Hogere bril-kunde

De altijd een beetje gewichtige Frankfurter Allgemeine Zeitung doet vandaag een poging te verklaren wat een bril zegt over de eigenaar – en dan in een politieke kontekst. ‘Brillenfragen sind Charakterfragen – und Charakterfragen sind Machtfragen,’ zo staat geschreven. 
Toen Bonn nog de Westduitse hoofdstad was, gingen machtige mannen verborgen achter pontificale monturen. De heren Wehner, Barzel en Kohl droegen massieve brillen waar ze achter verscholen zaten als was het een vesting. 
Kijk eens hoe dat nu toegaat in het nieuwe machtscentrum, in Berlijn. De duistere achterafzaaltjes zijn verruild voor lichte, royale ruimtes waar ‘dialoog,’ ‘internet’ en ‘sms’ de nieuwe toverwoorden zijn. Met een bijbehorend montuur: licht, transparant, liefst zonder kleuren. Niet afwerend en afschrikwekkend, maar uitnodigend tot dialoog. 
Niemand die dit beter verbeeldt dan de jeugdige & kersverse vice-premier annex minister van Buitenlandse Zaken, Guido Westerwelle. Om nog maar te zwijgen van de machthebbers die met contactlenzen door het leven gaan. 
En laten we de mannen met het montuurloze brilletje niet vergeten – de brillen waarvan de poten rechtstreeks aan het glas zijn bevestigd. Ooit een attribuut van de linkse intellectueel, inmiddels erg vaak op het voorhoofd te zien van de mannen rondom Angela Merkel, die een dikke vinger in de pap hebben. 
Dus de bijna onzichtbare bril is op dit moment je van het? 
Nee, de tijden veranderen snel; zo is bijvoorbeeld het hoornen montuur alweer van lang geleden, maar pas op, zegt de Frankfurter. Een blik op de nieuwe collecties van Tom Ford en Dolce & Gabbana doet vermoeden dat het bombastische model mogelijk aan een comeback bezig is.
En wat we daar dan weer van moeten denken? Dit misschien: de kunst is om dwars door het montuur heen te kijken.

Bron(nen):   Frankfurter Allgemeine Zeitung