Een groot verdriet

Groot Brittannie treurt, nu weer om de dood van zes soldaten die het afgelopen etmaal in Afghanistan zijn omgekomen. 
Het Britse dodental stijgt gestaag en er is wenig fantasie voor nodig om het moment te zien aankomen dat er een discussie losbarst over de vraag wat de Britten daar hebben te zoeken. 
Maar nu heel iets anders. 
Het lijkt soms of Engelsen een patent hebben op welsprekendheid in moeilijke omstandigheden. De slachtoffers worden betreurd door familie en collega’s, en de woorden die ze daarvoor gebruiken zijn zuiver en treffend. 
Dit zegt de vrouw van korporaal Horne die is gesneuveld: “A sad farewell to my wonderful husband who was a devoted father, husband and a loving son. We will miss you more than words could ever describe. You were the most caring, thoughtful, funniest, loving and generous person I have ever known." 
De moeder van ‘rifleman’ William Aldridge, 17 jaar: “He achieved his dreams by becoming a rifleman and was very aware of the sacrifice he may have to make. He will leave a huge void in our lives and always remain the perfect son.” 
En dit zegt Nikki, de vrouw van korporaal Lee Scott: “Lee was not only my husband but my best friend, ask anyone who was lucky enough to have met Lee and they’d all tell you the same, he was the most loving, kindest, thoughtful person you could ever meet. He was so full of life and permanently had a cheeky grin on his face. I am so proud to be his wife."

Bron(nen):   The Sunday Times