Nekplooimeting bij iedere zwangerschap

Aangeboren hartafwijkingen kunnen in een vroeg stadium van de zwangerschap herkend worden door middel van een eenvoudige echoscopische meting: de nekplooimeting. Deze screening wordt nu alleen vergoed als er een medische indicatie is, zoals een verhoogd risico is op het syndroom van Down, en als de vrouw ouder is dan 36 jaar. Sally AnnClur, kindercardiologe van het AMC, pleit er voor om elke zwangere vrouw een gratis nekplooimeting aan te bieden.

Bij een normale nekplooimeting, onder de 2,5 millimeter, is de kans op een hartafwijking slechts 1%. Dit risico loopt op tot wel 20% voor een nekplooidikte van meer dan 5,5 millimeter.

Aangeboren hartafwijkingen komen voor bij 64 van de 10.000 geboorten (0,64%). Van deze kinderen komt ongeveer 94% levend ter wereld. Bij ongeveer 20-25% van alle kinderen en foetussen met een aangeboren hartafwijking is de afwijking onderdeel van een chromosomale aandoening, zoals het syndroom van Down.

Dankzij een nekplooimeting kunnen levensbedreigende hartafwijkingen al tussen de elfde en veertiende week van de zwangerschap worden vastgesteld, zodat de zwangere en haar eventuele partner meer tijd hebben om informatie in te winnen en na te denken over een eventuele abortus. Een abortus in een vroeg stadium is emotioneel minder zwaar dan na vijf maanden. En als bekend is dat een baby een afwijking heeft, kan de prenatale zorg, het moment en de plaats van de bevalling aangepast worden, zodat het kind de beste kansen heeft.

Nadelen zijn er ook:

  • het kost wat: in meer dan 99% van de zwangerschappen is er niets aan de hand;
  • geen enkele test is voor 100% betrouwbaar: het resultaat is een kans, d.w.z. dat er altijd nog een kans is dat de baby de afwijking niet heeft;
  • als een nekplooimeting gedaan wordt om hartafwijkingen op te sporen, kunnen ook andere (niet levensbedreigende) afwijkingen gevonden worden.

Wil je dat als aanstaande ouder(s) allemaal weten?

Bron(nen):   AMC magazine      

6 Reacties Doe mee met de discussie →