Waarom de landing aan de donkere kant van de maan zo bijzonder is

Voor het eerst is het gelukt om een ruimtevaartuig te laten landen op de achterkant van de maan. De Chinese sonde Chang’e 4 is terecht gekomen in het Aitken-bekken. Dat is de grootste, oudste en diepste krater op het gehele maanoppervlak.

Al eerder landden de Chinezen een sonde op de maan, maar dat was aan de voorkant. De achterkant is veel moeilijker. Het is lastiger om er een geschikte landingsplaats te vinden en er is geen directe communicatie met de aarde mogelijk.

‘The dark side of the moon’ heeft iets mysterieus, omdat we die zijde vanaf de aarde nooit zien. De maan draait immers net zo snel om haar as als om de aarde. In 1959 wist een Russische satelliet voor het eerst foto’s te maken van de achterzijde.

Opmerkelijk genoeg is de achterkant van de maan totaal anders dan de voorkant. De kant die wij zien bestaat hoofdzakelijk uit kale vlaktes, terwijl de achterzijde veel meer bergen en kraters heeft. Hopelijk kan Chang’e 4 daar een verklaring voor vinden.

De sonde was al eerder in de buurt van de maan, maar er was zonlicht nodig op de landingsplek om energie op te wekken voor de lander. Dat gebeurde nu pas. De communicatie vindt plaats via een verbindingssatelliet die als doorgeefluik fungeert.

De Chinese overheid heeft de eerste twee foto’s vrijgegeven:

dark side of the moon China

© China’s National Space Administration

China dark side of the moon

© China’s National Space Administration

Bron(nen):   Newsmonkey  Business Insider