NRC brengt ‘Anne’ de doodsteek toe

Vrijdag ruimde NRC de hele voorpagina in om uit de doeken te doen dat het toneelstuk 'Anne' is mislukt. Het stuk oogde bijna als een waarschuwing: ga daar niet heen. De recensente vond het stuk te lang, te saai, te vlak. De voorpagina is voor zo'n recensie een bijzondere plaats. Hoofdredacteur Peter Vandermeersch: 'Een jaar lang hebben we toegeleefd naar 'Anne'; er is een theater gebouwd - daar hebben we over geschreven. We hebben geschreven over de auteurs, De Winter en Durlacher. En dan stellen we vast, oei het zakt in, en dat moet je als krant dan ook durven zeggen.' Volgens de hoofdredacteur ging het om de culturele gebeurtenis van het jaar en had een eventuele vijfsterrenrecensie van Anne ook op de voorpagina beland. Ook sommige andere recensies, zoals die van Het Parool, waren verre van enthousiast.  Volgens insiders heeft de voorstelling mogelijk wel 500 uitverkochte voorstellingen nodig om uit de investeringskosten te komen. Na deze kille ontvangst is het zeer de vraag of Anne dat gaat halen. media_xl_2251169

9 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. Meester Proper

    Het NRC is echt zo’n blaadje geworden dat alleen maar meningen verkoopt in plaats van nieuws te brengen. Waarom moet iemands mening over een toneelstukje de hele voorpagina vullen bij deze ooit serieuze krant?

    • Calhoun84

      De NRC is nog een serieuze prima krant, een recensie op de voorpagina past ook prima bij de doelgroep van de NRC. Als dat soort journalistiek je niet aan staat moet je hem inderdaad niet kopen.

      (in antwoord op Meester Proper)
      • kletsmajoor

        Toen ik in 1990 een abonnement nam op NRC (na de Volkskrant te hebben opgezegd) was het nog een serieuze, prima krant die nieuwsartikelen en opinie duidelijk scheidde. De NRC was ook heerlijk dun vergeleken bij de Volkskrant. De Volkskrant pastte in die tijd nauwelijks door de brievenbus zoveel opinie wilden ze aan de lezer kwijt (is nog steeds zo). Maar de NRC ging tegen het einde van de jaren ’90 snel achteruit en begon steeds meer te opinieëren via de nieuwsartikelen, net als de Volkskrant (en de NRC werd ook steeds dikker). Kortom: de NRC ging steeds meer op de Volkskrant lijken. Uiteindelijk heb ik ook de NRC opgezegd. Ik lees sindsdien alleen nog online nieuws. Dankzij Google kan je online snel inzicht krijgen in hoe verschillend sommige media over dezelfde gebeurtenis schrijven. Dat geeft een veel beter inzicht of een krant/website opinies zit te mengen met het nieuws dan vertrouwen op de redactie van de krant. Een krant/website heeft er commercieel belang bij hun lezers ‘naar de mond te schrijven’. Ze proberen tegenwoordig veel vaker de wensbeelden die onder hun publiek leven te bedienen. (De Huffington Post is ook een goed voorbeeld van een site die dat doet.)

        (in antwoord op Calhoun84)
      • Meester Proper

        Een meninkje over een toneelstukje is voor mij geen serieuze journalistiek, ik zal het NRC inderdaad niet snel kopen.

        (in antwoord op Calhoun84)
  2. puck

    en vandermeersch
    hij zag dat het goed was
    spektakel op frontpagina
    ipv. waardering
    en respect

  3. Case

    Er zijn ook hele positieve recensies! Zoals in Trouw. Het NRC staat bekend om een linkse, haast ziekelijke antizionistische, anti-Israël houding. De wereldberoemde Anne Frank is nu juist de figuur die daar niet bij past. Dus als het even kan moet haar invloed worden geminimaliseerd. De inhoud van de recensie stond dan ook al lang vast. De keuze van plaatsing op de voorpagina onderstreept dit nog eens. Bij NRC hebben ze van Poetin geleerd hoe belangrijk tendentieuze berichtgeving is.

    • Calhoun84

      rofl…. Een negatieve recensie van de musical “Anne” staat gelijk aan anti Joodse sentimenten. Post van de dag. Nog even en de NRC is een linkse extreemrechtse krant…

      (in antwoord op Case)
  4. Dr.No

    Het moet mogelijk zijn om eerlijk te zeggen hoe je het vindt.
    Het staat mij allemaal tegen, deze houding om weer te proberen Euro’s te verdienen aan dit uiteindelijk toch trieste verhaal.

  5. catchit64

    Ik heb het stuk live gezien en ben het met de recensent voor een groot gedeelte eens, maar om nou de hele voorpagina van je krant vrij te maken om de frustraties van een medewerker breed uit te meten gaat wel erg ver.

Reacties niet toegestaan