Waar de redevoering van Obama wél over ging

Als je de Nederlandse media bekijkt, lijkt president Obama gisteren met name te hebben gezegd dat hij lichtpuntjes ziet. Dat heeft hij niet echt gezegd en hij heeft een heleboel wel gezegd dat, voor de liefhebbers, toch te interessant is om niet te horen. 
Gisteren meldde Welingelichte kringen al de link naar de tekst en video van de toespraak (zie nu onder link twee). 
Voor wie de gelegenheid heeft tekst of video te zien is het een manier bij uitstek om de ambities van Obama op economisch terrein te proeven. Voor wie daarvoor de gelegenheid niet heeft vandaag hier aandacht voor de analyse van The New York Times. Want de rede was (mogelijk) zijn belangrijkste sinds hij president is en de Times komt daar vandaag logischerwijs op terug. 
Obama legde gisteren in een toespraak van een uur uit dat zijn ambitie niet alleen is om de economie weer op gang te brengen, maar tegelijkertijd om de Amerikaanse economie opnieuw uit te vinden. Hij wil het fundament veranderen door verregaande veranderingen in de gezondheidszorg, de energiesector en het onderwijs, als onderdeel van de nieuwe economie. "Het is meer dan waar het Congres normaal mee af te rekenen heeft. Het is meer dan de meeste presidenten op hun bord krijgen," zei Obama, "maar het zijn buitengewone tijden, die buitengewone actie vereisen." 
Het gaat ook om een radicaal afzweren van het leven op de grote voet, zowel door de overheid als door particulieren. Tegenstanders van Obama vragen zich af of hij de strijd tegen broeikasgas, energie en gezondheidszorg moet gaan aanpakken, terwijl de banen in duizelingwekkend tempo verdwijnen, de banken op apengapen liggen en de auto-industrie boven de afgrond hangt. Maar volgens Obama hangt het één juist samen met het ander. 
Als we de crisis structureel willen aanpakken moeten al die dingen simultaan worden aangepakt. Anders keert de crisis over een paar jaar erger terug Daarover ging de redevoering. 
Om dat verhaal af te doen met "Obama ziet sprankje hoop" doet aan de rede niet echt recht. 
Politico geeft vijf redenen waarom Obama optimistisch probeert te klinken. 
1. Er zijn echt lichtpuntjes; niet zoveel, maar ze zijn er. 
2. De eerste honderd dagen lopen op het eind. Die grens is in de optiek van de media en het publiek belangrijk. Tot aan die grens kan hij problemen hebben aangetroffen van zijn voorganger. Na die grens zijn ze van hemzelf. 
3. Ze hebben alles uit de kast gehaald, Obama en zijn mensen. Ze hebben alles wat er te verzinnen was ingezet om de economie op de rails te krijgen. Als er nu geen reden is voor optimisme, dan komt dat ook niet meer. 
4. Hij wil zijn geloofwaardigheid vergroten. Er staan twee grote economische beslissingen voor de deur: de eerste gaat over de banken (daarover morgen meer), de tweede gaat over de auto-industrie. Daarover moet een knoop worden doorgehakt en Obama zal al zijn krediet nodig hebben om het besluit te verdedigen, wat het ook wordt. 
5. Als de president vertrouwen uitstraalt krijgt het publiek misschien ook weer vertrouwen. 
Zie voor de analyse van de New York Times link een.

Bron(nen):   Analyse: New York Times  Huffingtonpost: Tekst & video redevoering  Politico