Wat we kunnen leren van ‘luie’ Franse moeders

In Nederland en in de VS hebben kinderen een druk buitenschools programma: muziekles, sporten, creatieve cursussen, … In Frankrijk is één activiteit meer dan genoeg. Een moeder is geen taxichauffeur. Kinderen hebben meer huiswerk en verder vermaken ze zich maar thuis. Spelen kun je ook met je broer of je zus.

Zijn deze Franse moeders egocentrisch en hechten ze meer waarde aan hun eigen vrije tijd dan aan het ‘stimuleren van de ontwikkeling’ van hun kinderen? Een Amerikaanse journaliste en auteur van boeken over opvoeding, Pamela Druckerman, vindt van niet. Een langzamer, minder stressvol tempo in het gezin is niet alleen relaxter voor de volwassenen. Het is ook beter voor de kinderen.

Sociale wetenschappers bivakkeerden in Amerikaanse huishoudens met een ‘haastige levensstijl’, waarin het leven wordt geregeerd door een rooster op een groot planbord. Socioloog Annette Lareau beschrijft een typisch Amerikaans gezin waarin de 3 jongens soms op 1 dag activiteiten hebben op verschillende tijdstippen in verschillende delen van de stad.

De resultaten pleiten meer voor de Franse aanpak. Naschoolse activiteiten zijn prima, maar met mate. Kinderen hebben veel vrije tijd nodig. Dat is essentieel voor hun cognitief, fysiek, sociaal en emotioneel welzijn. Volgens wetenschappers is het idee dat hoe meer je kleine kinderen stimuleert, hoe slimmer ze worden, een ‘neuromythe’. Voorbereidend lezen en rekenen voor kleuters gaat ten koste van de tijd die ze nodig hebben om datgene te leren waar hun hersenen het meest op ingesteld zijn op die leeftijd – zoals je leren concentreren en leren omgaan met leeftijdsgenootjes.

Bron(nen):   The Huffington Post      

7 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. Apekool

    Wij zijn heel vroeg begonnen om onze dochter voorleesverhaaltjes te laten navertellen, een soort geheugentraining. Kost niks en wat een plezier had ze er in vroeger!
    Nu weet je nooit welk talent er in je kind schuilt, maar ze is inmiddels gezegend met een ijzersterk geheugen.

  2. Steranijs10

    Klinkt aannemelijk

  3. RhodBerth

    De bron gaat over Frankrijk en Amerika, niet over Nederland. Wat is de reden dat WIK aanneemt dat het bij ons gaat zoals in Amerika? Is daar ook een onderzoek voor?

  4. Jannie Ooms

    Als ik zie hoe druk mijn dochters het hebben met het brengen en halen van hun kinderen van , respectievelijk, hockey, tennisles, vioolles, ballet en, voor de jongste, zwemles -niet allemaal tegelijk hoor- dan herken ik het beeld wel van de moeder als taxichauffeur. Kinderen, maar ook de ook nog eens part-time werkende moeders, hebben het echt veel drukker dan mijn moeder of ik het ooit hadden in mijn jeugd.

    Overigens: hebt u ooit in een Frans restaurant opgemerkt hoe keurig en welopgevoed de Franse kinderen zich er gedragen? Dat zien we in Nederland al heel lang niet meer. Zou dat ook een gevolg zijn van de onthaasting, of zijn Franse ouders gewoon betere opvoeders?

    • Loobs

      Het toverwoord volgens dit boek is ‘attendre’: Franse kinderen hebben geleerd dat hun wensjes niet meteen worden ingewilligd. Een verademing, en bruikbaar in de rest van hun levens.

      (in antwoord op Jannie Ooms)
  5. grasspriet

    Als ik in mijn familie- en vriendenkring om me heen kijk gaat het
    hier niet anders dan in Amerika met overvolle schema’s voor de kinderen.

    Ik vraag me wel af hoe de kinderen later terug zullen kijken op hun jeugd.

  6. Sanne

    Ik heb met mijn tweeling en man de eerste schooljaren van de jongens in Frankrijk gewoond: geloof me dat de Franse manier wel degelijk werkt en beter is. Zoals hier onder beschreven: attendre….

Reacties niet toegestaan