Uit eten met de Michelin-inspecteur

In 23 landen verschijnt jaarlijks de Michelingids met de beste eet-en slaapadressen. Geheel anoniem gaan de inspecteurs van de bandenfirma dagelijks op pad en keuren etenswaren en hotelbedden. 
De Michelingids behoort tot de best verkochte culinaire naslagwerken en tot op heden is de status nagenoeg onberispelijk in een verder voor corruptie bijzonder gevoelige branche. 
De anonieme status van de beroepseters is uiteraard een groot goed. Het zichtbare genoegen waarmee de Amsterdamse kiloknaller Johannes van Dam zich in het publieke domein laat herkennen, is de dood in de pot. Nee, dat doen de Michelinmannetjes, die immer buiten de publiciteit blijven, een stuk beter. Op de achtergrond blijven, is hun motto, en praten met journalisten is dan ook strikt verboten. 
Maar wonder boven wonder: in een zekere hang naar openheid mocht voor één keer een verslaggever van The New Yorker met een Michelin-inspecteur uit eten. Bij ‘Jean Georges’ nog wel, een New Yorkse-driesterrenzaak. 
Achter de link leest u daarom voor de allereerste keer hoe bij Michelin de vork in de steel zit.

Bron(nen):   The New Yorker