De faam van Yolanthe: dit is het tijdperk van de Kleenex-helden

Van Bill Clinton weten we wat voor onderbroeken hij draagt. Van president Roosevelt waren alleen foto’s van zijn bovenlichaam bekend
Beroemdheden en Helden zijn er altijd geweest. We hebben helden nodig om te bewonderen en om naar hun voorbeeld te streven. Ooit waren de helden dan ook hele of halve goden of onbereikbare koningen.
Maar nu is er een held per maand. Nu is hij of zij de reden voor tijdelijke verafgoding, bijvoorbeeld omdat hij goddelijk kan golven, maar de andere dag kan hij model staan als schurk, omdat hij doet wat helden vroeger ook deden: de voordelen er van plukken.
Met de vrouwelijke helden is het nog treuriger gesteld. Het is zelden om hun prestatie, maar vooral voor hun uiterlijk dat ze beroemd zijn. Geen Florence Nightingale meer, maar heel veel Tatsjana’s en Parissen.
We leven, schrijft Psychology Today,  in het tijdperk van de Kleenex-helden: nu nog mooi en stralend, maar morgen snuiten we er onze neus in.
 
Onze helden hebben meestal ook niets of amper iets gepresteerd om hun status te bereiken. Ze kunnen een beetje zingen, of acteren, of ze zijn alleen maar beroemd, zonder iets, zoals Paris Hilton.
En omdat tussen bewondering en verguizing amper tijd verloopt, kunnen schurken ook heel geliefd worden.
En daarom zal het interview met Joran vanavond weer zeer goed worden bekeken. Want hij ook is een Kleenex-held.

 

Bron(nen):   Psychology Today