De baas van Europa heet Merkozy

Het akkoord over de Euro gezien door De Morgen

Merkel en Sarkozy zien elkaar graag, maar niet zo graag als Kohl en Chirac
Nicolas Sarkozy is een man van fysieke contacten. Hij legt graag zijn arm op andermans schouder, zijn hand op een onderarm. Ook zijn reacties zijn fysiek. Toen hij onlangs onverwacht door een man bij zijn jasje werd gepakt, dook hij eerst weg en schoot daarna weer als een duikelaartje omhoog, om te zien wie het was geweest.

Kijk nu eens wat er gebeurt als Sarkozy de Duitse bondskanselier begroet, zoals woensdagavond in Berlijn. Alle spieren gespannen, de mond verkrampt tot een ongemakkelijke glimlach, de armen harkerig alsof hij stukken bezemsteel in de mouwen heeft. Twee zoenen op de wang, uiteraard, maar met de hoofden ver afgewend.

“Waar haalt ze zo’n groen-beige combinatie toch weer vandaan”, denkt de Franse president, die zijn zwangere Carla aan de Cte d’Azur heeft achtergelaten, misschien. “En hoe kan het dat ze er hartje zomer nog zo bleek uitziet?”

Wat Angela Merkel en Nicolas Sarkozy hebben, heet in relatietermen een verstandshuwelijk. Ze herkennen weinig in elkaar, zeggen ingewijden. Ze moeten wellicht zelfs een zekere weerzin overwinnen in elkaars nabijheid. Maar de geschiedenis heeft hen tot elkaar veroordeeld, er zit dus niets anders op dan over die afkeer heen te stappen.

Sarkozy lijkt zich daar meer nog dan Merkel van bewust. Voor hem is de nood ook hoger. Duitsland is de locomotief van Europa, het kruipt al uit het dal van de crisis terwijl Frankrijk nog volop naar de doorstartknop zoekt. En Duitsland doet dat graag op eigen houtje. Zo zal het Duitse besluit om de kernenergie af te bouwen grote gevolgen voor Frankrijk hebben. Als het goed gaat, omdat dat in Frankrijk de roep om meer andere energiebronnen zal aanwakkeren. En als het mislukt, omdat Duitsland zich dan tot de Franse centrales zal wenden om in zijn energiebehoefte te voorzien.

Denk maar niet dat Duitsland heeft overlegd toen het dat besluit nam. Duitsland trekt zijn eigen plan. Ook Frankrijk zoekt naar andere bondgenoten. Sarkozy is meer dan zijn voorgangers geporteerd voor de Verenigde Staten. Met Groot-Brittanni besloot hij tot verregaande samenwerking op het gebied van defensie. Ook de betrekkingen met Rusland worden zorgvuldig onderhouden.

Lees verder in De Morgen

Bron(nen):   De Morgen