoger dan Nederland. Onderaan de lijst staan onder meer Rusland, Azerbeidzjan en Turkije.

Dat Nederland is gezakt, heeft volgens onderzoekers vooral te maken met achterblijvende wetgeving rond transgender- en intersekse rechten. Waar andere landen hun wetgeving moderniseerden, bleef Nederland op verschillende punten achter. Zo ontbreekt nog altijd expliciete bescherming van genderidentiteit en intersekse personen in sommige onderdelen van de wetgeving.

Nederlanders hebben positieve houding

Toch betekent een lagere positie op de ranglijst niet automatisch dat Nederlanders negatief tegenover lhbti-personen staan. Uit onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) blijkt juist dat de maatschappelijke acceptatie in Nederland relatief hoog is. Nederlanders behoren samen met IJslanders tot de meest positieve Europeanen als het gaat om homoseksualiteit. Het aandeel Nederlanders met een positieve houding tegenover homo- en biseksualiteit steeg van 53 procent in 2006 naar 76 procent in 2020. Slechts een kleine minderheid heeft uitgesproken negatieve opvattingen.

Tegelijkertijd signaleren onderzoekers dat die acceptatie grenzen kent. Vooral zichtbare uitingen van homoseksualiteit, zoals hand in hand lopen of zoenen in het openbaar, leiden nog geregeld tot ongemak of afkeuring. Ook de acceptatie van transgender personen ligt lager dan die van homoseksuele mannen en lesbische vrouwen. Daarnaast krijgen veel lhbti-personen nog steeds te maken met discriminatie, online haat en geweld.

Internationaal ontstaat daardoor een dubbel beeld. In veel West-Europese landen groeit de juridische gelijkheid, terwijl in andere landen juist beperkingen worden ingevoerd. Zo werden in Hongarije Pride-evenementen verboden en werden rechten van transgender personen ingeperkt. Ook in Georgië en het Verenigd Koninkrijk zien belangenorganisaties zorgelijke ontwikkelingen.

Nederland loopt dus nog altijd voorop in maatschappelijke acceptatie, maar raakt internationaal terrein kwijt als het gaat om wetgeving en bescherming van lhbti-rechten. Volgens experts laat dat zien dat emancipatie geen vanzelfsprekend eindpunt kent, maar voortdurend onderhoud vraagt.

De belangrijkste tip: zorg dat katten geen ruimte meer hebben om te graven. Een kale border is voor veel katten namelijk een uitnodiging om een kakje te doen. Door je tuin vol te zetten met bodembedekkende planten wordt die speelruimte ineens een stuk kleiner.

Plantengeuren

Daarnaast zijn er planten waar katten een enorme hekel aan hebben. Bepaalde geuren blijken een effectieve afschrikmethode. Denk aan planten met een sterke citroengeur, zoals Geranium macrorrhizum (ooievaarsbek), Dictamnus (vuurwerkplant) en Aloysia triphylla (citroenverbena). Ook Ruta graveolens (wijnruit) en stekelige mei- en vuurdoorn vallen bepaald niet in de smaak bij de gemiddelde kat.

Peper

Nog een klassieker: peper. Katten vinden peper logischerwijs niet prettig aan hun neus. Een beetje strooien op plekken waar ze vaak komen kan dus wonderen doen.

En ja, water werkt ook nog altijd. Het is algemeen bekend dat katten niet van water houden. Een plantenspuit of tuinslang is vaak al genoeg om ze duidelijk te maken dat jouw tuin geen kattenresort is. Al verschilt het per kat hoeveel indruk dat maakt.

Keukenrestjes

En dan zijn er nog keukenrestjes die je kunt inzetten tegen de opportunistische viervoeters. Citroenschillen tussen de planten leggen helpt, net als koffiedik. Dat blijft aan vacht en pootjes kleven, iets waar katten bepaald niet vrolijk van worden. Tot slot zijn er nog cacaodoppen: die ruiken niet lekker en lopen onprettig. Met dit brede arsenaal heb je grote kans dat de buurtkat jouw tuin voortaan overslaat.

