Wat te doen als je je kind haat

Slate, internettijdschrift voor intellectuelen, heeft een adviesrubriek – Dear Prudence – in de beste traditie van Libelle en Margriet. En net als in die bladen komen er vaak netelige dillemma’s aan de orde. 
Lees: "Toen ik zeventien was, raakte ik zwanger. Mijn familie was niet van plan me te helpen; de vader was afwezig, en in mijn eentje kon ik het kind niet opvoeden. Ik stond mijn kind daarom af voor adoptie. Maar het bleef me uiteraard bezighouden. Drieëntwintig jaar later nam ik contact op met de advocaat die toen betrokken was bij de adoptie. Korte tijd later kreeg ik een telefoontje van mijn lang verloren dochter. We praatte aan de telefoon, we schreven veel emails, maar hoe meer contact ik met haar had, des te meer ging ze me tegenstaan. Ze leek erg onvolwassen en heel vervelend. Ze woont nog bij haar ouders en heeft vorig jaar een kind gekregen, maar dat wordt opgevoed door haar ouders. Een paar maanden later hebben we elkaar ontmoet en haar ouders waren daar ook bij. Maar dat meisje is echt verschrikkelijk. Ze is onbeleefd tegen haar ouders, schreeuwt tegen haar kind, ziet er uit als een sloerie. Ze is een naar meisje. Wat moet ik daarmee?" 
Zie Slate voor het advies.

Bron(nen):   Slate