Asbestslachtoffer vervolgt als eerste de staat

Asbest, het lijkt iets uit de tijd dat er nog zure regen viel, maar voor de slachtoffers wordt het nu pas realiteit. De 58-jarige Klaas Jasperse stelt als eerste asbestslachtoffer de staat aansprakelijk.

Jasperse, fabrieksarbeider en ooit fanatiek wielrenner heeft sinds 2009 asbestkanker. Samen met zijn advocaat Bob Ruers probeert hij compensatie te krijgen voor het geleden inkomensverlies. Advocaat Ruers promoveerde vorig jaar op het asbestbeleid van de Nederlandse overheid en concludeerde dat de overheid de burgers onvoldoende heeft beschermd tegen de gezondheidsrisico’s van asbest. Er zijn nu al zo’n 10.000 mensen onnodig overleden aan asbestkanker en er zullen er nog 10.000 volgen.

Pas in 1993 werd asbest in Nederland verboden. Dat is 25 jaar na de eerste serieuze signalen over de risico’s van asbest. ‘In het asbestdossier is de Nederlandse overheid ronduit laks geweest’, zegt de advocaat.

De overheid wees in eerste instantie de claim van Jasperse af. Hij zou wel degelijk gewaarschuwd zijn voor de gevaren van asbest. Bovendien zou hij voldoende zijn gecompenseerd voor de schade. Daar denkt Klaas Jasperse anders over. ‘De staat denkt: asbestslachtoffers hebben een levensverwachting van een tot twee jaar. Dit probleem lost zich vanzelf wel op. Nou, zolang ik nog kan, wil ik proberen om de staat ter verantwoording te roepen.’

Bron(nen):   Trouw      

7 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. Annemon

    Waar heeft de auteur van deze zin; ” Hij zou wel degelijk gewaarschuwd zijn voor de gevaren van asbest.” vandaan gehaald? Het staat nergens vermeld in het artikel van De Trouw. De media kopieert het artikel van Joop Bouma, en geeft daar zelf ook nog een eigen draai aan. Maar dan wel graag naar waarheid!

  2. Regine de Nooijer

    Ik lees steeds met enige verbijstering alle stukken hierover. Ik heb mij van verdiept in de kwestie van Jasperse, ook omdat ik dit van heel erg dichtbij meemaak. Geloof me nou echt, dit komt zo ontzettend hebberig over. Ik heb er geen woorden voor. Ik kan iedereen verzekeren dat hoe hoog de schadevergoeding ook is – en hij kan heel erg hoog zijn – het is absoluut geen geld waar je blij van wordt. Volgens zeer welingelichte bronnen – en die heb ik echt uit de eerste hand geraadpleegd – heeft Jasperse tot 2x reeds een vergoeding gekregen. Ik ga niet in op de achtergronden daarvan, daarvoor moet men bij de SVB zijn en de voormalige werkgever die toen nog niet failliet was. Ook bij mijn man is asbestkanker geconstateerd. Zowel in de longen, het buikvlies en het hartvlies. Ik weet dus waar ik over praat. Het laatste wat mij echt interesseert is geld. Wij zijn bezig met overleven en het erg leuk te hebben. Zonder te vragen hebben wij een behoorlijke schadevergoeding in de schoot geworpen gekregen en voor alle bijkomende zaken daaraan gerelateerd hoeven wij maar gewoon te vragen. Maar dat interesseert ons niet. Je leeft van controle naar controle om in te schatten hoeveel tijd je nog eventueel hebt. En tussendoor leef je het leven. Dat is wat belangrijk is en niet de jacht naar de schuldige voor het grote geld. Want zo komt het wel over. Je kunt je opstellen als slachtoffer, strijder of overwinnaar. Ik ben een winnaar!