Bron: RTL

Onderzoekers van de University of Évora ontdekten dat ouderen met cognitieve problemen duidelijk anders schrijven dan gezonde leeftijdsgenoten. Volgens kinesioloog Ana Rita Matias is schrijven veel meer dan alleen een motorische handeling. “Schrijven is een venster naar het brein”, zegt ze. Juist omdat het tegelijk motoriek, geheugen, concentratie en planning vraagt, kan het subtiele veranderingen in de hersenen zichtbaar maken.

Eén simpele schrijfoefening maakte het verschil direct zichtbaar

Voor het onderzoek werden 58 ouderen tussen de 62 en 99 jaar getest in zorginstellingen. Van hen hadden 38 deelnemers een vorm van cognitieve achteruitgang, terwijl de rest als cognitief gezond werd beschouwd.

Met een digitale pen moesten de deelnemers verschillende opdrachten uitvoeren: lijnen trekken, stippen zetten, zinnen overschrijven en teksten opschrijven die werden voorgelezen. Vooral die laatste opdracht bleek veelzeggend. Tijdens het dictee moesten deelnemers luisteren, woorden onthouden, geluiden omzetten naar tekst én tegelijkertijd schrijven. Dat bleek voor mensen met cognitieve problemen een stuk moeilijker.

De onderzoekers zagen dat deze groep langzamer schreef, kleinere bewegingen maakte en meer afzonderlijke penstreken nodig had om dezelfde opdracht uit te voeren. Volgens de wetenschappers wijst dat erop dat de hersenen meer moeite hebben om complexe taken soepel te organiseren.

Goedkope test kan grote gevolgen hebben voor dementiezorg

De ontdekking is opvallend, omdat huidige onderzoeken naar dementie en cognitieve achteruitgang vaak duur en belastend zijn. Denk aan hersenscans, ziekenhuisbezoeken of uitgebreide geheugentests. Een eenvoudige schrijftest zou veel toegankelijker zijn, zeker in verzorgingshuizen of huisartsenpraktijken.

Toch benadrukken de onderzoekers dat er nog veel werk nodig is. De studie was relatief klein en volgde deelnemers niet over langere tijd. Ook factoren zoals medicijngebruik, die invloed kunnen hebben op handschrift, werden niet meegenomen.

Desondanks zien wetenschappers grote mogelijkheden. Wereldwijd wordt gezocht naar manieren om hersenziektes eerder te herkennen, bijvoorbeeld via bloedtesten, stemanalyse of slimme AI-systemen. Handschrift zou daar een verrassend effectieve rol in kunnen spelen.

Bron: ScienceAlert

Het dier trekt momenteel massa’s nieuwsgierigen vanwege zijn opvallende uiterlijk: een rossige kuif, roze huid en een uitstraling die volgens bezoekers verdacht veel doet denken aan de Amerikaanse president Donald Trump.

Goeie koop

De inmiddels wereldberoemde buffel woont op een boerderij van Ziauddin Mridha, die het dier ongeveer tien maanden geleden kocht op een lokale veemarkt. Dat de buffel ooit een toeristische attractie zou worden, had hij toen waarschijnlijk niet gedacht. Toch staat het erf inmiddels vol met bezoekers die selfies maken, het dier aaien en vooral lachen om de opvallende gelijkenis.

Buffalo Donald

“Mijn jongere broer noemde hem voor de grap Donald Trump, nadat hij de vacht op zijn hoofd zag’’, vertelt de eigenaar.

Volgens bezoekers houdt de vergelijking verrassend goed stand. Een man die speciaal langskwam om de buffel te bekijken zegt: ‘Zijn gelaatstrekken en zijn kapsel komen overeen met die van de president’. Al ziet hij ook een belangrijk verschil: ‘De buffel is erg rustig en beleefd. Dat past dan weer niet bij Trump.’

