Adieu Pamela

Onder grote belangstelling is op de Amsterdamse begraafplaats De Nieuwe Ooster vanochtend afscheid genomen van Pamela Hemelrijk (1947 – 2009). 
De aula zat bomvol met familie, vrienden, cafévrienden, de kaartclub, jaargenoten van het Barlaeus, journalisten en internetvolk. Aan het hoofdeinde de kist, bezaaid met bloemstukken. 
Zoals gebruikelijk wisselden sprekers en muziek elkaar af. Een hoofdrol was weggelegd voor Willy Hemelrijk die vol trots vertelde wie haar zus wel niet was. Ze had levendige herinneringen aan het moment dat Pamela naar buiten trad met de mededeling dat ze voor Pim Fortuyn koos en het verdomde nog langer voor nazi te worden uitgemaakt, omdat ze slechts het voornemen had op een democraat te gaan stemmen. Zo neemt men afscheid. 
Pauline Sinnema haalde herinneringen op aan haar vriendin en hoopte dat er een fonds komt dat jaarlijks de Pamela Hemelrijk Prijs zal uitreiken aan een jonge hond in de journalistiek die het opneemt tegen scheef schaatsende gezagsdragers. 
Het is opvallend hoezeer Hemelrijk de afgelopen dagen over internet suisde en hoe weinig aandacht de gedrukte media aan haar overlijden hebben geschonken. De bedoeling is dat dit met een verontwaardigde en overslaande stem wordt geconstateerd, maar dat waren we niet van plan. Laat 1000 bloemen bloeien, zei voorzitter Mao al. 
Er zijn plannen om de verzamelde columns van ‘de Oriana Fallaci van de Lage Landen’ op internet te zetten, en hierbij alvast een voorproefje.
De eerste link gaat naar een column die heet: Het weerzinwekkende gedweep van de media met meí ’68. De tweede link voert u naar een column over gratis kinderopvang en de derde link leidt u naar het stukje Boter aan de galg dat verslag doet van een (vertrouwde) heftige woordenwisseling van Pamela met de rest van de wereld.

Bron(nen):   mei '68  gratis  debat