‘Onno Hoes bewijst het homohuwelijk geen goede dienst’

Een inwoner van Maastricht krijgt in De Volkskrant ruim baan voor een curieus stuk waarin hij een verband legt tussen de seksuele moraal van Onno Hoes – voor zover we die kennen en er iets mee te maken hebben – en het homohuwelijk. Het stuk:

Wat ik mis in de discussie over de affaires van de burgemeester van Maastricht Onno Hoes, is een inhoudelijke analyse. Te gemakkelijk wordt gezegd dat Hoes mag zoenen wie hij wil en dat het slechts een door de media opgeklopt verhaal is.

Dat Onno Hoes homoseksueel is, was bekend toen men hem aanstelde. Als dat een probleem was geweest, was hij nooit burgemeester van Maastricht geworden. Een bijkomend element is evenwel dat hij een gehuwde homoseksueel is.
Inmiddels lijkt een huwelijk tussen homoseksuelen de gewoonste zaak van de wereld. Toch is het pas een aantal jaren geleden dat het homohuwelijk is ingevoerd. Het moet zich dus nog in de praktijk bewijzen. Dat betekent dat nog moet blijken of relaties binnen een homohuwelijk even duurzaam blijken te zijn als de relaties binnen een conventioneel huwelijk. Nu is wel bekend dat in het conventionele heterohuwelijk ook niet alles voldoet aan het ideaalbeeld. Ook het heterohuwelijk kent vreemdgaan en echtscheiding. Maar toch, op de keper beschouwd heeft het heterohuwelijk zich door de eeuwen heen bewezen, en blijkt het in veel gevallen een goede ondergrond te bieden voor de opvoeding van de uit het huwelijk voortkomende kinderen. Als het homohuwelijk dus eenzelfde status wil verwerven als het heterohuwelijk, dan moet blijken dat een homohuwelijk leidt tot stabiele, om niet te zeggen degelijke relaties.

Als nu een burgemeester die al vanuit zijn ambt degelijkheid dient uit te stralen niet tot een dergelijke degelijke relatie in staat is, maar al zoenend en met ontbloot bovenlijf in de media verschijnt, is dat bepaald geen reclame voor het homohuwelijk.

Lees hier verder

 

2 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. kletsmajoor

    Deze man weet echt niet waar hij over praat. Niet zo lang geleden is er nog onderzoek gedaan naar de stabiliteit van huwelijken. Het scheidingspercentage blijkt bij homohuwelijken veel lager te liggen dan bij heterohuwelijken. http://www.nu.nl/binnenland/2723106/lesbiennes-scheiden-veel-meer-dan-homos.html

    “In de periode 2005-2009 werden er jaarlijks gemiddeld 72.000 huwelijken
    tussen heteroseksuele paren gesloten. Het aantal scheidingen lag in die
    jaren op gemiddeld 32.000.”

    “In 2005 tot 2009 werden jaarlijks gemiddeld 610 homohuwelijken tussen
    mannen gesloten en 690 tussen vrouwen. In die jaren scheidden gemiddeld
    45 mannelijke homostellen per jaar en 100 vrouwelijke homostellen.”

    Dus in de genoemde periode was het scheidingspercentage bij heterohuwelijken 44% bij homohuwelijken (beide seksen) 11% (mannen 7%, vrouwen 14%).

    In het licht van deze cijfers is het dan ook niet zo vreemd dat het huwelik van Onno Hoes en Albert Verlinde (tot nu toe) deze “storm” heeft doorstaan.

    NB: Deze cijfers kijken alleen naar de scheidingen t.o.v. de toename van het aantal huwelijken (excl. overlijden), niet naar de verhouding t.o.v. het totale aantal huwelijken. Dat kan een vertekening geven als de trouwlustigheid niet constant is.

  2. Kopje thee

    Deze mening van ‘n willekeurige burger van M’tricht vind ik nog niet half zo curieus als de uitspraak van Hoes zelf, die het presteerde te verkondigen dat ‘je met ‘n homoseksuele burgemeester ook ‘n lossere seksuele moraal binnenhaalt’. Dat vond ik pas echt ‘n gotspe: van de man zelf!

Reacties niet toegestaan