Offerfeest

Ook andere bezoekers moesten aanvankelijk weinig hebben van de vergelijking. “Maar nadat ik de buffel in het echt heb gezien, lijkt hij inderdaad op Trump. De naam past goed bij het dier’’, zegt een vrouw volgens de krant Prothom Alo.

Lang zal de buffel waarschijnlijk niet van zijn roem kunnen genieten. Het dier staat namelijk gepland om binnenkort te worden geslacht voor het Offerfeest.

Bron: AD

Hoofdtekst

Europa rekent officieel nog steeds op de Amerikaanse veiligheidsparaplu, maar achter de schermen groeit iets anders: een geheim Plan B voor het moment dat Trump de NAVO verlamt of er zelfs uit stapt. De vraag is niet langer óf dat scenario denkbaar is, maar hoe je dan nog geloofwaardig afschrikt.

Begin mei stond een Amerikaanse tankbrigade met 4.000 militairen klaar om naar Polen te vertrekken, als deel van de NAVO‑afschrikking aan de oostflank. Minder dan twee weken later werd de uitzending simpelweg afgeblazen, na een eerdere aankondiging dat 5.000 Amerikaanse soldaten uit Duitsland vertrekken. Officieel draait het om boosheid over “te weinig steun” in Trumps oorlog in Iran, maar voor Europese planners voelt het als een abrupte einde van de vertrouwde routine, schrijft The Economist.

Daarbovenop heeft de VS een groot deel van zijn raketvoorraden in Iran verschoten, waardoor leveringen aan Europese bondgenoten en Oekraïne vertragen. En terwijl Trump al jaren morrelt aan Artikel 5, schrok men in Europese hoofdsteden vooral van zijn dreigende taal over het “afpakken” van Groenland van NAVO‑bondgenoot Denemarken. “De Groenland‑crisis was een wake‑upcall: we beseften dat we een Plan B nodig hadden,” zegt een Zweedse defensiebron in The Economist.

Dat Plan B wordt nu stilletjes uitgewerkt. Hoge militairen en ambtenaren in verschillende NAVO‑landen denken na over hoe Europa zou vechten zonder Amerikaanse steun én zonder het bestaande NAVO‑commando, als Washington de besluitvorming blokkeert. NAVO‑secretaris‑generaal Mark Rutte zou openlijke discussie hierover afraden, uit angst dat het Trump juist richting een vertrek uit het bondgenootschap duwt.

In de praktijk schuift één format naar voren: de Joint Expeditionary Force (JEF), een door het Verenigd Koninkrijk geleide coalitie van tien gelijkgezinde landen (Denemarken, Estland, Finland, IJsland, Letland, Litouwen, Nederland, Noorwegen, Zweden en het VK). De JEF heeft een permanent hoofdkwartier bij Londen, eigen inlichtingen- en logistieke capaciteit en kan optreden zonder unanimiteit van alle partners, in tegenstelling tot de NAVO‑raad.

Analisten schatten dat ongeveer een derde van de NAVO‑leden “op dag één” zou vechten tegen Rusland, ook als Artikel 5 formeel niet wordt geactiveerd; niemand gaat in een crisis wachten tot elk land in Brussel zijn zegje heeft gedaan. De JEF is daardoor een logische ruggengraat voor een Noord‑Europees blok. Tegelijk ontbreken grote militaire zwaargewichten als Frankrijk en Duitsland nog, wat de grenzen van dit Plan B pijnlijk zichtbaar maakt.

Bovendien kampen de Britten zelf met jarenlange onderinvestering in defensie: het aantal direct inzetbare schepen, onderzeeërs en landmachteenheden is beperkt, waarschuwen ook Britse denktanks. Pas als Berlijn en Parijs volwaardig aanhaken, kan zo’n Europees alternatief de rol van Amerika deels opvangen. Intussen jaagt Trump Europa wel richting hogere defensie‑uitgaven – in 2025 steeg de Europese defensiebegroting met ruim 14% – maar geld alleen levert nog geen geïntegreerd commando en politieke wil om te vechten.

