CEO van Unilever vindt toch ook wel dat hij te veel verdient

Paul Polman, de Nederlandse topman van Unilever, geeft toe dat hij veel te veel verdient, maar wil dat toch graag zo houden. Wel was hij zo netjes om begin dit jaar net als de rest van de Unilever-top een loonsverhoging af te slaan. "Wij hebben dat altijd geweigerd: niet om de held uit te hangen, maar ik geloof gewoon dat er wat gezond verstand moet zijn", zegt Polman in The Washington Post. Gelukkig zat de CEO zonder loonsverhoging niet direct op zwart zaad. Ook al was zijn basisloon 'slechts' 1,25 miljoen euro, met bonussen, aandelenopties en andere voordelen wist hij er vorig jaar toch nog bijna 10 miljoen van te maken. "Ik ben beschaamd, als je het me eerlijk vraagt. Mensen op ons niveau zouden niet gemotiveerd mogen worden door hun salaris. Bovendien is het sowieso altijd te hoog in vergelijking met mensen die evenzeer hard werken en niet dezelfde kansen krijgen," meent Polman. Maar een wettelijk plafond invoeren, gaat hem te ver. "Ik zou niet aanraden om de markt nu te gaan reguleren. Ik denk dat we door zelf het voorbeeld te stellen een krachtiger signaal afgeven."  

Bron(nen):   De Morgen      

24 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. KarlRuprechtKroenen

    Op naar Communisme 2.0, waar de overheid de salarissen bepaald van alle mensen.

    • Marianne martens

      Gebeurt niet. Mijnheer Polman heeft wel een grote voortrekkers functie om grote bedrijven o.a. Shell meer verantwoordelijk te laten zijn voor de sociaal maatschappelijke functie in de de wereld. Hij voelt zich beschaamd in dit systeem. Een systeem wat aan het rochelen is, deze ideologie behelst o.a. uitbuiten, verval en bederf. We zitten al helemaal in de klem of misschien wel een eigen gecreëerde open gevangenis.

      (in antwoord op KarlRuprechtKroenen)
    • Heldoppantoffels

      Nee op naar meer egoisme, kortzichtigheid en laat een ander maar de pest krijgen!! Er mag veel meer worden ingegerepen wat mij betreft, veel bestuurder zijn volledig wereldvreemd en kennen absoluut geen schaamte meer. (bijv. de discussie omtrent salarisverhogingen, die kop van G. Zalm…zum kotzen)

      (in antwoord op KarlRuprechtKroenen)
    • AT

      Tussen communisme en een meer afgewogen salariëring van dit soort topmensen ten opzichte van de werknemers zit een behoorlijk groot grijs gebied lijkt me.

      (in antwoord op KarlRuprechtKroenen)
      • KarlRuprechtKroenen

        Kijken naar de onderliggende dynamiek.

        Een massaal collectief dat onder leiding van een opperorgaan iedereen beoordeelt en vervolgens naar eigen inzicht oplegt wat wel of niet acceptabel is.

        Alle mensen zijn inhalerig en willen het beste voor zichzelf, ook jij en ik, dus elke persoon die klaagt dat de ander fout bezig is op dit gebied is zelf net zo schuldig.
        De reden hiervan is dat ook wij goed willen leven en dat deze lieden telkens steeds meer pakken zgn ten koste van het collectief(dit idee is slechts een drogreden) en dus laten we door dit soort van reacties dus ook zien dat ook wij zo veel als mogelijk is, graag zelf ook willen binnenhalen.
        Een Jij-bak is genoeg in dit soort van “morele” vraagstukken.

        (in antwoord op AT)
        • AT

          Alle mensen willen het beste voor zichzelf, correct. Maar nogmaals; tussen de situatie van een collectief dat bepaalt wat iedereen mag verdienen en een salariëring die meer in balans is met het werk dat wordt geleverd zit een groot verschil. Die correctie zou vanuit het bedrijf zelf moeten komen.

          Zoals Polman heel dapper doet; hij stelt de salariëring aan de kaak. Polman is iemand waar ik grote bewondering voor heb en gun hem elke cent die zijn kant op gaat. Echter werken binnen Unilever veel leidinggevenden 80 uur per week, dragen veel risico’s en verdienen maar een fractie van dat van Polman.

          Tussen communisme en ongelimiteerd graaien (waar ik Polman niet van beschuldig) zit een groot grijs gebied dat ‘redelijkheid’ heet. Erkennen dat ‘mensen inhalig zijn’ betekend nog niet dat we dit zomaar moeten accepteren en onze kop in het zand steken. Mensen zijn gewelddadig, dat betekend nog niet dat het bestraffen van misdaden onzinnig is.

