Homopesten en suïcide bij jongeren

Homo- en biseksuele jongeren die worden gepest op school denken vaker aan suïcide en doen ook vaker een poging daartoe dan jongeren met dezelfde geaardheid die niet worden gepest. Homofobe reacties van ouders worden echter ook in verband gebracht met pogingen tot zelfdoding. Dat blijkt uit een onderzoek van de VU, waarvan de resultaten nu in het American Journal of Public Health gepubliceerd zijn. Belangenorganisatie COC Nederland en kennisinstituut Movisie pleiten daarom voor meer aandacht voor homopesten. Ze lanceerden al een website om te leren omgaan met pesterijen en om zelfdoding bij homo- en biseksuele jongeren tegen te gaan, maar dat is niet genoeg. Scholen moeten nu echt werk maken van voorlichting en anti-stigmatisering. Volgens onderzoeker Diana van Bergen zijn suïcidegedachten en -pogingen onder homo- en biseksuele jongeren geen individueel of psychiatrisch probleem. 'Het heeft te maken met de maatschappelijke omstandigheden, namelijk de negatieve houding ten opzichte van ‘homogedrag’ en alles wat daarbij hoort.' Als je het hebt over 'daders' is het dus ook goed om verder te kijken dan individuele pestkoppen en oog te hebben voor het schoolklimaat, de houding tegenover homo- en biseksuele jongeren bij de sportclub en de manier waarop je er zelf over praat met anderen en in het bijzonder met je kinderen. Zowel ouders als docenten spelen een belangrijke rol in het voorkomen van zelfdoding door homo- en biseksuele jongeren te accepteren en actief te ondersteunen.  

Bron(nen):   Nederlands Dagblad  American Journal of Public Health  Iedereenisanders.nl  

1 Reactie Doe mee met de discussie →


  1. wezijnniethetzelfde

    Het hele artikel is zo goed,dat men dit probleem onder de aandacht brengt. Als je als homosexueel, op jonge leeftijd bent, kun je sommige periodes heel eenzaam zijn, verlangend , er niet over praten, met anderen.Wij leefden in een tijd, ( als pot ) dat er besloten clubs waren, openbare kleurrijke toiletten ( voor de flikkers ), eigen kranten, literaire tijdschriften, lezingen gehouden door o.a. Andrea Burnier ( afgeladen vol, gedachten-doorbrekend en strijdbaar ),adviezen van het COC, praat-groepen, telefoonlijnen de eerste maandverband-tentoonstelling in deftig Amsterdam- Zuid.Trots ook op ,die paar dancings. Je kunt het altijd in groepen merken, hoe iemand zou kunnen leven. Gepokt en gemazzeld, door een tegendraads maar verlangend leven.Op iets latere leeftijd heeft het alleen maar voordelen. Weten dat je je stem behoort/ kunt verheffen. Alleen die jonge kinderen, daar moet en moet meer aandacht aan worden besteed, door scholen en ouders, familie. Ze zijn tegenwoordig zo goed gebekt dat het woord kan winnen over het gevoel.

Reacties niet toegestaan