Het ligt niet aan Meghan, het ligt aan de monarchie (en de pers)

Nadat ze eerst als droomprinses was ontvangen wordt Meghan Markle nu al maanden gesloopt door de media en het volk. Samengevat:onhandelbaar, arrogant, een ruziemaakster.  Ze zal vast niet perfect zijn, schrijft de Amerikaanse columniste Kate Maltby, maar er spelen twee andere zaken. Racisme. Meghan is de eerst niet roomblanke prominente figuur is het meest witte gezelschap van de wereld. Dat het kind van Meghan en Harry een zwarte grootmoeder heeft is voor veel Britten schokkend.

En daarnaast is er de rol van Meghan. Ze moet een hoofdrol spelen in een instituut dat niet of amper te verenigen is met de 21e eeuw.

Meghan is met prins Harry getrouwd omdat ze van hem houdt – iedereen die naar hen keek toen ze luisterden naar “Stand By Me” op dat mooie huwelijk kon dat zien – maar dat betekent trouwen met een man wiens leven en politieke verantwoordelijkheden vanaf de geboorte zijn vastgelegd. Het betekent lid worden van een familie waar het hebben van een persoonlijkheid geen voordeel is, waar je beter geen mening kunt hebben en waar je lot afhangt van de vraag of je populair bent, zonder de regels te overschrijden.

Je ziet de malligheid soms aan kleine dingen. Als je de Britse royals de volgende keer ziet opduiken op tv, let dan goed op de volgorde waarin ze verschijnen in beeld. Hoe de leden van de koninklijke familie moeten staan, gaan en zitten, ligt dan ook allemaal vast. De familie stelt zich op zoals de lijn van de troonopvolging. Queen Elizabeth komt altijd als eerste, haar echtgenoot prins Philippe volgt steeds aan haar zijde. Prins Charles en Camilla zijn de volgende, en daarna volgen prins William, Kate en de rest.

In dat circus moet een – naar mensen die haar kennen zeggen – zeer getalenteerd, empathisch, aardig en oorspronkelijk mens, iemand met een zeer eigen stijl en inhoud – het zien te redden. Ze moet ophouden inhoud te zijn en slechts volmaakte verpakking.

Het is niet Meghan. Het is dat royalty een niet-duurzame instelling is in de 21e eeuw.

Neem de rituelen rond het krijgen  van kinderen, een van de hoofdtaken van vrouwen in een monarchie. Koninklijke vrouwen hoeven niet langer in het openbaar te bevallen – de traditie van de officiële ooggetuige die bij de geboorte aanwezig was, werd pas in 1948 afgeschaft – maar elke keer dat Catherine Middleton een kind produceert, duurt het maar een paar uur voordat ze verwacht haar haar op te doffen en in het openbaar te verschijnen. Als Meghan  met deze barbaarse traditie breekt, zou de wereld voor haar moeten applaudisseren, maar het tegendeel zal gebeuren: ze zal spelbreekster zijn en er zal van alles achter gezocht worden.

Haar kleding is ook een interessant voorbeeld. Daar gaat ze niet zelf over, maar daar gaat het land over. Iedere keuze wordt uitgebreid besproken, onder andere aan de hand van de vraag of ze voldoende mode van Engelse origine draagt. Een normale vrouw houdt zo’n behandeling niet vol. Prins Harry heeft in het verleden gesproken over het willen opgeven van het koninklijke leven’, hij zou zich willen afmelden als troonopvolger en deelnemer aan het middeleeuwse circus. . Kate Maltby: ´Als Meghan en Harry echt radicaal willen zijn, moeten ze misschien helemaal weglopen. Ze zouden geen grotere invloed op het koninklijke leven kunnen hebben dan door het aan te klagen.´