Big Bang had God niet nodig, denkt Stephen Hawking

Er waren veel meer mensen op afgekomen dan er in het Auditorium paste: Stephen Hawking ging voor de California Institute of Technology spreken over god en de schepping van het heelal en dat wilden de mensen wel horen.

Het is niet verbazend dat zijn conclusie is dat god niet nodig was voor de big bang. En dat god het probleem van het begin niet oplost. Want als god de big bang veroorzaakte, wat deed hij Hij dan voor de big bang? Straffen verzinnen voor mensen die dat soort vragen stellen?

Volgens Hawkings was er eenmaal, 13,8 miljard geleden een eenmalige gebeurtenis plaatsgevonden. De Big Bang. Alles wat we weten van het heelal bevestigt volgens hem die theorie. Voor de big bang was geen god nodig, slechts de wetten van de natuur.

Hawkings heeft wel sympathie voor de M-theorie, die rekening houdt met meerdere parallelle ruimtes met een heelal, ieder met zijn eigen specificaties.

Maar god heeft volgens Hawkings met dit alles niets van doen

 

Bron(nen):   Yahoo      

34 Reacties Doe mee met de discussie →


  • plattekleppet

    De universele wetten der natuur worden wel vaker met God verward.

  • AT

    Voor zover ik weet lost de M-theorie de vraag wat de begin van ons heelal is nog niet op, het gaat vooral uit van meerdere oerknallen.
    De vraag die Hawking stelt: ‘wat deed god voor de oerknal?’ pareren gelovigen met de stelling dat ‘tijd’ altijd heeft bestaan. De idee dat tijd samen met de oerknal ontstond, wordt niet begrepen.

    • Justin B.

      “de idee”, werkelijk ?

      • Kruisnet

        Als je filosofisch interessant wilt doen zeg je inderdaad ‘de idee': http://www.onzetaal.nl/taaladvies/advies/de-het-idee

        • AT

          Als je ‘interessant wilt doen’ of gewoon correct Nederlands wilt schrijven, ja. Schrijven is deels mijn werk, dus hecht ik daar belang aan.

          • John

            Ik heb altijd al een beeld willen hebben wat nu precies met “mieren neuken” bedoeld wordt. Nu weet ik het, ik zie het hier voor me.

          • Edcellent

            Het is ‘miereneuken’ en ik ben hun koning.

  • Indenvreemde

    En hoe zijn de wetten van de natuur dan onstaan of ontwikkeld? Geeft hij daarop ook een antwoord? Nee , want dat weet hij ook niet en of hij weet het wel maar erkent dat niet.
    We zullen nog wel eens heel verbaasd kunnen komen te staan na de fysieke dood.
    Ik heb het altijd een mooie uitspraak gevonden: Geloof is de zekerheid van de dingen die met niet ziet. De mens zoekt altijd naar fysiek bewijs maar God kun je niet fysiek bewijzen behalve door geloof.

    • AT

      Geloven is ook geen ‘fysiek’ bewijs en kan dus nooit zekerheid bieden. Als je meer over de natuurwetenschap en Hawking leert, dan kom je erachter dat de wetten van de natuur allemaal zijn verklaard, hun werking en oorsprong. Maar het ontstaan is nu dus de grote zoektocht en daar komen theorieën m.b.t. de oerknal of god om de hoek.

      • http://twitter.com/GewoonBoeiend Karel Kritisch

        Volgens mij zijn er nog heel wat vraagtekens te beantwoorden bij de natuurwetenschappen hoor..

        • AT

          Er zijn inderdaad nog veel vraagstukken in de natuurwetenschappen. Maar de wetten van de natuur, waar indenvreemde op doelde, zijn allemaal behoorlijk duidelijk en verklaard. Die ene vraag, namelijk hoe het heelal met al zijn energie heeft kunnen ontstaan, is nog niet verklaard. En dat is een missend puzzelstuk in de theorie van ‘het alles’.