De ongemakkelijke conclusie van Europa’s Plan B is dan ook simpel: een afschrikking die leunt op iemand die misschien niet komt opdagen, is uiteindelijk geen afschrikking meer.

Vorig jaar werd bekend dat een groep banken, waaronder ING, het nieuwe bedrijf Qivalis had opgericht. In totaal nemen nu 37 financiële instellingen deel aan dit bankenconsortium.

Een stablecoin is een digitale munt die is gekoppeld aan een vaste waarde, in dit geval de euro. Doordat een stablecoin is gekoppeld aan de waarde van een valuta zoals de euro, is de koers van de munt stabiel, namelijk 1 euro. Er bestaan al stablecoins die gekoppeld zijn aan de euro, maar die zijn minder populair dan de stablecoins gelinkt aan de dollar. De euro-stablecoin, die gebruikmaakt van blockchaintechnologie, moet volgens Qivalis een "vertrouwde Europese betaalstandaard" worden.

Hoe ontstaat krentenbaard?

De boosdoener achter krentenbaard is een bacterie die via een wondje de huid binnendringt. “Meestal is een stafylokok-bacterie de oorzaak, een bacterie die al op onze huid voor kan komen”, legt Leenarts uit. Krentenbaard begint vaak onschuldig, met een paar rode plekjes of bultjes. “In die beginfase kan het nog een beetje op gewone puistjes lijken. Daarna, als er ook meer plekken komen, niet meer: de wondjes worden blaasjes en barsten open. Ze krijgen honingkleurige korstjes.”

Hoewel de aandoening vaak rond de mond opduikt – vandaar de naam – kan het overal op het lichaam voorkomen. “Soms zijn het vrij grote gebieden op de huid met grote blaren, maar het kan ook op een arm of een been voorkomen met maar een paar kleine plekjes.”

Besmettelijk

Krentenbaard komt vooral voor bij jonge kinderen, simpelweg omdat hun immuunsysteem nog in de kinderschoenen staat. Volwassenen kunnen het ook krijgen, al gebeurt dat minder vaak. Hoe vaak het precies voorkomt, is lastig te zeggen. “In veel gevallen zijn de klachten zo mild dat mensen zich niet melden bij een huisarts en we er dus ook niet van weten”, aldus Leenarts.

Ja, krentenbaard is besmettelijk. Maar dat betekent niet dat je het gegarandeerd krijgt als je in aanraking komt met iemand die het heeft. “De een is er vatbaarder voor dan de ander. Hoe dat komt weten we niet precies. Het komt voor dat binnen gezinnen sommige leden het wel krijgen en anderen nergens last van hebben. Je kunt meerdere keren in je leven krentenbaard krijgen, maar het kan ook een eenmalig iets zijn.”

Gaat meestal vanzelf over

Goed nieuws: krentenbaard is meestal niet ernstig. Ook ziet het er vaak erger uit dan het is. “In de meeste gevallen is het niet pijnlijk en veroorzaakt het geen jeuk”, legt de dermatoloog uit. Vaak verdwijnt de aandoening vanzelf binnen twee tot drie weken.

Wie toch naar de huisarts gaat, krijgt meestal een antibioticumcrème voorgeschreven. “Als dat niet voldoende werkt of als het om zoveel plekken gaat dat alles insmeren niet praktisch is, dan kan er ook een antibioticakuur in tabletvorm worden voorgeschreven.”

Hardnekkig

Hoewel krentenbaard doorgaans onschuldig is, kan het in zeldzame gevallen uit de hand lopen. “Als dermatoloog zie ik weleens een ernstigere vorm met heel uitgebreide blaarvorming, maar dat is zeldzaam. Soms zie je dat krentenbaard voorkomt samen met een andere huidaandoening: iemand heeft bijvoorbeeld eczeem en krabt het open en vanuit de wondjes ontstaat krentenbaard. In zo'n geval is het zaak zowel de krentenbaard als het eczeem te behandelen.”

Valt krentenbaard te voorkomen?

