Narcissen helpen tegen depressies

William Wordsworth (1770-1850), een beroemde Engelse dichter die leed aan ernstige depressies, schreef het al: I wandered lonely as a cloud That floats on high o'er vales and hills, When all at once I saw a crowd, A host, of golden daffodils; Beside the lake, beneath the trees, Fluttering and dancing in the breeze.  ... In such a jocund company: I gazed - and gazed - but little thought What wealth the show to me had brought: For oft, when on my couch I lie In vacant or in pensive mood, They flash upon that inward eye Which is the bliss of solitude; And then my heart with pleasure fills, And dances with the daffodils.   Als hij over de heuvels loopt, verjagen ze zijn eenzaamheid. Maar zelfs de gedachte alleen aan hun vreugdevol gezelschap, vervult zijn hart met blijdschap.   Nu is de wetenschap ook zover: Een onderzoeksgroep van de Universiteit van Kopenhagen heeft ontdekt dat stoffen uit Crinum en Crytanthus - Zuid-Afrikaanse soorten sneeuwklokjes en narcissen - een barrière in de hersenen kunnen doordringen. Dit zien ze dan weer als een mogelijkheid om op basis daarvan nieuwe geneesmiddelen te ontwikkelen. 'Meer dan 90% van alle potentiële geneesmiddelen slagen er niet in om voorbij de barrière te komen of worden meteen daarna afgevoerd', zegt professor Birgen Broden.   Hebben ze het nu nog niet door? Geef ons bloemen (of poëzie), maar geen pillen!    

Bron(nen):   The Independent  gedicht     

562 Reacties Doe mee met de discussie →