Hillary Clinton is nu aan zet

Een hele goede analyse van Thomas Friedman in The New York Times, die weer even herinnert aan het valse onderscheid dat vaak gemaakt wordt (ook door Barack Obama) tussen de oorlog in Afghanistan (the Good War) en Irak (the Bad War). 
Friedman legt uit dat al deze fronten (Pakistan hoort er ook bij) onderdeel zijn van dezelfde strijd tussen degenen die de moslimwereld in een progressieve richting willen sturen, met meer openheid, democratie, onderwijs, vrouwenemancipatie etc., en degenen die dat niet willen. In die strijd is Irak nog steeds het belangrijkste theater, want als het daar na Amerikaanse terugtrekking wederom een puinboel wordt, krijgt Obama zowel in Amerika als daarbuiten de verwijten op zijn bord. 
Vandaar dat Hillary Clinton, zijn vroegere rivaal en huidige minister van Buitenlandse Zaken, die in 2003 voor de inval in Irak stemde, nu aan zet is om een ordentelijk vredesproces op poten te zetten. Niet tussen Israël en de Palestijnen (daar hebben diplomaten geen greep op), maar voor Irak.

Bron(nen):   The New York Times