‘De schandelijke aanvallen op Julian Assange’

Hoe kan het toch dat een handvol mensen meer relevante informatie bijeen weet te krijgen dan de verzamelde wereldpers bij elkaar?" vroeg Julian Assange zich in een interview af. Met de onthullingen over de Irak oorlog en de wreedheden in Afghanistan heeft Wikileaks de geschiedschrijver over die oorlogen wezenlijk veranderd. Zoals de Pentagon Papers dat veertig jaar geleden deden met Vietnam (na onthulling van de Pentagon Papers, die de ware aard van de Vietnam-oorlog liet zien, was de Amerikaanse terugtrekking een kwestie van tijd) zo kan zelfs een schaduw van geloofwaardigheid niet meer worden opgehouden voor de huidige oorlogen.
The Atlantic laat in een analyse zien hoe het establishment ook nu weer begint te zeggen dat Assange de wereldvrede in gevaar brengt, of zoiets. Anderen proberen Assange af te schilderen als een narcist die door een getroebleerde jeugd slechts een ding wil: beroemd worden.
Dat kan allemaal zo zijn. Maar dat doet niets af aan het effect dat Wikileaks tot nu toe heeft: het stelt de schijnwereld van de machthebbers bloot aan het daglicht. En wat wie zien is niet verheffend.
The Atlantic voegt er nog iets aan toe. De meeste nieuwsorganisaties in de VS zijn zo goed als failliet. Financieel en daardoor ook moreel. Diepgravend onderzoek, met ook nog risico’s op juridische gevolgen, staat zeer laag op de verlanglijst.
Wikileaks maakt iets van dat democratisch tekort goed. Het zorgt voor transparantie in een wereld die vol is van manipulatie. En waar de media geen weerwoord hebben op de manipulatie of er deel van zijn.
We moeten, vindt The Atlantic, Assange en de zijnen niet vervolgen. Dat is de methode van China. Het is beter goed te kijken naar de onthullingen en wat ze zeggen over onze politieke wereld.

En trouwens, als Assange gepakt wordt, wat dan? Krijgsgevangen maken? Ophangen?

 

Bron(nen):