Respect voor de grootste roddelkont

In de Amerikaanse mediawereld is enige paniek uitgebroken: The National Enquirer, aantoonbaar het meest gore blad (‘supermarket tabloid’) dat in de VS verschijnt, is genomineerd voor de voorname Pulitzer Prize, de hoogst denkbare journalistieke onderscheiding. 
The National Enquirer kwam met opzienbarende verhalen over presidentskandidaat John Edwards – de man met zo’n beetje het meest bewonderde huwelijk van de natie – die zijn zieke vrouw bedroog – en maakte zo een eind aan de carriere van Edwards. En was bovendien alle ‘echte’ kranten voor. 
Vandaag vertelt de executive editor, Barry Levine, in The New York Times hoe de scoop op zijn bureau belandde, een heerlijk verhaal. Hij hoefde niet lang na te denken over de vraag of hij het nieuws zou brengen (in de VS dient een politicus een deugdzaam leven te leiden – wat de Nijmeegse PvdA-wethouder Paul ‘fietsenhok’ Depla uithaalde om daarna een mooie burgemeesterspost in de wacht te slepen, is in de VS ondenkbaar).
Dat de Enquirer nu even over een politicus uitpakte, terwijl het doorgaans om filmsterren en sporthelden (Tiger Woods) gaat, deerde de hoofdredacteur niet. "It shows the reader that wealthy people, rich people, people who they may admire — when you take away the money, have the same types of problems that they have in real life,” zo luidt zijn mission statement.
Edwards heeft nog lang lopen liegen en draaien over zijn bijvrouw en zijn bastaardkind, maar net als in natuurfilms had de Enquirer hem als een roofdier in de bek en liet niet meer los. Net zo lang tot het deconfiture van de veelbelovende presidentskandidaat een feit was. 
Daarbij werd menige journalistieke wet overboord gegooid. Niet alleen gingen er 100.000den dollars heen met onderzoek en research, er werden mensen omgekocht en vele anonieme bronnen opgevoerd. In de woorden van The New York Times: "The tabloid was playing Ping-Pong journalism, batting the ball across the table and seeing what bounce it got." 
Internet was daarbij een dankbaar hulpmiddel. Want toen de feiten/verdachtmakingen eenmaal op straat lagen, kwamen via het web de nodige bruikbare tips binnen die de bewijsvoering vervolmaakten.
Het duurde destijds nog een tijdje voordat de ‘nette’ kranten ook over het Edwards-schandaal berichtten, maar dat behoort allang tot het verleden. Wie weet heeft The National Enquirer wel de nieuwe toon gezet. En komt er dadelijk een voorname onderscheiding aan te pas om dat te markeren.

Bron(nen):   The New York Times