Waarom Nederlanders zo lomp en bot zijn

Nederlanders hebben geen manieren, zijn zelfzuchtig en vertellen zonder omhaal van woorden wat ze van je vinden. In het buitenland gelden Nederlanders als onbeschaafde lawaaimakers. Ze zijn in horecagelegenheden en op campings onmiddellijk herkenbaar aan hun manier van praten: luidruchtig, en aan hun kinderen, die krijsend rondhollen. We behoren tot de top-3 van slechtst gemanierde volkeren ter wereld.
Al eeuwenlang behoort lomp-en botheid tot de wezenskenmerken van de Nederlander. Hoe komt dat? In de Volkskrant een uitleg in een wekelijkse aflevering van ‘Encyclopedie van Nederland’.
Een aantal oorzaken liggen er aan ten grondslag.

De Hollanders waren al vroeg te herkennen aan het zware zuipen, het gulzig vreten en het simpel gekleed gaan. Dat vonden de Duitsers en Fransen al in de 17de en 18de eeuw. Reinildis van Ditzhuyzen heeft haar vingers blauw geschreven aan boeken over etiquette en omgangsvormen. Maar wat niet in de volksaard zit, zal ook nooit meer aangeleerd kunnen worden.
Volgens filosoof Bas van Stokkom (‘Wat een hufter – Ergernis, lichtgeraaktheid en maatschappelijke verruwing’) heeft het ermee te maken dat de invloed van schrijvers, intellectuelen en leraren (een ‘Bildungs-elite’) in Nederland minder sterk is dan in bijvoorbeeld België of Duitsland. En voeg je daarbij de afkeer van gezag in de jaren zestig, het individualisme van de jaren negentig van de vorige eeuw en ook nog eens de Hollandse directheid en de afwezigheid van hoffelijkheid (flauwekul), dan blijft er weinig over van goede manieren. 

Bron(nen):   de Volkskrant (betaald online)