De stille en vreedzame dood van een nazicommandant

Martin Sandberger was als SS-commandant intensief betrokken bij de uitvoering van de holocaust. In 1945 werd hij gearresteerd en ter dood veroordeeld wegens massamoord tijdens de processen van Neurenberg. Zijn straf werd later echter omgezet in levenslang. Met de hulp van ‘machtige vrienden’ werd hij zeven jaar later vrijgelaten en leefde sindsdien een rustig bestaan in Duitsland. Op 30 maart is hij vredig ingeslapen. Het Duitse kwaliteitsblad Der Spiegel vond hem kort voor zijn dood in een verpleegtehuis in Stuttgart en had een laaste interview met dit monster.
Al jarenlang schreven amateur-historici op internet dat een man genaamd Martin Sandberg, geboren 17 augustus 1911, een van de ‘hoogste nog levende SS-officieren’ moest zijn. Alleen niemand wist waar hij was of zelfs maar hoe hij er nu uitzag. Een recente foto van de man bestond niet. De laatste was van zijn veroordeling in Neurenberg, in 1948. Blijkbaar was Sandberg niet meer bang voor een veroordeling, want zijn naam stond gewoon op de deur van zijn kamer in het verzorgingstehuis.
Hoe is het mogelijk, vraagt Der Spiegel zich af, dat iemand als Sandberger, die schuldig is bevonden aan massamoord op miljoenen joden en krijgsgevangenen, een halve eeuw lang kan verdwijnen? Hoe kan zo iemand een rustig leven leiden in een land waar 270 gekwalificeerde journalisten zich verdringen rond het proces tegen John Demjanjuk, een vermoedelijke nietsnut die als bewaker in vernietigingskamp Sobibor werkte? Sandberger stond gewoon ingeschreven bij de gemeentelijke administratie, alleen was blijkbaar ruim 50 jaar lang niemand naar hem opzoek, blijkbaar ook Der Spiegel niet.  
Een interview met een verzwakte crimineel in een chique tehuis waar hij zich 2500 euro per maand kan veroorloven voor een ruime kamer, gezelschap en verzorging.  

Bron(nen):   Der Spiegel