4 redenen waarom het Finse onderwijs beter is

Finland geldt zeker in Europa al jaren als een lichtend voorbeeld voor goed onderwijs. Het land scoort steevast hoog op het Program for International Student Assessment (PISA), een belangrijke graadmeter voor de kwaliteit van het onderwijs in ontwikkelde landen. Dat komt onder meer vanwege hun onorthodoxe en innovatieve aanpak.

Vier redenen waarom we veel kunnen leren van het Finse onderwijssysteem.

1. Betere gestandaardiseerde examens

In Finland is er gedurende de hele schoolcarrière maar één test en dat is aan het eind van de middelbare school. Die eindexamens bestaan niet uit meerkeuzevragen, maar uit complexe, diepgaande opdrachten.

2. Meer tijd om te spelen

De Finnen vinden spelen en vrije tijd belangrijk. Volgens de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) besteden ze relatief weinig tijd aan huiswerk: op de middelbare school slechts 2,8 uur per week. Voorafgaand aan elke 45 minuten les is er een kwartier pauze. Dat zou beter zijn voor het psychisch welzijn en het concentratievermogen.

3. De universiteit is gratis

Voor zowel een bachelor als een masterdiploma hoeven Finnen geen collegegeld te betalen. Studenten kunnen beter studeren, omdat ze zich geen zorgen hoeven te maken over hoge studieschulden en niet vele uren per week kwijt zijn met bijbaantjes.

4. De leraren zijn beter opgeleid

In Finland hebben leraren een hoge status. Ze worden behandeld als professoren op universiteiten. Slechts een op de tien studenten wordt toegelaten tot de lerarenopleiding. Ze geven relatief weinig uren les op een dag, zodat ze meer tijd hebben om zich voor te bereiden.

Bron(nen):   Business Insider      

4 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. Vogelbeest

    Ik denk dat gratis universiteiten zich hier ook terug zouden betalen. Maar dan wel toelating op grond van prestaties (hoogste cijfers mogen er in), en niet dat debiele lotingssysteem.

    • Windows 8

      Nooit begrepen waarom dat niet zo is zoals jij beschrijft ipv dat inderdaad die debiele loterij

      (in antwoord op Vogelbeest)
  2. John_Rambo

    Als het gratis is, wie gaat dit dan betalen?
    Iedereen wil wel gratis studeren. Je hebt hooguit alleen je tijd verspild.
    Zo krijg je een gigantisch leerling aanbod, van mensen die hun capaciteit overschatten.
    Worden die universiteiten betaald van belastinggeld, en is het dus helemaal niet zo gratis als gedacht?
    Velen redeneren zo: Jij betaalt mee aan hun opleiding, zodat jij later ook kunt genieten van goed opgeleide artsen en vaklui. Zo redeneerden ze in de DDR ook.
    Dat was de reden van ‘De Muur’. Mensen binnenhouden die opgeleid waren door het volk, en nu konden werken voor het volk, voor bijna nul inkomen.
    Ik betaal liever voor iets als ik er gebruik van maak.
    Niet van tevoren, omdat ik er later misschien gebruik van zou kunnen maken.

  3. Raf Feys

    Vlaamse leraar Van Hemeldonck en Finse prof. Sarjala doorprikken fabeltjes over superieur Fins onderwijs

    1. Dirk Van Hemeldonck over ervaring met Fins onderwijs

    Fins onderwijs presteert erbarmelijk slecht in kennisoverdracht; het is vrij utilitair en niet diepgaand; leerlingen te weinig gemotiveerd; niveau lerarenopleiding onderwijzers lager dan in Vlaanderen

    De voorbije jaren werd Finland veelal als een onderwijsparadijs voorgesteld. Ook in het debat over de hervorming van het s.o. werd vaak naar Finland als model verwezen. In enkele nummers van het lerarenblad ‘Brandpunt’ van de COC verschenen vorig jaar mooie verhaaltjes over het onderwijssprookjesland ‘Finland’. Verhaaltjes die ook herhaaldelijk door het tijdschrift Klasse, door de VRT en vele anderen werden verpreid.