          • http://twitter.com/GewoonBoeiend Karel Kritisch

            Dan kunnen we CERN wel opdoeken toch? Ik denk dat je wat te positief bent. Na Newton dacht men ook er al te zijn..

          • AT

            CERN opdoeken niet omdat het onderzoek daar zich ook richt op toepassingen, niet alleen ontdekkingen. De LHC is wel degelijk specifiek gebouwd om te zoeken naar de missing link in het standaardmodel van deeltjes. Als dit gecompleteerd is, dan heeft de LHC min of meer zijn taak volbracht.

    • Genuine_Defector

      Wat ik jammer vind van geen leven na de dood is dat ik de gigantische teleurstelling en verontwaardiging niet kan zien van overleden mensen die meenden dat er leven na de dood is. De uitdrukking op die gezichten als ze erachter komen dat er niets na de dood is. Ik zou er grof geld voor over hebben om dat te mogen zien. Maar het is nogal een onmogelijke gedachte.

      Natuurlijk heeft god niets van doen met de oerknal of wat dan ook. Simpelweg omdat god niet bestaat, nooit bestaan heeft en ook nooit zal bestaan.

      • RhodBerth

        Tsja, toch jammer dat je kennelijk zoveel plezier haalt in de teleurstelling van anderen.

        Klinkt toch een beetje als de “haha, straks ga je naar de hel” van vervelende gelovigen.

        • http://twitter.com/GewoonBoeiend Karel Kritisch

          Inderdaad.. een smakeloze reactie..

      • http://twitter.com/GewoonBoeiend Karel Kritisch

        Een beetje kinderachtige reactie Genuine_Defector. Het is misplaatste arrogantie. Je hebt de waarheid niet in pacht.. daarnaast is het gewoon een gemene reactie. Er zijn heel veel mensen die dierbaren verliezen en troost vinden in de gedachte dat ze in een ‘hemel’ zijn. Wat is daar leuk aan als dat niet zo zou zijn? Je eenzijdige beeld van een stereotype gelovige heeft hier misschien mee te maken? Mensen die de waarheid in pacht denken te hebben, gelovig of atheist.. dat is pas treurig.

  • Paul

    het aardige van geloof is dat het onderwerp van geloof helemaal niet kan of misschien mag bestaan, anders is het namelijk geen “geloof” meer. Nog afgezien van het feit dat als zij voor ons zou staan er even veel mensen tevreden als ontevreden zouden zijn.

    • RhodBerth

      Het geloven van het christendom heeft niks te maken met het ‘geloven dat’ waar u aan refereert, maar alles met het ‘geloven in’ waar Hazes over zingt.

  • John

    De mens heeft zich nooit iets kunnen voorstellen bij hetgene wat wordt benoemd met “de eeuwigheid”. Als je religieus “gelooft” sta je daar ook niet bij stil, want dan zou je de gruwelijkheid betreden. Stel je voor dat je het echt krijgt (omdat je een “goed” mens was?), dat eeuwige leven in de hemel.
    Wie zich echt een eeuwig leven probeert voor te stellen krijgt het spaans benauwd: een leven waaraan absoluut nooit een einde komt. Als kind heb ik er met grote angstogen van wakker gelegen. Waarschijnlijk angst om niets. Want om tot niets te vervallen in het niets is een heerlijk bevrijdende gedachte. En ook niet zo onlogisch, want voor je bestaan was je immers ook al niets in het niets. Het leven is niet anders dan een afgemeten periode van bewustzijn dat ontstond uit het niets en daar weer naar terugkeert. Cirkel gesloten.
    Zo is het ook met de schepping (van het heelal), ontstaan vanuit het niets en daar weer naar terugkerend. Om dit te aanvaarden moet je even afstand nemen van die beperkte “meten is weten” gedachtewereld. Met filosofie kom je verder dan met astronomie.

