
Eerst zou Griekenland failliet gaan, en dan - desnoods - Portugal en Ierland. Pas daarna, in het uiterste geval Spanje. En héél lang daarna zou Italië onder vuur komen. Tijd genoeg voor het verzinnen van een list, want Italië onder vuur is het begin van het einde van de euro. Maar het werd Griekenland en in dezelfde week Italië. En, schrijft de Post, het zwakke Europese leiderschap is niet berekend op de taak om dat te voorkomen. Eigenlijk is het pleit beslecht. Het zou technisch al lastig zijn om een ineenstorting te voorkomen. Maar door de politieke dimensie is het vrijwel uitgesloten. De arme landen treuzelen met optreden. Maar de politieke wil in de sterke landen is ook wankel. In Finland en Nederland roeren de reactionaire nationalisten zich, in Duitsland de behoudende fiscalisten en in het Verenigd Koninkrijk - dat ook met maatregelen moet instemmen - de anti- Europeanen. In dat politieke mijnenveld is de technisch optimale oplossing, als die er al zou zijn, politiek onhaalbaar.
Bron(nen): Washington Post
POPULAIR NIEUWS

Poolwervel klapt recordvroeg om: komt er een strenge winter?

Elke ochtend beslagen autoruiten? Zo heb je binnen een paar minuten weer zicht

Zoveel kinderbijslag krijgen een Vlaming, een Duitser en jij per maand
Dassen aan Jetten en Bontenbal: laat je niet chanteren door VVD

Je buurman bij Zilveren Kruis betaalt €5,70 meer, jij bij CZ €17,26: het verschil komt uit de spaarpot van je verzekeraar, en die is eenmalig
