Medisch specialisten: stel een maximum aan wat een extra levensjaar mag kosten

De vraag is waarschijnlijk zo oud als de gezondheidszorg zelf, maar er rust nog altijd een taboe op: hoeveel is een mensenleven waard? Hoeveel geld mag een extra levensjaar van een zieke kosten? EenVandaag vroeg het aan een aantal medici in Nederland en die hebben zich voor het eerst uitgesproken voor een prijsplafond in de gezondheidszorg.

Peperdure behandelingen
Bijna 2.300 medisch specialisten zijn ondervraagd. 70 procent van hen vindt dat moet worden vastgelegd wat een extra levensjaar van een patiënt mag kosten. De zorg wordt onbetaalbaar, denken ze. Vooral door steeds duurdere medicijnen en behandelingen, waarvan het effect ook nog eens onvoorspelbaar is.

Hoeveel mag een extra levensjaar kosten?
In Engeland is het prijsplafond 37.000 euro. De Raad voor de Volksgezondheid en Zorg noemde in 2006 het bedrag van 80.000 euro mits de behandeling bijdraagt aan de kwaliteit van leven. Maar het kabinet deed niets met het advies, want was volgens Wouter Bos ‘doodsbang voor de discussie’.

Leeftijd patiënt speelt een rol
Driekwart van de specialisten zegt dat een commissie van medici, ethici, patiëntenverenigingen en financieel specialisten moet bepalen wat de prijs is voor een extra levensjaar. 60 procent vindt dat de leeftijd van een patiënt daarin mee zou moeten wegen. Een meerderheid denkt dat de kosten voor bepaalde behandelingen zelfs zullen dalen als een prijsplafond wordt ingesteld.

Bij bijna 40 procent van de ondervraagden spelen de behandelkosten nu al een redelijk grote rol bij de keuze voor een behandeling.

Bekijk hier de hele uitzending van EenVandaag.

sitestat

15 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. harrr

    Als we eens af konden van de astronomische winsten die big pharma maakt, dan hadden we deze discussie niet eens.
    Daar zit de angel.

    • kletsmajoor

      Het zijn vooral de personeelskosten die de prijs van zorg bepalen.

      (in antwoord op harrr)
      • harrr

        Kennis van me krijgt 1 shot per maand, kosten 5.000 euro p/m…En dat zijn geen personeelskosten

        (in antwoord op kletsmajoor)
        • kletsmajoor

          Maar je wilt toch niet beweren dat de behandeling van die ene kennis van jou maatgevend is voor alle zorg?

          (in antwoord op harrr)
          • harrr

            Nee, maar volgens de engelse 37000 euro regel moeten we hem dood laten gaan…… 12×5000 = 70.000… wegens excorbitante winsten op een vloeistofje van paar ml

            (in antwoord op kletsmajoor)
          • kletsmajoor

            En je weet zeker dat in die €5000,- geen personeelskosten zijn inbegrepen om het spul uit te vinden en te produceren?

            (in antwoord op harrr)
          • Apekool

            Verdeling van de inkomsten, let op: in de 15% die producenten uitgeven aan onderzoek zitten ook ALLE mislukkingen.
            http://www.kennislink.nl/system/files/000/195/961/large/geneesmiddel27.jpg?1387878012

            Hele artikel: http://www.kennislink.nl/publicaties/zakkenvullers-of-weldoeners

            Dit zijn natuurlijk gemiddelden, er zullen zeer complexe producten bij zitten die daadwerkelijk peperduur zijn om te produceren.

            (in antwoord op kletsmajoor)
          • kletsmajoor

            Bedankt! Heel interessant artikel.

            Ter verduidelijking: ik wilde erop wijzen dat personeelskosten veruit de grootste kostenpost zijn in de zorg (zoals bij alle arbeidsintensieve processen). Om zorgkosten beheersbaar te houden kan in principe meer bereikt worden met productiviteitsverbetering dan met alleen goedkopere medicijnen (maar alles helpt natuurlijk). Het probleem is dat er nog geen grote doorbraken in productiviteitsverbetering in de zorg zijn bereikt. Ik heb zelfs de indruk dat daar ook helemaal niet zo hard aan gewerkt wordt. Mede daardoor vernauwt de discussie zich steeds weer tot de (al of niet terechte) hoge medicijnprijzen.

            (in antwoord op Apekool)
          • RhodBerth

            Hoe weet je dat het om excorbitante winsten gaat, en niet om mega-hoge ontwikkelingskosten?