          Waar is de bancaire crisis door ontstaan? Waar is de crisis binnen de woningcorporaties door ontstaan? Door inhaligheid in de top. Unilever en soortgelijke bedrijven zijn dusdanige grote dragers van onze economie dat een discussie over het beperken van gigantische salarissen wel degelijk relevant is. Of zijn we 2008 al weer vergeten?

          (in antwoord op KarlRuprechtKroenen)
          • KarlRuprechtKroenen

            Kijk, ik begrijp wat je zegt, maar dat woord redelijkheid wat jij gebruikt, is nou precies de crux.

            WIE bepaalt WAT redelijk is?

            Zolang deze bedrijven dikke winst maken en de directie een dikke beloning opstrijkt is er niets aan de hand.
            Het mag en het kan, want een bedrijf is geen liefdadigheidsinstelling, het gaat om winst.
            De trend dat men ineens probeert te bedenken wat redelijk is qua beloning voor directieleden van grote bedrijven, vindt zijn oorsprong bij de buitenstaanders die in principe vanuit een stuk afgunst met het morele vingertje gaan lopen zwaaien, en hier bijval in krijgen van ladingen mensen die het zwaar hebben.

            Directeurs bij miljarden bedrijven die plotseling een signaal van redelijkheid afgeven doen niets anders dan een stuk marketing wat gunstig is voor het gezicht van het bedrijf, net zoals men plotseling groen en verantwoord aan de slag gaat.
            Allemaal reactionaire trendvolgers en meer niet.

            De bancaire crisis is niet alleen ontstaan door graaiende directieleden, maar heeft ook andere oorzaken.
            En waar jij op baseert dat Unilever een dragende functie heeft voor onze economie ontgaat mij volkomen.
            Dat er bedrijven zijn die dragend zijn voor de economie is correct,maar dat is een bij-werking van kapitalisme, het is juist door de kans op succes en dikke beloning dat mensen hun nek uitsteken en bedrijven gezond houden en laten groeien met gunstige bijwerking voor de economie.
            Het systeem en de beloningen aanpakken helpt de boel om zeep.(Ja, Unilever maakt ook zeep, ik weet het 😉 ).
            Wat ik wel denk is dat geldcreatie en het beheer hiervan in handen van overheden moet komen en niet in handen moet zijn van particuliere partijen zoals de Europese bank en De Federale reserve.

            (in antwoord op AT)
          • AT

            Ik bepaal wat redelijk is!! 😉

            Even serieus, Unilever en dergelijke bedrijven moeten doen wat hen goeddunkt, het zijn commerciële bedrijven. En als ze miljarden winst maken, is het logisch dat dit terugvloeit naar diegenen die het bedrijf richting die winst sturen. Maar zoals Polman zelf zegt; op zijn niveau zouden dingen als een bonus niet meer uit moeten maken voor zijn presteren.

            Moreel gezien vind ik er niets verkeerds aan als een bedrijf zou zeggen; alle salariëring is in verhouding tot de uren die iemand werkt en de verantwoordelijkheid die hij/zij neemt. Dat vind ik niet meteen communistisch.

            Bedrijven als Unilever noem ik economisch belangrijke dragers in die zin dat ze een groot deel van het BNP bepalen, veel werknemers hebben en hun financiële situatie dus wel degelijk grote impact kan hebben op de Nederlandse economie. Laten we wel wezen, banken zijn in principe net zo goed commerciële instellingen, alleen sommigen zijn dusdanig groot dat het ‘systeembanken’ zijn geworden. Het handelen van die banken treft de Nederlandse economie sterk. Wat denk je dat er gebeurt als een bedrijf als Unilever klapt? Als dit kan natuurlijk…

            Overigens ben ik het met je eens dat de bancaire crisis niet is ontstaan door graaiende bankiers maar door onszelf; wij willen allemaal goedkope leningen en hypotheken. Wij willen allemaal goederen die we eigenlijk niet kunnen betalen.

            (in antwoord op KarlRuprechtKroenen)
          • KarlRuprechtKroenen

            “Moreel gezien vind ik er niets verkeerds aan als een bedrijf zou zeggen; alle salariëring is in verhouding tot de uren die iemand werkt en de verantwoordelijkheid die hij/zij neemt. Dat vind ik niet meteen communistisch.”

