Revolutie in hoger onderwijs: Hoe bereik je een miljard studenten?

Ze hadden gedacht: “Ach, ga eens uit van 200 studenten. Dat zou mooi zijn”. Fout. Het aantal inschrijvingen was geen 200 maar 10.000. Per dag! En het onderwerp was allesbehalve simpel: “Circuits and electronics”.

Er is een heuse revolutie gaande. Amerikaanse topuniversiteiten slaan de handen ineen en bieden online colleges en cursussen aan. Het begon dit voorjaar. Intussen zijn er 680.000 (!) studenten uit 190 landen, die 1 van de tientallen cursussen volgen. Ze heten MOOC’s: Massive Online Open Courses en zijn (bijna) gratis.

Het is niet te vergelijken met een jaar lang wonen en werken op de campus. Maar dat kost in de VS  10-duizenden dollars. Dat geld hebben de MOOC-studenten niet en ze wonen meestal ook niet in de VS. Er worden trouwens al grote voordelen zichtbaar. Neem Mongolie. Studenten uit dat land zijn met een Mongoolse professor online samen gekomen en helpen elkaar met opdrachten. Dat kom nu in veel meer landen op gang.

Het interactieve element is belangrijk en biedt meerwaarde. Een professor vertelt dat hij een vraag van een student kreeg. Voor hij zelf kon anwoorden kwamen er al antwoorden van andere studenten. Ook tijdens de colleges (vaak live gestreamd) is er interactiviteit. Wie actief meedoet krijgt bonuspunten (ze heten Karma Points). Reken maar dat ze in Tunesie, Turkije, Tanzania en Tobago die punten dolgraag binnen halen. Vast geen zes-min mentaliteit bij die studenten!

Je krijgt als student niet een officiele universitaire graad maar vaak wel een certificaat. Niet gek als je solliciteert zo’n officieel papier van Stanford, CalTech, Johns Hopkins, Duke, Princeton of MIT. De allerbeste universiteiten doen graag mee. Initiatiefnemer Anant Agarwal van MIT (hij is een immigrant uit India) is allesbehalve bescheiden. Hij wil uiteindelijk een miljard studenten bereiken: “We want to change the world through education”.

Bron(nen):   NYT  HuffPost  CollgeClasses.com  

1 Reactie Doe mee met de discussie →


  1. Robert Schuwer

    Een hele mooie ontwikkeling in de wereld van Open Educatie die een jaar geleden al is ingezet. Wat kan dit voor Nederland betekenen en hoe moeten universiteiten in Nederland hiermee omgaan? Ik heb hier een blog over geschreven: http://blog.opener.ou.nl/?p=427

Reacties niet toegestaan