            (in antwoord op harrr)
    • Dutchy

      Big pharma is wel een probleem. De pharma industrie wacht meestal vrij lang totdat een bepaald medicijn effectief is gebleken. Kleine start-ups vanuit de universiteiten die zijn echt innovatief, niet echt de big pharma. Universiteiten die doen het fundamentele onderzoek. De big pharma brengt ook met enige regelmaat een ‘nieuw’ medicijn op de markt, bijvoorbeeld een nieuwe manier van toedienen en dan krijgen ze weer een x jaar patent daarop, terwijl het niks beter werkt dan het ‘oude’ medicijn. Kortom de big pharma haalt big winsten, maar eigenlijk het risicoprofiel valt wel mee. En de big pharma is eigenlijk het meest gebaat bij het behandelen van ziekte beelden die chronisch zijn en in grote getale in de westerse wereld voorkomen, daar wordt het meest aan verdient. Daarom is er al een hele tijd geen nieuwe antibiotica gevonden, of voor zeldzame ziekte beelden (Ebola is een mooi voorbeeld) of ziekten die vooral voorkomen in Afrika, Malaria.

      Maar goed, het zijn geen filantropische instellingen, maar de winsten die worden behaald zijn astronomisch.

      (in antwoord op harrr)
  2. marianne martens

    Vraag me af of het bij de medische specialisten zelf bekend is dat al jaren er nauwelijks aandacht wordt besteed aan ouderen met hun medische behandelingen/ operaties. Alleen in uiterste geval wordt er geopereerd, gebroken heupen, knietjes e.a. De klassen- en werkverschillen zijn nog steeds groot.Bij elk groter wordend conglomeraat wordt er bekeken of het wel is toegestaan behalve bij de Ziektekostenverzekeringen met zijn onmenselijke mentaliteit. het is niet vreemd dat er naar onkosten word gekeken, of het anders kan, minder, beter. maar dat nu net weer deze groep het lijkt toe te geven is vreemd omdat het de grootste groep is die binnen de GZ aan puur eigen belang denkt, echt het zijn ondernemers en zich snel aanpassen aan de werkelijke machthebbers. Net zoals in de Politiek wordt het allang gedaan door delen van het volk in de GZ. Het aller-griezeligst is de korte tijd die deze groepen ( Tuitjehorn e.a. ) hebben veranderd van deskundig/ empathisch naar deskundig/ kil en bikkelhard.We zullen het meemaken en maken het mee. Over 50 jaar een boek met overeenkomsten uit andere tijden.

  3. Lio

    Alsof medisch specialisten kunnen vaststellen hoe lang iemand na een bepaalde behandeling in leven blijft, 2 jaar of 10 jaar? Ze geven zelf aan dat dat dat nooit kunnen aangeven!

    • Dutchy

      Wat veel belangrijker is, is de kwaliteit van leven. Daar zou op moeten worden ingezet. Je kan veel herstellen, maar als iemand van 90 een operatie moet ondergaan is de kans dat die er veel slechter uitkomt zeer groot dan het ongemak waar deze persoon mee moet leven. Bijvoorbeeld een versleten heup, als deze persoon nog helemaal bij is, dan zou ik deze maar geen operatie ondergaan. Ik ken een geriater die dit in zijn dagelijkse praktijk tegenkomt, kwetsbare ouderen die allerlei, veelal dure, behandelingen ondergaan waar de kwaliteit van leven zelfs achteruit gaat, door het medisch ingrijpen.

      Lio, wat je moet begrijpen is dat de maatschappelijke pot voor medisch ingrijpen ook niet oneindig groot is. En als je keuzes moet maken dan is de vraag hoe je dit doet. Een plafond stellen aan de behandelkosten is niet zo slecht, het daadwerkelijk afvragen of je een behandeling wel moet geven is nog veel effectiever, zowel voor de maatschappij als voor de patiënt.

      Daarnaast een medisch specialist kan bij een individu misschien niet zeggen hoelang mensen nog doorleven na een behandeling, maar over grote groepen natuurlijk wel. “Ze geven zelf aan dat dat dat nooit kunnen aangeven!” dus dat is niet helemaal zo.

      (in antwoord op Lio)
  4. Jannie Ooms

    Mijn oma zei al ‘die firma’s die nieuwe medicijnen bedenken, zijn natuurlijk geen financieel-tropische instellingen’. Ze zei het verkeerd, maar sloeg wel de spijker op de kop. Misschien een op de tien (of is het honderd?) Ontwikkelde medicijnen komt op de markt. Dat ene medicijn moet dus de kosten van heel veel mislukkingen dekken en vervolgens willen de aandeelhouders ook nog wat verdienen.

    Daarom vind ik dat het onderzoek naar medicijnen waarop weinig kan worden verdiend, medijnen voor een kleine doelgroep, of zoals nieuwe antibiotica, pillen tegen ebola en malaria, eigenlijk door een supranationaal orgaan zou moeten worden verricht, niet gericht op winst dus. Het belang van betaalbare gezondheidszorg is zo groot dat het onderzoek niet alleen aan de grote fsrmaceuten moet worden overgelaten.

  5. Dead Silence

    Twee neven van mij zijn chirurg. Ze krijgen bijna 50.000 euro per maand voor hun diensten.

Reacties niet toegestaan