    In het aprilnummer 2015 van Brandpunt werd wel een scherpe kritiek op die COC-verhaaltjes opgenomen; een kritiek vanwege Dirk Van Hemeldonck die zelf een aantal jaren lesgegeven heeft in Finland en de situatie vrij goed kent. Het Fins onderwijs presteert volgens hem erbarmelijk slecht in kennisoverdracht; het is vrij utilitair en niet diepgaand. We citeren de belangrijkste passages. Hij plaatst ook grote vraagtekens bij het niveau van de Finse kandidaat-leerkrachten waaraan hij zelf les geeft. Zo hoor je het ook eens van een ander. (Op de blog ‘Onderwijskrant Vlaanderen’ vind je een 10-tal relativerende bijdragen over Finland).

    Beste redactie, ik wil reageren op de reeks artikelen over het Finse onderwijs die in Brandpunt verscheen. Ik heb het grootste deel van mijn loopbaan als wiskundeleraar lesgegeven in Vlaanderen in het hoger secundair onderwijs en in de onderwijzers- en regentenopleiding. Tussen 1998 en 2002 heb ik lesgegeven in Finland in het hoger secundair, in de onderwijzers- en lerarenopleiding en in het wiskundedepartement van de Universiteit van Jyväskylä. Ik mag mezelf toch wel een ervaringsdeskundige van het Finse onderwijs noemen. Ook nu nog verblijf ik de helft van de tijd in Finland en blijf er het onderwijs op de voet volgen.

    De artikels in Brandpunt waren grotendeels gebaseerd op de PISA-resultaten van 2000 en publicaties in het Engels van het Finse onderwijsministerie, maar staan diametraal tegenover de ervaring ‘op het veld’. Het eerste PISA-onderzoek in 2000 bevatte nogal wat onvolkomenheden waarvan de ergste is dat de vragen niet in alle landen dezelfde waren. De onderzoekers waren er niet in geslaagd een vragenbestand op te stellen dat voor alle landen relevant was. In het onderzoek van 2012 werd gepoogd dit euvel weg te werken en zakte Finland meteen naar de twaalfde plaats – ook al bereidt het Finse onderwijs nadrukkelijk voor op testen in identiek dezelfde stijl als het PISA-onderzoek. (NvdR: Vlaanderen behaalde de Europese topscore; onze 15-jarige tso-leerlingen leerlingen presteerden evengoed als de doorsnee-Finse leerling.) Ook in het TIMSS-onderzoek scoort Finland niet zo goed en in de internationale Wiskunde Olympiade doen de Finnen het elk jaar slecht.

    Het Finse onderwijs presteert erbarmelijk slecht in kennisoverdracht. Bijvoorbeeld, na negen jaren scholing is 70% van de scholieren er niet in staat met breuken te rekenen, slechts 7% begrijpt wat breuken zijn en de overige 23% kan de rekenregels uitvoeren zonder ze te begrijpen (Doctorale thesis van Lisa Näveri, University of Helsinki, 2009). Dit is ook mijn eigen ervaring. Ook in Aardrijkskunde loopt het mank: ik ontmoet nooit leerlingen uit het algemeen volgend hoger secundair onderwijs die op een blinde kaart Frankrijk of Duitsland kunnen aanduiden, laat staan kleinere landen als België of Nederland.

    Kinderen hebben op Finse scholen weinig intellectuele uitdaging, vervelen zich en de meerderheid heeft een afkeer van onderwijs. (Dit laatste bleek ook uit PISA-2012). Na school hangen velen in bendes rond. In veel secundaire scholen wordt op het schoolterrein drugs gedeald. Het (typisch) Finse onderwijs is erg jong, het is pas na 1863 ontstaan. We moeten ontzag opbrengen voor wat de Finnen op zo korte tijd bereikt hebben. Maar het is wel een ‘noodsituatie’-onderwijs: op korte tijd moest men de achterstand ten opzichte van de andere Europese landen inhalen. Daardoor is het onderwijs erg utilitair en gaat het niet diep. Er is nog een lange weg af te leggen om op het gebied van kennisoverdracht en menselijke vorming op een vergelijkbaar peil te komen als de andere Europese landen.
    Dikwijls wordt het hoger niveau van de leerkrachten geroemd. Ondanks de masteropleiding van de onderwijzers kan ik aan de studenten niet dezelfde eisen stellen als aan de professionele bachelors in Vlaanderen.

