Parijs: mei ’68 revisited

Er kan geen fikse rel in Parijs plaatsvinden of de kranten schrijven dat de geest van mei ’68 weer is teruggekeerd. Zoiets is snel opgeschreven en het leest lekker weg.
Maar iedere revolte heeft vooral zijn eigen kenmerken dus mei ’68 komt gewoon nooit meer terug. Toch kun je zeggen dat de huidige oproer op z’n minst indrukwekkend is gezien de woede en de omvang van de demonstraties. De Fransen zijn boos en voor boze Fransen moet je uitkijken. Iedereen die weleens op de Parijse boulevards een demonstratie voorbij heeft zien trekken, zal onder de indruk zijn van de woede die op zo’n moment door de stad giert. Het geweld is dan onderhuids voelbaar.
Groot verschil met 1968: toen snakte men naar meer vrijheid, nu snakt men naar bestaanszekerheid. Overigens moet het misverstand uit de weg worden geruimd dat het destijds gezellig toeging met wat zingende studenten in de straten van Parijs.
Er werd in 1968 bikkelhard gevochten en veel mensen waren bang voor oorlog. President De Gaulle trok ijlings naar Duitsland om zich te verzekeren van de steun van Franse troepen die daar waren gelegerd.
Want nogmaals: de Franse volkswoede is een bijzonder fenomeen dat een krachtige uitwerking kan krijgen.

Bron(nen):   The Sunday Telegraph  Libération