De buik vol van Curaçao

Antilliaanse politici beschuldigden ons van neokolonialisme, paternalisme en racisme. Oud-minister Remkes: ‘Het Is typisch Antilliaans gedrag: altijd met de beschuldigende vinger naar Nederland wijzen. Ik heb daar geen boodschap meer aan.’
In 2007 stemde de Tweede Kamer unaniem voor een akkoord, waarbij Curaçao en Sint Maarten per 2010 autonoom worden en Bonaire, Sint Eustatius en Saba onder Nederland gaan vallen. Nederland saneert dan de schulden, alleen al voor Curaçao ruim 1,7 miljard euro.Voorwaarden waren  maatregelen voor deugdelijker bestuur en afspraken over rechtshandhaving. Maar de Antillen blijven tegenstribbelen en nieuwe eisen stellen.
De Tweede Kamer heeft daar nu genoegd van (net als de rest van Nederland). Het schuldgevoel van de voormalige koloniale bezetter  is gesleten. Genoeg is genoeg. Dat heeft ook de politieke verhoudingen ingrijpend veranderd. CDA-staatssecretaris Bijleveld van Koninkrijksrelaties laveert in de steeds kleinere ruimte tussen de oppositie thuis, die klaar is met al die eisen van Curacao en overzee, waar Rupsje nooitgenoeg altijd wel weer een nieuwe kostebare wens heeft.
Als het bestuur van Curaçao nog even doorzeurt, trekt Nederland gewoon zijn handen definitef van Curaçao af. Nog een keer de vlag strijken en dan wegwezen. Mocht dat gebeuren, dan heeft de heldere opstelling van Hero Brinkman van de PVV daarin zeker een rol gespeld. Maar dat besef is overzee nog niet doorgebroken. Daar kan men binnenkort gaan klagen dat Nederland hen zomaar ineens in de steek liet.

Bron: de Volkskrant