    • RhodBerth

      Ik heb juist het tegenovergestelde, ik krijg het spaans benauwd van het eeuwige ‘niets’. Voor altijd stoppen met ‘zijn’. Het ‘niets’ van voor mijn bestaan verschilt van het ‘niets’ na mijn bestaan in die zin, dat ‘voor mijn bestaan’ de hoop op het ‘komende iets’ er nog was.

      • John

        Mijn vermoeden dat we op vele terreinen elkaars tegenovergestelde zijn bestaat al een poosje. Ik voel me prettig bij de gedachte aan het niets waarin dus ook de zwaartekracht nergens blijft. Maar ieder mag voor mij het zijne vasthouden. Voor oprechte religieuzen die overtuigd zijn dat alles in de bijbel hierover door god is ingeblazen met zijn heilige geest heb ik ook begrip. Zelfs een ongelovige moet dat kunnen opbrengen, vind ik.

        • RhodBerth

          +1

  • RhodBerth

    Hoe uit het complete niets uberhaupt iets kon ontstaan blijft een mysterie.
    Zeker als je bedenkt dat ‘niets’ meer is dan een ‘lege ruimte’, want een ‘lege ruimte’ is in feite ook al ‘iets’. Waar komt ruimte vandaan? Waar komt uberhaupt het hele zijn van ‘iets’ vandaan?

    Het ‘wat deed God voor de oerknal’ argument is niet echt een argument. Het is eerder een interessante vraag. En die vraag is enkel relevant als je er vanuit gaat dat tijd voor een god bestaat, of dat hij onderhevig is aan tijd. Het antwoord zou net zo goed kunnen zijn ‘zich stierlijk vervelen’ of ‘toen maakte hij totaal andersoortige universa’

    Hawking is een groot natuurwetenschapper, die veel begrijpt van de werkelijkheid waarin we ons bevinden. Met deze uitspraken probeert hij voorbij de grenzen van de natuurwetenschap te kijken. Daar heeft hij geen kaas van gegeten, blijkt direct. Alleen Richard Dawkins met zijn gammele ‘als god het heelal heeft gemaakt, wie heeft dan god gemaakt’ argument blijkt als natuurwetenschapper nog slechter in staat te zijn in dit soort onderwerpen.

    • AT

      Nu je goed op dreef bent, is mijn vraag voor je of ‘lege ruimte’ wel echt ‘ruimte’ is. Wat definieert ‘ruimte’? Als niets in die ruimte aanwezig is, geen licht, geen tijd, geen substantie, dan kun je ook niet spreken van een ruimte met dimensie of juist leegte, er is simpelweg niets… Natuurwetenschappers spreken pas over de ‘ruimte’ vanaf de oerknal, vanaf het moment dat er dus licht, tijd en substantie was. Vanaf dat moment was er een vorm van afstand en plaatsbepaling mogelijk (en dat is ruimte) in dat grote ‘niets’.

      Hoe kun je overigens uit dit korte bericht afleiden dat Hawking geen kaas heeft gegeten van denken voorbij de grenzen van de natuurwetenschap? Hij stelt de elementaire vraag; wat deed god voor de oerknal? Hij vraagt eigenlijk hiermee hoe er een god kan bestaan, als er niets bestaat. Dit is geen spirituele manier van kijken naar een god oid, dat doet religie. Hawking bekijkt god sec vanuit de natuurwetenschappen.

      • RhodBerth

        Wat ik over Hawking schrijft is een reactie op dit artikeltje op WIK. Dat doet het ongetwijfeld tekort. Maar het betrof vooral de conclusie, als die is dat we God niet nodig hebben, omdat we niet weten wat God voor de big bang deed…. dan vind ik dat een erg armzalige manier van redeneren. Maar je hebt gelijk, de kans dat ik Hawking onrecht doe is groot.

