Top 10 van de meest omstreden psychiatrische diagnoses

De bijbel van de psychiatrie, de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, wordt weer eens herzien. De concept DSM-5 staat online en alles staat nog ter discussie: welke diagnoses horen er wel en niet in? welke symptomen horen daarbij? enz. Als het een beetje tegenzit heb je straks een stoornis die niet meer bestaat.

Live Science heeft een handig overzicht gemaakt van de 10 meest discutabele diagnoses:

10. Hysterie: de diagnose werd bijna uitsluitend bij vrouwen gesteld. Alle vage klachten (pijn, stress, angst, emotionele uitbarstingen, flauwtes, …) kwamen in aanmerking voor de stempel ‘hysterie’. Freud beschreef vooral hysterische conversieverschijnselen, zoals flauwvallen, stuipen en verlamdheid zonder aantoonbare oorzaak. De diagnose heeft de DSM III niet gehaald. In plaats daarvan kwamen de conversiestoornis en de dissociatieve stoornis.

9. Penisnijd: is nooit een diagnose geweest in de DSM-serie, maar wel een begrip dat door psychoanalytici gebruikt werd om afwijkend gedrag van (alweer) vrouwen te duiden. Het idee is door de meeste psychiaters verlaten, maar instituten als de Nederlandse Vereniging voor Psychoanalyse houden het gedachtegoed in leven.

8. Narcistische persoonlijkheidsstoornis: een etiket dat te pas en te onpas wordt gebruikt. Ook voor psychiaters is niet altijd duidelijk wat er nu wel en niet bijhoort. Ongeveer de helft van de mensen met dit type stoornis voldoet ook aan de criteria van minstens 1 andere persoonlijkheidsstoornis.

7. Dissociatieve identiteitsstoornis (DIS) of meervoudige persoonlijkheidsstoornis (MPS): indrukwekkend beeld waarbij iemand afwisselend twee (of meer) verschillende persoonlijkheden, of alters, kan aannemen. Na het verschijnen van het boek en de film ‘Sybil’ in de jaren ’70 werd het een hype, maar sinds 1995 twijfelt men of het wel bestaat. Misschien waren het overijverige therapeuten die deze diagnose aan kwetsbare mensen verkochten. Toch staat het stempeltje straks nog in de DSM V.

6. ADHD bij volwassenen: net als bij kinderen staat de diagnose bij volwassenen ter discussie. Volgens sommigen is het een complot van de farmaceutische industrie die haar afzetgebied wil vergroten.

5. Bipolaire stoornis bij kinderen: tot voor kort begon een bipolaire stoornis (vroeger ‘manisch-depressief’) zelden voor het 16e levensjaar, maar nu komt het ineens heel vaak voor bij kinderen. Althans in de USA, maar dan zal het hier ook wel niet zo lang meer duren en uiteraard zijn er pilletjes …

4. Asperger syndroom: een vorm van autisme met een normale tot hoge intelligentie en taalvaardigheid, maar met matige sociale vaardigheden. In de DSM V wordt de diagnose afgeschaft, omdat ze nauwelijks te onderscheiden is van ‘hoogfunctionerend autisme’ en ‘Non-verbal learning disabilities’ (niet-verbale leerstoornis of NLD).

3. Homoseksuaiteit: tot 1982 schilderde Prof. Dr. Kuiper homofilie in zijn ‘Neurosenleer’ nog af als een psychiatrische stoornis. ‘Castrerende’ moeders en afwezige vaders waren de oorzaak.

2. Seksverslaving: seks wordt een obsessie en levert weinig genot meer op. Het heeft de DSM’s nooit gehaald en bij DSM V zit het er ook niet in. Er is wel een nieuwe diagnose genomineerd: ‘hypersexuele stoornis’, maar het is nog niet zeker of die het wel zal halen.

1. Gender Identiteitsstoornis: het gevoel geboren te zijn in een lichaam van het verkeerde geslacht. In DSM V wil men het een andere – minder stigmatiserende – naam geven, want met de identiteit is niet zoveel mis. ‘Gender incongruentie’ is een voorstel, maar volgens sommigen is het helemaal geen psychiatrische stoornis en hoort het dus ook niet in de DSM V thuis. Zie ook: Welingelichte Kringen.

Bron(nen):   Live Science