We weten veel van de seksuele gedragingen van Ali B. Hij wil, erkent hij, heel veel neuken. En probeert toevallige vrouwen te overtuigen dat dat een goed idee is. Volgens de vorige rechter ging hij daarbij veel te ver. Hij moest de cel in.
In hoger beroep moet worden vastgesteld of hij een verkrachter is, of alleen een nare man.Het hoger beroep tegen Ali B gaat in de kern over die vraag: gaat het hier om een juridisch bewezen verkrachter, of om een man met een obsessieve, grensoverschrijdende honger naar seks die “alleen maar” moreel verwerpelijk is?
Neem Naomi, de jonge vrouw uit Heiloo die hem ontmoette op een schrijverskamp in zijn villa. Zij vertelde hoe een avond in de creatieve bubbel van SPEC eindigde op zijn kamer, waar hij haar zonder toestemming penetreerde terwijl ze tegelijk oraal seks had met Ronnie Flex. Daarna dwong hij haar volgens haar verklaring ook tot orale seks en negeerde haar smeekbeden. Zij ging al in 2019 naar de politie, ver voor de explosie rond BOOS, en haar aangifte werd de spil van de veroordeling: een rechter die haar gedetailleerde verhaal geloofde, gesteund door getuigen en door wat er kort daarna van haar gezien is. Sindsdien betaalt Naomi de prijs die slachtoffers in dit soort zaken bijna standaard betalen: online haat, doxing, angst, verhuizingen, verlies van werk en vrienden. Waar de strafzaak draait om Ali, draait de maatschappelijke vernieling opvallend vaak om haar.
En dan is er
Ellen ten Damme, de beroemde zangeres en actrice die nooit de behoefte voelde om aangifte te doen, maar wél verklaarde over een nacht in een hotelkamer in Marokko. Tijdens opnames met Ali B zou hij haar kamer zijn binnengelopen, zijn broek naar beneden hebben getrokken en haar hebben gedwongen. Zij wilde geen proces, geen koppen, geen talkshows; ze wilde simpelweg vertellen wat er was gebeurd toen het onderzoek eenmaal liep. De rechtbank geloofde haar, maar kwam uit op een poging tot
verkrachting, geen voltooide. In hoger beroep herhaalt haar kamp dat Ellen dit circus nooit heeft gezocht en nu vooral bang is opnieuw te worden beschadigd – niet door wat er toen gebeurde, maar door hoe er nu over haar wordt gesproken.
Tegenover deze vrouwen staat
Ali B zelf, die stug volhoudt dat hij hooguit een notoire versierder is. Dat er misschien een kus is geweest op De Parade, maar geen verkrachting in Meknès. Dat Naomi’s verhaal niet klopt. Dat hij weliswaar een man is met een grote seksuele appetijt en een hang naar machtsspelletjes, maar geen crimineel. Zijn verdediging leunt op twijfel, herinneringsgaten, alternatieve lezingen van dezelfde nacht. In de rechtszaal klinkt het droog en technisch: waar ligt de grens van juridische overtuiging? Daarbuiten gaat het om iets rauwers: hoeveel vrouwen moeten hun reputatie en veiligheid opofferen voordat we ophouden te doen alsof dit alleen het verhaal is van één gevallen BN’er?
In het hoger beroep gaat het formeel om artikelnummers en bewijslast. In werkelijkheid draait het om de definitie van een roofdier in een wereld waarin macht, beroemdheid en seks steeds weer dezelfde dodelijke cocktail vormen. Als het hof de eerdere veroordeling bevestigt, staat Ali B juridisch vast als verkrachter. Als niet, blijft hij voor de wet een vrij man – maar met een stapel verklaringen van vrouwen die zeggen dat hij over hun grenzen is gedenderd. De uitkomst zal veel zeggen over hem. Minstens zo veel zegt deze zaak over ons: over hoe we luisteren, wie we geloven en hoeveel collateral damage we bereid zijn te accepteren, zolang de dader tenminste een leuke hit had.
De zaak Ali B in vogelvlucht
- 2014 – MarokkoTijdens opnames van “Ali B en de Muziekkaravaan” in Marokko zegt Ellen ten Damme dat Ali B haar in een hotelkamer heeft geprobeerd te verkrachten. Zij doet geen aangifte, maar legt later een getuigenverklaring af.
- 2018 – Schrijverskamp in HeilooIn zijn villa in Heiloo organiseert Ali B een schrijverskamp. Naomi verklaart dat hij haar daar zonder toestemming heeft verkracht tijdens een seksueel contact waarbij ook Ronnie Flex aanwezig was.
- 2019 – Aangifte NaomiNaomi doet aangifte van verkrachting, jaren vóór de BOOS-uitzending.
- 2022 – BOOS en andere meldingenNa het BOOS‑onderzoek naar misstanden rond The Voice of Holland melden zich meer vrouwen met beschuldigingen tegen Ali B, onder wie zangeres Jill Helena en Ellen ten Damme (verkrachtingspoging in Marokko).
- Juli 2024 – Veroordeling in eerste aanlegDe rechtbank Noord‑Holland veroordeelt Ali B tot twee jaar gevangenisstraf: schuldig aan verkrachting van Naomi (Heiloo, 2018) en poging tot verkrachting van Ellen ten Damme (Marokko, 2014); vrijspraak voor twee andere aanrandingszaken, onder meer die van Jill Helena. Het OM had drie jaar cel geëist.
- 2024 – Hoger beroepZowel Ali B als het Openbaar Ministerie gaan in hoger beroep tegen het vonnis.
- Maart 2026 – Hoger beroep in AmsterdamHet gerechtshof Amsterdam behandelt het hoger beroep op 24, 26 en 30 maart 2026. De zaak wordt volledig overgedaan: alle drie de zaken (Naomi, Ellen ten Damme, Jill Helena) liggen opnieuw op tafel en de straf kan zowel lager als hoger uitvallen.