            Dat principe staat ook niet ter discussie, en dan nog, hoe bepaal je wat in zo een geval redelijk is?
            Een lopende band medewerker is wat anders dan een directie die de juiste beslissingen neemt zodat het bedrijf gezond blijft.

            Waar ik op doel is dat de samenleving en vervolgens ook de overheid hun neus steken in hoe commerciële bedrijven hun mensen belonen en daar bemoeienis mee krijgen en macht over willen hebben.

            Daar doelde ik op met Communisme 2.0 en de onderliggende dynamiek;

            Een massaal collectief dat onder leiding van een opperorgaan iedereen beoordeelt en vervolgens naar eigen inzicht oplegt wat wel of niet acceptabel is.

            (in antwoord op AT)
          • AT

            Even voor de helderheid; dit is alleen een opmerking van Polman zelf in een Amerikaanse krant. Er is totaal geen enkele aanleiding om zijn opmerking te zien in relatie tot overheidstoezicht op salariëring binnen bedrijven of wat onze samenleving daarvan vindt. Los van dat er vanuit ‘het volk’ veel gemopperd wordt over hoge beloningen is dat hier eigenlijk niet aan de orde. Dus daarom snap ik je communisme punt in dit specifieke geval niet zo.

            Alleen de raad van bestuur heeft de mogelijkheid met elkaar te bepalen wat ‘redelijk’ is. Als de raad besluit de beloningen te nivelleren of geen bonussen meer uit te keren is dit geen communisme.

            Mocht de samenleving en de overheid wél alle beloningen gaan bepalen, ja, dan heb je een punt. Maar dit kan helemaal niet binnen onze wettelijke kaders en politieke cultuur. In het geval van de banken kon de overheid restricties opleggen omdat de banken overheidssteun kregen. Maar je zag dat er eigenlijk bar weinig middelen zijn om de bonussen aan banden te leggen.

            (in antwoord op KarlRuprechtKroenen)
          • KarlRuprechtKroenen

            Wel even lezen wat ik wel schrijf en niet alvast gaan reageren op wat ik niet schrijf.
            Dat verklaart wellicht het feit dat je mijn opmerking niet snapt, omdat ik die opmerking waar jij op doelt niet maak.

            Ik begon dit draadje met;

            “Op naar Communisme 2.0, waar de overheid de salarissen bepaalt van alle mensen.”

            En zeg ik dus niet dat dit nu al aan de gang is, maar wel dat zoiets dergelijks heel zachtjes aan vorm begint te krijgen.
            Polman ruikt dit ook al van afstand, en doet zelf een stap in de gewenste richting, nog voordat dit soort zaken het wellicht een agenda punt kan worden in de politiek.
            Als men maar lang genoeg klaagt over topmensen die teveel verdienen, dan zijn ook onze regenten gestoord genoeg om ook zoiets dergelijks als een beloningslimiet erdoor te drukken.
            En let wel, het klagen de beloning van topmensen heeft geen zier met verantwoording of moraal te maken maar met pure afgunst.
            Het op moraal gooien is pure onzin.

            Ik heb al eerder geopperd dat dit soort uitingen a la Polman, of ze nu van binnenuit of van buitenaf worden aangestuurd, reeds een gevolg zijn van een trend die zijn oordsprong heeft in de onvrede die in de samenleving is ontstaan nadat we met zijn allen het een stuk moeilijker hebben gekregen.
            Maar topmensen die heel veel verdienen zijn niet de oorzaak van onze economische malaise.

            Nu is het nog zo dat de overheid hier niets aan kan doen en geen inmenging kan hebben met commerciële partijen, maar als er maar lang genoeg genoeg vanuit het volk onvrede geuit wordt, dan zullen politici het vanzelf als een mandaat gaan zien om aan te pakken.
            Uiteraard spelen media en linkse politieke stromingen hier ook een rol in, dit is dan ook een scenario wat in zijn geheel niet ondenkbaar is.

            (in antwoord op AT)
          • AT

            Als het nu niet aan de gang is, begint het ook geen vorm te krijgen, want dan zou het ‘aan de gang zijn’. Wat bespeur jij in overheidsbeleid waardoor je die opmerking maakt? Het is gewoonweg niet aan de orde. Misschien alleen wat gemopper her en der bij mensen. Dat is echter van alle tijden. ‘Het volk’ heeft altijd gemopperd over ‘de elite’.