Voorkomen is lastig, vooral bij jonge kinderen. “Dat is bijna niet mogelijk, zeker niet bij jonge kinderen omdat zij vaak dicht bij elkaar in de buurt zijn, bijvoorbeeld als ze spelen.” Een goede hygiëne werkt nog het beste. “Regelmatig de handen goed wassen is altijd verstandig tegen infecties, en maak eventuele wondjes goed schoon”, besluit Leenarts.

Bron: AD

"Deze vrienden van dit bruidspaar hebben zich bewust ontdaan van al deze zeer kwetsbare dieren. Je moet blind zijn om niet te zien dat de dieren er al slecht aan toe waren", zegt Sandra van de Werd van Comité Dierennoodhulp. "Desondanks liet dit de daders klaarblijkelijk onverschillig en lieten zij deze dieren expres nog extra lijden door hun actie. Hier is geen enkele sprake van een grap; dit is pure dierenmishandeling en een zieke en zeer laffe daad."

De kippen zijn uiteindelijk opgevangen door stichting Hurmes Dierenthoes. "Als deze dieren niet gered waren, zou diezelfde nacht een groot deel van de kippen het naar alle waarschijnlijkheid niet overleefd hebben vanwege hun slechte conditie, de temperatuur die ze niet gewend waren en omdat er geen schuilmogelijkheid was." De stichting wil dat de daders aansprakelijk worden gesteld voor de gemaakte kosten.

De proef duurt een jaar en begint op station Rotterdam Centraal. Later wordt dit uitgebreid naar Den Haag Centraal, Zwolle en Den Bosch. Volgens NS doen 75 van de 680 handhavers mee aan de test. De vervoerder verwacht dat voor het begin van de zomer iedere deelnemer een wapenstok heeft gekregen.

Staatssecretaris Annet Bertram (Infrastructuur, CDA) noemt het beschikbaar stellen van de wapenstok "een noodzakelijke stap, helaas, omdat het aantal agressie-incidenten tegen NS-medewerkers stijgt".

Sinds vorige maand werken enkele conducteurs van de NS met een bodycam. Het is de bedoeling dat alle 3500 conducteurs er aan het eind van het jaar een dragen. Met de camera kunnen ze beelden opnemen als een situatie kan escaleren of als ze denken iets strafbaars te zien. De beelden kunnen dienen als bewijsmateriaal.

In 2025 steeg de omzet van Hema tot circa 2,2 à 2,3 miljard euro, terwijl de winst opliep tot rond de zestig miljoen euro, goed voor het vijfde jaar op rij met zwarte cijfers. Dat is een scherpe breuk met de jaren van forse verliezen tot en met 2021, toen hoge schulden en de coronacrisis Hema naar de rand van de afgrond duwden. Topvrouw Saskia Egas Reparaz wijst op het vernieuwen van winkels als belangrijkste groeimotor: in 2025 werden 125 filialen omgebouwd naar een nieuw concept, waarbij per buurt is gekeken naar assortiment en duidelijkere presentatie in de schappen. Klanten reageren zichtbaar: in vernieuwde winkels komen meer nieuwe bezoekers die bovendien meer uitgeven.

Online en offline schuiven tegelijkertijd naar elkaar toe. Hema ziet dat klanten steeds vaker online bestellen en hun pakket in de winkel ophalen, wat leidt tot extra aankopen ter plekke. De keten wil die mix benutten om “nummer 1 cadeauwinkel van Nederland” te worden, onder meer met meer gepersonaliseerde producten. Tegelijkertijd is in februari de overname door Van Eerd Retail – de familie achter Jumbo – afgerond, waardoor Hema nu volledig in handen is van één Nederlandse eigenaar met diepe zakken en retailervaring.corporate.

