
Ik sta op de Dam en ik kijk. Ik kijk naar de wereld. Dames die met overvolle tassen De Bijenkorf verlaten en van wie ik weet dat ze tegen deze kwaal behandeld zouden moeten worden. Shoppen is officieel een psychische aandoening, een heuse ziekte. Veel mensen lijden eraan. De Bijenkorf in en er niet met lege handen uit kunnen komen. En altijd met te dure dingen. Rare oogschaduwtjes, belachelijke mascara’s, debiele rimpelcrèmes en andere overbodige zaken. Te grote speelgoedbeesten voor hun kleinkinderen, te gietijzeren pannen voor hun keuken terwijl ze nog geen kop thee kunnen zetten en te dure kleren die vooral lijken op de kleren van de andere dames op de hockeyclub. Niet alleen in het veld gaat het om hetzelfde tenue. Ook in het clubhuis. Juist in het clubhuis. Zowel bij de mannen als de vrouwen. En zeker bij de kinderen. Van jongs af aan worden ze door hun ouders in merkkleding gehesen. Het merkje zat vroeger onzichtbaar in de kraag, maar tegenwoordig prijkt het al jaren op de borst. Iedereen een polospelertje. Ooit begon het met een krokodilletje. Daar zijn wat tranen om geplengd.
Lees verder in NRC.
Bron(nen): NRC
POPULAIR NIEUWS

Overwinteren zonder de hoogbouw van Benidorm? Gepensioneerden ontdekken La Palma, en dit kost een maand op het groene eiland

Trage, zoemende vliegen bij het raam terwijl het buiten koud is? Het zijn klustervliegen, en ze komen elk jaar terug

Dit is de 'klusjesman' uit de Deventer Moordzaak

Bloemkool of broccoli: welke van de twee is gezonder?

De 50 duurste bedrijven ter wereld: ASML is de enige uit de EU
