Concertgebouworkest speelt ander stuk dan pianiste Maria João Pires had ingestudeerd, en toch speelt ze foutloos mee (video)

Maria João Pires had het ene pianoconcert ingestudeerd, maar het orkest onder leiding van Chailly begon een ander te spelen. De twee praten nog wat, terwijl het orkest doorspeelt in de aanloop en dan begint Pires toch maar. En het lukt

8 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. marianne martens

    prachtig spel van Pirus en wat een prachtman, Chailly

  2. meesan

    Heet van de naald, een gebeurtenis uit 1998/1999!

    • marianne martens

      is dat heel erg, we luisteren ook nog naar muziek uit de Oudheid, China, Japan en Klassiek Perzië ? om maar effe eens wat te noemen.

      (in antwoord op meesan)
      • meesan

        Daar gaat het niet om. Ik heb dit pianoconcert op mijn Ipod staan en luister er regelmatig naar. Maar deze site pretendeert een nieuwssite te zijn en dit (grappige, bijzondere, interessante) feit heeft zich 14 jaar geleden voorgedaan. Niet gisteren ofzo. Geen nieuws dus.

        (in antwoord op marianne martens)
  3. catchit64

    Prachtige muziek en een top pianiste, maar waarom moet er altijd zo spastisch worden gedaan als het om klassieke muziek gaat?
    In de popmuziek zijn er ook de nodige gitaristen en andere instrumentalisten die zeker zo virtuoos zijn als hun klassieke collega’s (meestal hebben die gasten een klassieke basis) en die weten wel makkelijk te improviseren en te anticiperen op hetgeen er gebeurt.

    • meesan

      Misschien omdat de meeste popliedjes een minuut of 4 duren en dit pianoconcert ruim een half uur, en dat improviseren nou juist níet de bedoeling is, en het gespeeld wordt met een heel symfonie-orkest en niet met een band van misschien nog vier andere musici? Om nog maar te zwijgen over het feit van 9 van de 10 popliedjes gebaseerd zijn op dezelfde vier akkoorden, dat maakt flexibel inspringen toch net wat makkelijker.

      Aan de andere kant is het zo dat als een stuk er eenmaal in zit bij een pianist, het niet gauw verleerd wordt. Net zoiets als dat je fietsen niet verleert, misschien alleen weer even wiebelig moet wennen als je een tijd niet gefietst hebt. Toppianisten hebben het grootste deel van het repertoire voor hun twintigste wel in hun procedurele geheugen (motormemory) zitten. Desondanks heel knap dat de pianiste het er onvoorbereid toch goed af weet te brengen. Wat zal de stress van het ontdekken dat je het verkeerde stuk hebt voorbereid alleen al niet met je doen, ten overstaande van een zaal vol publiek?

      (in antwoord op catchit64)
      • catchit64

        Herkenbare reactie van iemand die waarschijnlijk de lichte muziek ziet als een niemendalletje maar zo is het helaas niet.
        Binnen de lichte muziek zijn wel degelijk mensen die verdomd goed zijn waar veel klassiek geschoolde musici een puntje aan kunnen zuigen.

        Voor de goede orde… Ik ben zelf een groot liefhebber van zowel klassieke als lichte muziek dus ik praat niet als tegenstander maar ik ben van mening dat klassiek vaak als “beter” moet worden neergezet en pop, rock of jazz als “aardigheidje”

        (in antwoord op meesan)
        • wezijnniethetzelfde

          heb de idee dat de grenzen minder scherp zijn, er is een mooi gebied waar alle stijlen en soorten muziek samen worden gespeeld.

          (in antwoord op catchit64)

Reacties niet toegestaan