        Over de ‘ruimtelijkheid’, ik bedoel niet zozeer dat er een grote ‘open’ ruimte moest zijn geweest, waarin alles kon plaatsvinden.
        Ik bedoel ruimtelijkheid uberhaupt. Dat er een plek is waar de big bang kon plaatsvinden. Dat er een ‘realiteit’ is. Een ‘platform’. Zonder enig attribuut toe te willen dichten aan dat platform, die realiteit.

        En als het antwoord is ‘dat kwam allemaal met de big bang’, dan blijft de vraag toch weer, waar komt die big bang vandaan? Hoe kan het dat er ineens vanuit het complete niks veel energie vrij komt.

        Een antwoord kan zitten in het splitsen van het complete niks in positieve en negatieve energie. Maar dan is de vraag hoe het mogelijk is dat het niks gesplitst werd, of zichzelf splitste.

        Ik zeg niet dat het niet kan. Ik vind alleen dat wel heel veel mensen kennelijk er zo makkelijk van uit gaan dat het wel kan. Dat het een gegeven is. Dat er ineens iets was.

        • AT

          Wat je nu beschrijf is inderdaad HET grote mysterie waar de mens naar op zoek is; wat was er voor de big bang en hoe plaats kon vinden. Men zegt dat ze in CERN heel dicht bij het oplossen hiervan zijn (Higgs deeltje). Hiermee schijnt men aan te kunnen tonen dat vanuit niets energie kan ontstaan. Maar zelfs als dit aangetoond kan worden, dan nog blijft de vraag wat dat moment veroorzaakt.

          Ik denk alleen niet dat ‘god’ dan de verklaring is. Jammer genoeg wordt dit doorgaans wel zo uitgelegd; iets is niet direct wetenschappelijk te verklaren…dan dus ‘god’. Wellicht zijn god en de oerknal wel hetzelfde? Er zijn heel veel wetenschappers, zoals Robbert Dijkgraaf, die een god niet per definitie uitsluiten, maar die conclusie gewoon open laten.

          • RhodBerth

            Wij kunnen nooit aantonen dat iets uit niets kan ontstaan, simpel omdat we het ‘niets’ niet kunnen simuleren. We kunnen het hoogstens aannemelijk maken.

            En je hebt gelijk, de problematiek van het ‘iets uit niets’ bewijst God niet. Het bewijst alleen de grenzen van onze observatie en logica.

            En al zou het god wel bewijzen, dan zou het nog niet God of Allah of Vishnu of Ra bewijzen. Het zou alleen bewijzen dat er meer is dan wij kunnen bevatten.

            En dat laatste vind ik een mooie conclusie die ons wat bescheidenheid moet geven. De mens is groots in wat we bereiken, maar er liggen grenzen aan wat we kunnen. Hoe meer de mens weet, hoe meer de mens weet dat hij niks weet.

            Daarom heb ik nog meer moeite met fundamentalistische atheisten, die uit ratio zeker denken te weten dat er geen god is, dan met fundamentalistische geloofsverdedigers. Die laatste gaan uit van het geloofsstandpunt, en beweren niet dat ze rationeel zijn.

            En vanuit die gedachte graag onderzoeken en wetenschap bedrijven, want we moeten te weten zien te komen wat we te weten kunnen komen, en zelfs meer.

          • AT

            Ik ben geen expert in wat ze precies in de LHC van CERN nabootsen naast de situatie in het heelal, dat absolute ‘niets’ kan het niet zijn. Wel zijn ze heel dichtbij het aantonen van de kleinste deeltjes (Higgs), die vlak na het ontstaan van het heelal (eerste nano seconde) hebben moeten bestaan. Op die manier kan gezien worden hoe deze deeltjes weer hun energie krijgen. Wat dát dan weer veroorzaakt…blijft de vraag misschien, of misschien ook niet.

