ADHD is ‘geen echte ziekte’

Neurowetenschapper Bruce D Perry van de Houston ChildTrauma Academy brengt een bezoek aan de UK en legt aan de Observer uit waarom hyperactiviteit bij kinderen ‘geen echte ziekte’ is. Het label ‘ADHD’ omvat een breed scala aan symptomen waaraan verschillende fysiologische processen ten grondslag kunnen liggen. ‘Het is een beschrijving van symptomen, geen echte ziekte’.

Perry zei ook dat artsen te gemakkelijk psychostimulantia voorschrijven bij kinderen, terwijl vast staat dat dit geen voordelen op de lange termijn biedt. Dierproeven geven aan dat ze mogelijk schade toebrengen. ‘Als je psychostimulantia geeft aan jonge dieren, verandert hun beloningssysteem. Ze hebben veel meer stimulatie nodig om hetzelfde niveau van plezier te krijgen …’ Dat wil zeggen dat je meer moet eten om een gevoel van verzadiging te krijgen en dat je veel meer risicovolle dingen moet doen om een prettig gevoel van spanning te krijgen.

‘Het nemen van medicatie beïnvloedt systemen op manieren die we niet altijd begrijpen. Ik het de neiging om behoorlijk terughoudend te zijn met dit spul, vooral als onderzoek laat zien dat andere interventies even effectief zijn en na verloop van tijd zelfs effectiever en geen bijwerkingen hebben’, aldus Perry.

Perry is voorstander van een aanpak die kijkt naar de diepere oorzaken van het probleem en vaak wordt daarbij de aandacht gericht op de ouders. ‘Er zijn een aantal niet-farmacologische behandelingen die vrij effectief zijn. Veel daarvan helpen de volwassenen in de omgeving van de kinderen’, zo zei hij.

Als je een angstige, overweldigde ouder hebt, dan kan dat besmettelijk zijn. En als een kind worstelt met problemen, raken de volwassenen om hen heen gemakkelijk ontregeld. Dit proces van negatieve feedback tussen een gefrustreerde leraar of ouder en een ontregeld kind kan makkelijk escaleren en uit de hand lopen.

Je kunt de volwassenen leren hoe ze zichzelf kunnen reguleren, hoe ze realistische verwachtingen kunnen hebben van de kinderen, hoe ze mogelijkheden kunnen bieden die haalbaar zijn en hoe ze de kinderen succesvol kunnen coachen.

Bij alternatieve therapieën kun je denken aan yoga, maar ook aan motorische activiteiten, zoals drummen. ‘Ze hebben allemaal enige werkzaamheid. Als je erin slaagt een pakket van die dingen samen te stellen: een gedragsverandering bij de volwassenen, meer haalbare doelen voor de kinderen, kinderen mogelijkheden geven om zichzelf te reguleren, dan zal het aantal kinderen dat het label ADHD krijgt fors afnemen’, besluit Perry.

Bron(nen):   The Guardian      

9 Reacties Doe mee met de discussie →


  • knier

    Hieronder de reactie’s van ouders die het er helemaal niet mee eens zijn;

    • KritischeMassa

      Hoe moet ik dan aan mijn ritalin komen?

  • http://batman-news.com torro2009

    ADHD is als ‘ziekte’ of ‘stoornis’ ontstaan in het tijdperk, waarin kinderen steeds meer prikkels kregen van tv/computer/mobieltjes en daarnaast steeds minder grenzen en duidelijkheid kregen van opvoeders maar wel meer mogelijkheden.
    Kinderen werden- en worden vaak behandeld als prinsjes en prinsesjes die de illusie voorgeschoteld krijgen, dat ze heel byzonder zijn en alles kunnen wat ze maar willen en daar ook recht op hebben.
    Die kinderen die hier extra gevoelig voor zijn, raken enorm overprikkeld, worden grenzenloos, onrustig, druk en vaak ook agressief door controlegebrek en gebrek aan normen en waardenbesef.
    ADHD en aanverwante ‘stoornissen’ zijn daarom niet meer dan het etiketje, wat fungeert als excuus om de verantwoordelijkheid voor deze problematiek te ontlopen vooral door de opvoeders.
    De ‘ADHD-kinderen’ krijgen hierdoor ook wéér geen duidelijkheid en grenzen maar Ritalin of Concerta (m.a.w. legale drugs cq. speed/amfetaminen).
    Eigenlijk is het gewoon maatschappelijk gedoogde kindermishandeling vind ik.

    • jan

      Beste torro 2009, dat is wel een zeer ongefundeerde en beschuldigende uitspraak….een deskundige op dit gebied? Een dr./ drs / dr.h.c./ bacc.

      als proffesional voor uw naam staan met als werkterrein kinder- en (jeugd)psychiatrie als (klinisch) psycholoog, psychotherapeut en sociotherapeut ?
      Ik hoor graag uw reactie

      • Pietje2014

        Hedendaags eten zit boordevol onnodige suikers, zoals snoep, energy drinks en frisdrank. Een hoop kinderen eten en drinken dit zonder rem en controle van hun ouders. Van suikers krijg je energie en wordt je druk. Daarna mogen vervolgens aan de ritalin omdat ze te druk zijn. Het is een modern verschijnsel van een gemakzuchtige tijdperk.

        • jan

          jammer maar helaas… het bestond vroeger ook ..het was een druk jong….maar hij is een hardwerkende boerenknecht………..en ja een extra trickers zijn de suikers en de verschillende E nummers die zijn toegevoegd aan verschiedene voedselproducten

    • margreet

      nee hier ben ik het niet mee eens vroeger hadden we niet zoveel prikkel en toch heb ik ADHD en ik weet het pas sinds 2006 ik ben bijna 59 jaar,ik ben blij dat ik het nu weet en waarom sommige dingen niet goed kan!!!
      ,maar ik ben het wel met je eens dat sommige ouders vinden dat hun kind ADHD zouden hebben maar het wel aan opvoeding kan liggen

  • Vivian

    Elke psychiatrische aandoening is een verzameling van symptomen. Denk maar aan een depressie of een fobie. Dus whats new? Wij hebben 2 kinderen en we weten voor onszelf dat het grote verschil tussen de 2 niet in opvoeding tv of snoep ligt. De opvoeding van een kind met ADHD vraagt juist heel veel van een ouder. Ik ben blij dat met zowel medicatie als veel geduld , liefde en duidelijkheid onze jongste tot een leuk sociaal kind opgroeit. Met zijn beperkingen.

    • jan

      Hear hear madam speaker, this is well said…. Ik wou dat meer mensen er zo overdachten.