VU-professor Mart Bax verzon nog meer dan Diederik Stapel

Oud-hoogleraar Mart Bax van de Vrije Universiteit heeft zich ten minste vijftien jaar schuldig gemaakt aan ernstig wetenschappelijk wangedrag, valsheid in geschrifte en zelfplagiaat.

De fraudezaak van de politiek antropoloog is nog omvangrijker dan die van Diederik Stapel, meldt een onderzoekscommissie van de VU in een rapport dat maandag openbaar wordt gemaakt. Dat schrijft De Volkskrant.

Bax verzon minstens 61 publicaties, recyclede zijn eigen artikelen onder andere titels en hij verzon talloze onderscheidingen, nevenfuncties, interviews en zelfs een documentaire die helemaal niet bestonden.

Zo zou hij tussen 1996 en 2002 betrokken zijn geweest bij het Srebrenica-onderzoek van het NIOD. Het NIOD weet daar echter niets van. De commissie noemt het bovendien ‘zeer aannemelijk’ dat Bax veel van zijn veldwerk in Brabant en het Bosnische bedevaartsoord Medjugorje uit zijn duim heeft gezogen.

De VU overweegt geen juridische stappen, ‘omdat de betrokkene al geruimte tijd uit dienst van de VU is’. Het volledige onderzoeksrapport staat vanaf maandag online.

 

Bron(nen):   De Volkskrant      

10 Reacties Doe mee met de discussie →


  • Genuine_Defector

    Die hele wetenschappelijke wereld lijkt tegenwoordig niets meer dan een ordinaire baantjesmachine. Net als vroeger, als je maar veel publiceerde als universiteit, dan telde je mee. Of er ook echt iets beduidends tussen zat, maakte niet zoveel uit. Net als het afleveren van zoveel mogelijk studenten. De leerfabriek moet resultaten leveren, en die meet je dan blijkbaar in aantallen.

    Die overdaad aan onzinonderzoeken vandaag de dag bevestigen mijn vermoeden. Er moet geproduceerd en gepubliceerd worden. Enkel kwantiteit telt. Of het ook allemaal klopt en nuttig is, is van ondergeschikt belang.

    En dan raar opkijken dat de wetenschap steeds minder aanzien heeft en veel onderzoeken linea recta en ongelezen in de prullenbak belanden.

    Hopelijk wordt de man strafrechtelijk vervolgd en de schade op hem verhaald. Die zal aanzienlijk zijn. Er moet eens een signaal komen naar de wetenschapsindustrie. Wetenschap en academisch onderzoek zijn uiterst belangrijk en noodzakelijk, maar er mag onder geen enkel beding gesjoemeld worden. Op alle niveaus. Dat begint al bij het nakijken van eerstejaarstentamens. Geen zesjes uitdelen, waar een drie op zijn plaats is. Uiteindelijk wordt dit immers voor een goed deel gefinancierd uit de belastingpot. En die heeft een bodem.

    • kletsmajoor

      Het gaat de wetenschappers en universiteiten ook vaak om de PR. Die onzinonderzoeken zijn vaak helemaal geen onderzoeken maar slechts de eerste analyses van verzamelde gegevens. Meestal zijn het ogenschijnlijk frappante correlaties in de dataset waarvan ze weten dat de media ze zullen publiceren wegens hoog WTF-gehalte. Diederik Stapel was er een meester in om de media op die manier te bespelen. Wie vergeet zijn “vleeseters zijn hufters” ooit nog? (Met een beetje pech blijft het in het collectieve bewustzijn hangen als halve waarheid.)

    • JRR Uijlings

      Wat een onzin. Omdat twee van de duizenden professoren betrapt zijn op fraude?

      Ik ben het met je eens dat in het verleden te veel naar kwantiteit is gekeken. Maar momenteel is er een grote verschuiving gaande naar kwaliteit, mede dankzij google scholar, waardoor men beoordeelt kunt worden op het aantal citaties wat een publicatie heeft.

      Verder is er sinds een aantal jaar een sterke trend van openbaarheid gaande, wat het beter mogelijk maakt om onderzoek te verifieren:

      – Voor medische tests is er een website waar je *voordat* je een experiment uitvoert de hele setup tot in de details moet beschrijven. Als je dit niet doet, kun je publicatie in top-medische journals vergeten. De medische wereld zet de trend en met de jaren zal dit steeds meer de norm worden.

      – Datasets worden steeds meer openbaar gemaakt. Voor controle, verificatie, en alternatieve analyses.
      – Gebruikte software wordt steeds meer online gezet inclusief source code.

      – Nieuwe statistische methoden maken het mogelijk te zien of iemand handmatig data heeft veranderd. Deze methoden worden steeds meer ingezet.

      De wetenschap gebruikt steeds meer techniek om fraude op te sporen en om in het verleden behaalde resultaten makkelijk opnieuw te testen. Het gaat met grote stappen de goede kant uit. En als nog een fraudeur aan het licht komt dan is dat geen teken dat de wetenschap achteruit gaat. Dan is dat een teken dat de wetenschap zichzelf corrigeert.