    • Annemon

      Echter mevr R de Nooijer begrijp ik niet wat uw motivatie is – gezien de ziekte van uw man – u zich verdiept in de ‘kwestie’ Jasperse, als u zelf bezig bent met overleven.
      Kunt u net als Jasperse zelf trachten bezig te houden een fonds op te zetten voor asbestslachtoffers dan alleen maar over geld te hebben? Blijf bij het verhaal mevr de Nooijer en lees het nog eens goed door. Dhr Jasperse heeft eenmalig een vergoeding ontvangen van zijn werkgever. U kunt wel zogenaamd interessant voor doen om ”de stukken ingelezen – of ingezien” te hebben, maar is het niet aan Jasperse zélf die ruggengraat heeft om een stap te zetten in plaats van hem af te zeiken? Ik bespeur een soort van afgunst naar deze mensen toe die alleen maar hun leven terug willen, maar gezien de ziekte nooit meer terug komt. Wat fijn voor ú zelf dat, – ondanks de grimmige ziekte van uw man – u zich een winnaar voelt. Veel sterkte voor uw man.

      (in antwoord op Regine de Nooijer)
  3. Regine de Nooijer

    Wat een oeverloos gebral. Ik overleef prima. Mijn man gaat het 3e jaar
    in. Lichamelijk is hij in prima conditie voor zover daar sprake van is.
    Deze zomer vieren wij met de familie ons leven samen en wat er komt, dat
    komt er. Ik zeik Jasperse niet af. U bralt maar wat. De vraag is wat
    voor inzichten u zelf in de kwestie heeft. Ik richt voor niemand een
    fonds op. Wij maken gewoon het allerbeste van het leven dat ons nog
    samen rest. Dat is begonnen met aanvaarding van wat er is. En reden om
    afgunst te hebben heb ik totaal niet. Ik heb gewoon gezorgd dat al onze
    zaakjes op orde zijn. Mijn man gaat heerlijk op een zonnige vakantie au
    jardin chez nous en voor de rest zorg ik ervoor dat hij een mooi en goed
    leven heeft gedurende de tijd die ons nog samen rest. Ik jaag geen
    materiele zaken na want voor mij is geld een ding. De tijd die over is
    is om te leven en niet om een schat na te jagen. P.S. voor zover nog
    niet bekend. De asbest van mij man zit zowel in de longen maar is
    gelukkig – wat heet – ingekapseld, verder zit het in het buikvlies en
    het middenrif. De gevolgen van de chemo zijn verslechtering van het
    zicht, zware depressies, impotentie, vergeetachtigheid,
    concentratieverlies en doofheid. Maar voor de rest is alles goed. Ik ben
    een mantelzorger en mijn grootste zorg is nu om gezond te blijven en er
    voor hem te zijn!

    • Annemon

      Wat jammer dat deze context totaal geen toegevoegde waarde heeft op het lijdend onderwerp. Als vele asbestslachtoffers die vinden dat het ongehoord is geen bescherming destijds is afgegeven naar werknemers toe waar nu geheten SZW (Overheid) geen controle hebben uitgeoefend.Daar gaat dit artikel over. Niet over uw gefrustreerde reactie – die ik overigens wel begrijp, maar niet op een site als deze past – en uw bevinding van een persoon die recht haalt teniet wil doen. Wat u vindt: best, maar respecteert de waarde van een Nederlander die destijds is blootgestaan door falend beleid.Als we allemaal zoals u denken: dat het een gewoonte moet worden dat mensen blootstaan aan gevaren, en daar genoegen mee moet nemen,dan is het einde zoek. Geniet door geen energie te spenderen door dit soort reacties te schrijven, ik geniet ook ondanks mijn asbestkanker!

      (in antwoord op Regine de Nooijer)
  4. Regine de Nooijer

    goeie genade, over frustraties gesproken. Het straalt van u af. Ik heb tenminste het lef om onder eigen naam te posten. Ik laat het hierbij.zoekt u svp hulp. De bitterheid straalt van u af. Heel erg zielig. Voor mij is de discussie afgelopen. Oreert u maar lekker bitter verder. Kunnen anderen er ook kennis van nemen. P.S. Het IAS heeft zich destijds ook met de kwestie bezig gehouden. Tja……….

    • Annemon

      Het IAS bemiddelt alleen tussen werkgever en nemer. Jammer dat uw intelligentie te wensen overlaat om volwassen een discussie aan te gaan, helaas bezit u die niet groet namens Annestasia Monchiqe

      (in antwoord op Regine de Nooijer)

Reacties niet toegestaan