De vraag is nu niet meer óf Hema overleeft, maar wat het succes gaat kosten. De nauwere band met Jumbo roept de klassieke zorg op: blijft de eigenzinnige Hema-cultuur overeind als de achterkant verder wordt geïntegreerd? Voorlopig lijken beide merken nadrukkelijk “los” te blijven opereren, maar in een sector waar schaal en efficiency allesbepalend zijn, is het maar de vraag hoelang die scheidslijn zo scherp kan blijven.mena+2

De gesprekken over een einde aan de oorlog in Oekraïne hadden voor de VS enige tijd wat minder prioriteit, ook omdat de Amerikanen hun aandacht hadden verschoven naar de situatie in het Midden-Oosten.

De Oekraïense president Volodymyr Zelensky zei begin mei te verwachten dat de Amerikaanse bemiddelaars eind juni zullen afreizen naar Oekraïne. In februari gaven de VS de strijdende partijen tot juni om tot een bestand te komen. Als die deadline niet gehaald wordt, wil president Donald Trump meer druk op Rusland en Oekraïne uitoefenen, zo zei hij toen.

Voor Oekraïne zijn met name veiligheidsgaranties en afspraken over de verdeling van het oosten van het land cruciaal in de onderhandelingen. Wat dat laatste betreft wil Rusland nog altijd niet inbinden. Volgens Zelensky willen de VS alleen garanties geven als Kyiv daarmee instemt.

De ministers van Buitenlandse Zaken bespreken volgende week de kwaliteiten van de mogelijke kandidaten tijdens een EU-bijeenkomst op Cyprus, aldus het bericht, dat zich baseert op anonieme bronnen.

Het korte antwoord: ook de piloot

Op elke commerciële vlucht naar Malaga of Santorini deze zomer zitten twee gekwalificeerde piloten in de cockpit. Zij zijn juridisch en operationeel de gezagvoerders — niet de computer ( EASA Air Ops regelgeving).

Wat doet de computer dan wél?

Moderne toestellen ( Airbus A320, Boeing 737, die je richting Malaga of Santorini brengen) gebruiken de autopilot voor het overgrote deel van de vlucht — vaak 90% of meer van de tijd in de lucht. De piloten programmeren de route via het Flight Management System en monitoren de systemen ( Smithsonian Air & Space).

Wat doet de piloot écht zelf?

• Taxiën, opstijgen en landen — vrijwel altijd handmatig, zeker op een uitdagende luchthaven als Santorini (JTR), met zijn korte baan van 2.125 meter, zijwind en een aanvliegroute langs de caldera ( SKYbrary - Santorini Airport)
• Beslissingen bij turbulentie, weersomstandigheden, ATC-instructies en noodgevallen
• Eindverantwoordelijkheid voor alles wat er gebeurt

Malaga (AGP) is technisch makkelijker, maar ook daar landt de piloot handmatig — een automatische landing (autoland) wordt alleen gebruikt bij extreem slecht zicht en vereist speciale certificering van zowel piloot, toestel als luchthaven.

De realiteit

Zie het zo: de computer is een hele goede co-piloot die het saaie werk doet (rechtuit vliegen op kruishoogte), maar de mens neemt de cruciale beslissingen en doet de moeilijke stukken. Volledig pilootloze passagiersvluchten zijn er voorlopig nog niet — Airbus werkt wel aan "single pilot operations" voor de toekomst, maar dat ligt nog jaren weg en stuit op flink verzet van piloten en regelgevers ( Reuters over Airbus single-pilot plannen).

Dus: geniet van je vakantie — er zit een mens aan het stuur

Eerder was er een dip in de verkoopcijfers bij de veilinghuizen. Die werd toegeschreven aan de wereldwijde economische onzekerheid en een gebrek aan waardevolle werken op de markt.

Een schilderij van Jackson Pollock werd maandag het op vier na duurste werk ooit verkocht op een veiling. Het werd geveild bij Christie's in New York en bracht 181,2 miljoen dollar op. Het vorige record voor een werk van de Amerikaanse schilder Pollock stond op 61,2 miljoen dollar, behaald in 2021.

Het duurste schilderij dat ooit op een veiling is verkocht, blijft Salvator Mundi (De Verlosser van de Wereld) van Leonardo da Vinci. Dat werk uit de renaissance werd in 2017 voor 450 miljoen dollar geveild.