            De overheid, en samenleving, zou wel HEEL stom zijn als ze van bedrijven als Unilever gaan eisen dat er een plafond op de beloning moet komen want dat zou tegen de natuur van economie in zijn algemeenheid ingaan; groei, groei, groei. Dat snapt de overheid heus wel, die probeert alleen te laveren tussen het faciliteren van het bedrijfsleven en de kiezer het gevoel te geven enige controle te houden.

            China is overigens communisme 2.0. Zij zagen in dat de oude principes van communisme niet werkten en hebben een samensmelting van communisme en kapitalisme gecreëerd om zo de groei van nu mee te maken. Sterker nog; hun huidige kapitalistische markt is direct gevolg van een communistisch systeem dat totale controle heeft gehad over de groei. 30 jaar geleden zijn de plannen opgesteld voor de welvaart van nu. Misschien is een klein beetje communisme of in ieder geval een machtig opperorgaan helemaal zo slecht nog niet.

            (in antwoord op KarlRuprechtKroenen)
  2. warskip

    Als ik elk jaar 10 miljoen vang wil ik me ook wel even schamen tijdens een interview voor de rest leuke dingen doen.nl

  3. Sjaak

    Verdient?

    • AT

      Check het zelf eerst even. Hij verdient, hij heeft verdiend.

      (in antwoord op Sjaak)
      • Sjaak

        Inderdaad, maar ik denk dat hij het gewoon krijgt en niet verdient.

        (in antwoord op AT)
        • AT

          Ah zo. En waarom zou hij het niet verdienen? Polman is een internationale topman met een behoorlijke staat van dienst. Als hij bij Unilever verkeerde beslissingen maakt kan hij een miljardenbedrijf schade toebrengen. Het is alleen maar goed dat hij het aandurft deze opmerking te maken. Zouden er meer moeten doen, dan komt er wel wat meer zelfreflectie op dat niveau.

          (in antwoord op Sjaak)
          • Sjaak

            Verdienen? Ik denk dat ik (wij) een andere definitie van verdienen hanteren dan de hoge heren. Rum 3200 per dag… Er zijn maanden bij dat ik dat niet verdien

            (in antwoord op AT)
          • AT

            Wij gaan er niet over wat hij ‘verdient’. Unilever is een commercieel bedrijf en Polman mag als topbestuurder het geld afromen dat via winst (dankzij zijn beleid) binnenkomt. Dat andere mensen dit onevenredig veel vinden is voor een commercieel bedrijf totaal niet relevant. Groei en winst zijn de zaken waar het om draait.

            (in antwoord op Sjaak)
          • Sjaak

            Niet mee eens, helemaal niet zelfs!

            (in antwoord op AT)
          • AT

            Misschien kun je dat iets meer uitleggen.

            (in antwoord op Sjaak)
          • Pim

            deze stelling klopt allen als alle werknemers een evenredig deel van die winst krijgen , want tot de koffie juffrouw aan toe , dragen ze allemaal bij aan het succes van een onderneming

            (in antwoord op AT)
          • Stick

            Maar het is natuurlijk te ziek voor woorden dat het überhaupt kan en dat 1 iemand € 10.000.000 verdient en dat er nog steeds mensen zijn in Nederland en omstreken naar een voedselbank moeten om aan eten te komen.
            Het is zo verschrikkelijk veel geld dat krijg je niet op natuurlijk tenzij je pronkt met je geld of bezittingen dan is niets genoeg.
            De mammon regeert…en mensen die dit goed praten hebben geen idee en leven niet in dit universum, die moeten eens een tijdje op straat gesodemieterd worden en dan bedoel ik niet een paar dagen maar een half jaar of langer..

            (in antwoord op AT)
          • AT

            Natuurlijk is dat ziek! Het geld staat ook totaal niet in verhouding tot werkuren oid. Maar het lullige van de commerciële wereld is dat dit eigenlijk niet van belang is; redelijkheid, delen en verhouding. Wat telt en wat de grote jongens aantrekt is winst, veel winst. Iemand als Polman wordt niet aangetrokken door een bedrijf dat een strak afgemeten salaris heeft voor een topman die zijn leven in het teken zet van het bedrijf. Dat doe je alleen als er perverse prikkels zijn of als je werkelijk alleen maar hart voor de zaak hebt (zoals een kleine ondernemer). Je kunt een Polman niet vergelijken met een werknemer die om zes uur ‘s middags zegt; ‘Mensen, tot morgen!’ en in het weekend niet bereikbaar is.

            Neemt niet weg dat nogmaals, ja, die beloning is buiten alle proporties.

            (in antwoord op Stick)

Reacties niet toegestaan