            Met je vergelijking tussen fundamentalistische atheïsten en gelovigen ben ik het minder met je eens. Ik ben zelf atheïst, maar zal nooit een gelovige respectloos bejegenen, omdat ik het immers niet zeker weet. Voor mij geeft de wetenschap genoeg bewijs voor hoe het leven en het bestaan in elkaar steekt, en daar is weinig spiritueels aan. Juist dat is voor mij het mooie van ons bestaan. Voor zover een fundamentalistische atheïst kan bestaan (er zijn immers geen ‘fundamenten’) kunnen deze wel drammerig zijn, maar dit komt ook doordat voor een atheïst het geloof iets extreem onlogisch is, en ook een té menselijke voorstelling van zaken. Maar zodra dit zich uit in dus respectloos gedrag, daar haak ik af.

            Belangrijk verschil tussen atheïsten en gelovigen is ook dat atheïsten in het algemeen staan voor educatie en vrijheid van het individu in de wereld van wetenschap, en niet onderwerping van het individu aan een religieus dogma gebaseerd op zeer discutabele bronnen (mijn beeld ervan). We zien genoeg voorbeelden in de wereld, maar zelfs in ons eigen politieke bestel (SGP) wat de denkwereld is van fundamentalistische gelovigen betekend.

          • http://twitter.com/GewoonBoeiend Karel Kritisch

            Laten we het orthodoxe gelovigen noemen dan. Gelovigen en atheisten zijn niet perse twee gescheiden groepen trouwens. In elke gelovige zit een atheist, er bestaat geen gelovige die nooit twijfelt en veel atheisten hebben het ‘ietsisme’ in zich. Daarnaast zijn er ook veel religieusen die wetenschap en religie als twee verschillende werelden zien. Zoals een boek zowel een verhaal kan zijn en tegelijkertijd enkel inkt en papier..

        • http://twitter.com/GewoonBoeiend Karel Kritisch

          Het is een armzalige manier van redeneren inderdaad. Hawking is dan ook geen theoloog.

      • http://twitter.com/GewoonBoeiend Karel Kritisch

        God bekijken vanuit de natuurwetenschappen lijkt me tamelijk onzinnig?

        • AT

          Waarom? Tot nu toe blijkt ongeveer alles dat vroeger als een creatie van god werd gezien door natuurwetenschappen verklaard te worden. Ons hele bestaan, de atomen, het heelal, licht, tijd, blijkt volgens dezelfde natuurwetten te werken. Dan is het allicht zinnig om god te bekijken vanuit diezelfde wetten en tot de conclusie te komen dat god in ieder geval niet volgens die wetten uit te leggen is. Wellicht wel via andere ‘wetten’, maar daar komt geloof aan te pas. En geloven is niet Hawking’s weg.

          • http://twitter.com/GewoonBoeiend Karel Kritisch

            De grote natuurkundige Isaac Newton was ongeneeslijk religieus..
            Het is een denkfout om te denken dat natuurkunde God overbodig maakt voor gelovigen. Wetenschap en religie hoeven helemaal niet te botsen (Al gebeurd dat wel bij orthodoxen idd)
            Er stond laatst een interessant stuk over in Trouw waarin de (atheistische) professor Dijkgraaf hierover zijn licht laat schijnen;
            Geloof en wetenschap kunnen prima samengaan. Dat blijkt niet alleen uit de geschiedenis waarin tal van grote wetenschappers ongeneeslijk religieus waren en uit de tienduizenden gelovige wetenschappers die momenteel op deze wereld actief zijn. Belangrijker is het feit dat wetenschap haar begrenzingen heeft. Ondanks het feit dat de wetenschap ons veel leert over hoe het leven en de werkelijkheid in elkaar zit, kent wetenschappelijke kennis beperkingen. En die beperking ligt vooral bij de ‘waarom’ vraag.
            http://www.trouw.nl/tr/nl/6700/Wetenschap/article/detail/3404002/2013/03/05/Wetenschap-en-geloof-gaan-samen.dhtml