Roddel en achterklap

Soms lees je dingen in de krant waarvan je je afvraagt: waarom moeten we dat in godsnaam weten? Neem nou de kwestie Rachida Dati. 
Dati baarde opzien als minister van Justitie toen ze door Nicolas Sarkozy werd benoemd, korte tijd na zijn aantreden als Frans president. Immigrantenkind (dochter van een Algerijnse schoonmaakster en een Marokkaanse metselaar), vrouw en ook nog sexy – dat zat wel goed. 
Daarna werd ze zwanger en de vraag was: van wie dan wel? Dati gaf geen kik en de Franse media werden bijkans gek van nieuwsgierigheid. Toen ze rechtstreeks vanuit het kraambed weer op het ministerie arriveerde wisten we weer iets meer van haar: Dati was behalve minister ook een waardeloze moeder. 
Terwijl intussen de speculaties over de vader van het kind c.q. de minnaars van Dati maar dooorgingen, werd ze gedumpt door Sarkozy en kon ze vertrekken naar het Europarlement. Waar ze weer in het nieuws kwam door met een vriendin te telefoneren en daarbij te vertellen hoe waardeloos het leven in Straatsburg wel niet was – niet wetend dat er intussen een microfoon openstond en de halve wereld kon meeluisteren.
Inmiddels is er meer bekend over haar liefdesleven (en over de vader van haar kind?) maar Welingelichte Kringen is niet van plan hier nog meer tijd en energie aan te besteden. Wie het allemaal precies wil weten, gaat zelf maar naar de link.

Bron(nen):   The Times