Er bestaat vleesschaamte en vliegschaamte, maar moet je je ook schamen omdat je drie kinderen hebt?

Het is een gegeven waar maar weinig mensen aan willen: de aarde kan de almaar groeiende hoeveelheid mensen niet aan. Schrijfster Susan Smit legde op Twitter de vinger op de zere plek. ‘Er bestaat vleesschaamte, vliegschaamte. ‘te lang douchen’-schaamte. Maar nog geen ‘meer dan twee kinderen-schaamte’, schreef Smit. Haar opmerking maakte veel los.

Ze vindt dat de aarde ten onder gaat aan te veel mensen. “Dat is het kale, naakte feit dat niemand durft te benoemen.” Op Twitter leidde haar tekst tot gemengde reacties. Veel ouders waren het er niet mee eens. “Kwam er maar een taboe voor dit soort uitspraken. Er klopt niets van”, klinkt het onder meer. Anderen begrijpen haar standpunt wel.

Maar heeft de schrijfster ook gelijk? Historicus Paul Gerbrands vindt van wel. “De mensheid heeft zich te duidelijk gemanifesteerd op aarde en zet de aarde naar zijn hand, in plaats van dat de mens zich aanpast aan de mogelijkheden die de aarde biedt. Als we ons ergens willen vestigen, bouwen we huizen, wegen en moet alles wijken. We verkrachten de aarde.”

UvA-hoogleraar Jan Latten is het niet met hem eens en zegt tegen RTL Nieuws dat het ‘meer dan twee kinderen-probleem’ eigenlijk in ons land niet speelt. “Er zijn helemaal niet veel vrouwen die meer dan twee kinderen krijgen. Gemiddeld hebben vrouwen in Nederland 1,6 kind. We zitten op krimpkoers.”

Punt is dat het probleem weliswaar landelijk niet speelt, maar op individueel niveau wel. Net als we de opwarming van de aarde niet tegengaan door met alle Nederlanders korter te douchen gebeurt dat ook niet door minder kinderen te nemen, maar als je kijkt naar de CO2-uitstoot per huishouden dan is minder kinderen krijgen wel een manier om die uitstoot per persoon terug te dringen. Of je je dan moet schamen voor een derde kind is een tweede.