    U hebt wellicht al gehoord van de massamoorden in Jokela en Kauhajoki waar een scholier vele andere leerlingen en leerkrachten doodschoot. De zich zelf lovende Engelstalige brochures van het Finse ministerie vermelden uiteraard niet dat er regelmatig bijna even ernstige drama’s gebeuren. Er blijven ook de problemen van het pesten en het zeer ernstig mishandelen, die men in de Finse scholen maar niet onder controle krijgt.
    Het (typisch) Finse onderwijs is erg jong, het is pas na 1863 ontstaan. We moeten ontzag opbrengen voor wat de Finnen op zo korte tijd bereikt hebben. Maar het is wel een ‘noodsituatie’-onderwijs: op korte tijd moest men de achterstand ten opzichte van de andere Europese landen inhalen. Daardoor is het onderwijs erg utilitair en gaat het niet diep. Er is nog een lange weg af te leggen om op het gebied van kennisoverdracht en menselijke vorming op een vergelijkbaar peil te komen als de andere Europese landen.

    Wat je wel moet bewonderen in het Finse onderwijs is de zelfstandigheid van de kinderen en hun verantwoordelijk-heidsgevoel. Ook de prachtige gebouwen en uitrusting, waarmee het beleid laat voelen dat ze kinderen waarderen. Er is in elke school ook een team van speciaal opgeleide taakleerkrachten om de kinderen met leermoeilijkheden verder te helpen. … (Commentaar: de inclusieleerlingen zitten er wel veelal in aparte klassen.)

    2. Finse prof. Jukka Sarjala over problemen in de comprehensieve lagere cyclus s.o

    Finland kende vóór 1970 een sterk selectief systeem zoals in Duitsland: scherpe selectie na 4de studiejaar in gymnasium en een soort technisch onderwijs. Het aantal leerlingen dat naar het gymnasium overstapte verschilde sterk van streek tot streek. Dit leidde tot de invoering van comprehensief onderwijs: een gemeenschappelijke lager cylus. Prof. Sarjala: “The main problem of the new school was: how to teach an entire age-group in the same school, in the same class. In the planning stages of the reform, people said that slow-learners would dangerously lag behind; on the other hand, the school could be too easy for talented children.”

    Volgens Sarjala schiep de invoering van een gemeenschappelijke lagere cyclus tal van problemen.

    *Te grote niveauverschillen: “Teachers are faced with students with different learning abilities. Every student should receive instruction at the level of his skills, but that requires small teaching groups.

    *Minder discipline en leermotivatie bij de leerlingen: “Many teachers say that students have become more and more negative. Children are more restless and more self-centered. Students have become polarized: a great majority of the students are doing better than ever before; on the other hand, there is a growing group of students who do not fare so well. Family problems have increased: among other things, unemployment, mental disorders, alcoholism, broken families. Competition in the labour market has increased and parents have less and less time for their children. Children bring the family problems to school.

    *Lesgeven is minder aantrekkelijk geworden & minder interesse voor lerarenberoep

    A number of teachers are facing difficulties because some parents behave aggressively. Some teachers have been threatened with litigation on the grounds that they have given too poor grades to the students. Many of the problems in the comprehensive school stem from the problems of society. Schools do not get enough resources; the economic differences between municipalities have a bearing on the school results.
    Up to now, teaching has been an attractive profession. Just recently, we have heard, though, that a number of teachers would like to change jobs. This is a rather disheartening scenario for the Finnish education system.

Reacties niet toegestaan