  • André Somers

    De impact van de fraude van Bax is echter een stuk lager dan die van Stapel: Bax heeft (o.a.) een hele lijst artikelen die op zijn CV staan verzonnen: ze bestaan niet. Stapel heeft een hele stapel artikelen daadwerkelijk gepubliceerd op basis van verzonnen data, en ook meer dan 20 promovendi laten werken met die valse data. Dat heeft de betrokken promovendi en wie ook zijn artikelen gebruikt heeft geschaad. Bij Bax heeft niemand anders gewerkt met zijn “data”.

    • André van Delft

      Misverstand. De Stapels valse data hebben de promovendi niet geschaad. Om te promoveren moeten zij aantonen zelf onderzoek te kunnen doen. Dat is onafhankelijk van het al dan niet verzonnen zijn van aangeleverde gegevens.
      Maar een promovendus hoort zelf gegevens voor zijn onderzoek te kunnen verzamelen of in ieder geval op waarde te kunnen schatten. Stapels promovendi hebben dat nagelaten. Dat is henzelf te verwijten, en ook hun begeleiders en meelezers, waaronder Stapel natuurlijk. Het probleem zou in principe niet minder moeten zijn wanneer Stapel toevallig échte data had aangeleverd.

      • André Somers

        Het is een misverstand om te denken dat promovendi alleen in hun eigen kleine wereldje werken en niets te maken hebben met wat hun prof uitvoert. Onderzoek is in bijna alle disciplines teamwerk geworden, waarbij verschillende onderzoekers werken aan en met dezelfde datasets.

        • André van Delft

          Bedoel je hiermee mijn standpunt te weerleggen?

  • Paulraw

    ”Bax verzon volgens de onderzoekers zeker 61 publicaties, hij reclyclede zijn eigen artikelen tot in het vijfvoudige onder andere titels en dichtte zichzelf talloze onderscheidingen, nevenfuncties, interviews en zelfs documentaire toe die helemaal niet bestonden.”

    En niemand heeft wat gemerkt .Kun je nagaan hoe goed de amice collega’s elkaars spullen checken.Roept twijfels op over de kwaliteit van de onderzoeken van rest.

  • catchit64

    Ik ben een hele poos geleden al gestopt met het klakkeloos aannemen van beweringen van wetenschappers.

  • Drs. A.M.E. van Hoek-Kneepkens

    ECHTE WETENSCHAPSFRAUDE EN DE BERICHTGEVING DAAROVER.

    Laat dit stukje eens goed tot u doordringen. Wetenschapsfraude is er in gradaties.
    Over de ergste fraude gaat dit bericht, alsook over het feit dat Frank van Kolfschooten daar niet over bericht heeft.

    De faculteit diergeneeskunde is een wetenschappelijke archipel verbonden aan de Universiteit van Utrecht, alwaar menig hoogleraar een eigen koninkrijk had.
    Op een van die eilanden heerste hoogleraar Breukink.

    Mij bereikte gisteren een analyse van een nog niet afgesloten stukje wetenschaps-geschiedenis van dat koninkrijk. De ernst van die zaak is erger dan het achter-bax-e van alle Rijpkema’s en Stapels bijeen:

    “Professor Breukink is geen echte wetenschapper maar een echte crimineel, die (om welke reden dan ook) zijn eigen gezaghebbende titel in de wetenschap heeft misbruikt om fraude te plegen op zijn vakgebied. Dat hij deze fraude al jaren volhoudt ondanks wetenschappelijk tegenbewijs is des te erger. Dat hij daarin gesteund wordt door twee collega-professoren van zijn eigen Faculteit voor Diergeneeskunde maakt het nog erger. Dat het Bestuur van de Universiteit Utrecht en het LOWI met kwalijke uitvluchten professor Breukink en consorten de hand boven het hoofd proberen te houden is het allerergste: De integriteit van de wetenschap staat ook bij hen niet hoog in het vaandel.*
    Dat Frank van Kolfschooten als onderzoeksjournalist meehuilt met de wolven in het bos is vanuit de integriteit van zijn professie eveneens onvergefelijk.”**

    * http://www.katholieknieuwsblad.nl/nieuws/item/2924-stapel-gekke-wetenschapsfraude-stug-volgehouden.html

    ** “Toen ik deze hoogleraar (wiens naam ik hier weglaat omdat ik de lezer niet wil vervelen met het lange, ingewikkelde verhaal) om commentaar vroeg dreigde hij met gerechtelijke stappen, mocht hij in mijn boek in een kwaad daglicht worden gesteld.” (Zie: pag. 20 van “Ontspoorde Wetenschap”).

    Dit bericht is gisteravond ook op de web-site van de UvA gezet onder het artikel “Bax heeft de wetenschap niet beschadigd”.

    Voor de goede orde: met volledige steun van prof. dr. J.M. van Rossum is hetgeen hier staat op 19 september jl. in een vol bezet auditorium van de Radboud Universiteit bij de lezing van Frank van Kolfschooten over “Ontspoorde Wetenschap”. te berde gebracht. Van Kolfschooten heeft toen het gelijk van Van Rossum (en de Van Hoeks) erkend.

    De allerergste fraude is gepleegd doordat het CvB UU met het LOWI een (of meer?) echte wetenschapsfraude(s) hebben afgedekt! Hoogst kwalijk dat dat frauderen in bij het beoordelen van frauderende hoogleraren nog niet als “Ontspoorde Wetenschap” bekend gemaakt is.