Discriminatie is aangeboren

Discriminatie is geen slechte gewoonte, komt niet door superioriteitsgevoelens van blanken of door een slechte opvoeding: het is de natuur. Na zes maanden geven baby’s al de voorkeur aan baby’s van hun eigen ras boven baby’s die er anders uitzien. Kinderen hebben een scherp oog voor verschillen tussen henzelf en andere kinderen. Als je zwarte baby’s van een half jaar foto’s van gezichten laat zien, dan blijven ze twee keer langer kijken naar blanke gezichten, dan naar zwarte gezichten. Je ziet ze denken: die zijn anders.
En iets oudere kinderen schrijven aan kinderen die anders zijn dan zij slechtere eigenschappen toe. ‘De kinderen van over het spoor zijn dom’, ‘katholieke kinderen zijn laf’, ‘de kinderen uit de andere groep zijn nerds’.
Dat doen kinderen, zo blijkt uit onderzoek waar Newsweek veel over verteld, ook als het om huidskleur gaat. Ze zien het verschil en kiezen voor hun eigen groep. Geef kinderen van vijf, die in gemengde buurten wonen en op gemengde scholen zitten, een stapel tekeningen van mensen. Vraag hen twee stapels te maken. De meeste zullen die stapels dan niet selecteren op de kleur van de tekening, het geslacht van de personren of op andere kenmerken, nee, 86 procent maakt stapeltjes verdeeld naar ras. Want dat is blijkbaar voor heel jonge kinderen een voornaam onderscheid.
Racisme of ambivalente gevoelens over andere rassen komen dus niet met de jaren, maar kunnen hooguit met de jaren worden onderdrukt.
Newsweek verteld in het zeer uitvoerige verhaal ook nog hoe dit latente racisme valt te bestrijden, zie daarvoor het verhaal onder de link.

Bron(nen):   Newsweek