Nog geen tien jaar geleden gold
Duitsland als groeimotor van Europa, met sterke export, lage werkloosheid en solide overheidsfinanciën.Sinds de coronapandemie en de oorlog in Oekraïne stokt die motor: in 2023 en 2024 kromp de Duitse economie licht, terwijl de eurozone als geheel nog bescheiden groeide.Hoge energiekosten, dure leningen en tegenvallende export naar onder meer China raken vooral de industrie hard.
Macrobeeld: groei, inflatie, handel
Na krimp in 2023 en een nulgroei-prognose voor 2025 kruipt Duitsland met 0,2 procent bbp-groei net boven water, terwijl de rest van de eurozone duidelijk sneller gaat.De overheid probeert met tientallen miljarden aan stimulering en investeringen de economie richting 1 à 1,3 procent groei in 2026–2027 te duwen.Intussen daalt de export, met in 2024 een min van 1,6 procent en begin 2026 zelfs de scherpste terugval in anderhalf jaar, vooral door minder vraag uit China en Europa.Tegelijkertijd blijft het handelsoverschot hoog, omdat de import nog sterker krimpt – een zwak teken van binnenlandse vraag.
De Duitse patiënt leeft, maar de macrocijfers tonen een chronische kwaal van lage groei, dalende export en uitgestelde hervormingen.
Structurele rem op groei
De zwakke cijfers zijn niet alleen conjunctuur; ze leggen diepere structurele problemen bloot die de potentiële groei drukken.Hoge
energiekosten sinds de oorlog in Oekraïne, een verouderde infrastructuur en een krappe arbeidsmarkt maken Duitsland minder concurrerend.Onderzoekers becijferen dat de oorlog Duitsland richting 2030 honderden miljarden kan kosten, met blijvende schade voor export en werkgelegenheid.Zonder stevige hervormingen dreigt de
Duitse economie vast te blijven zitten in een scenario van “laag, maar niet dramatisch” – precies het profiel van een chronisch zieke, niet van een herstellende koploper.
Duitse patiënt blijft kwakkelen, maar sterft niet
Na twee jaar krimp tikt de Duitse economie in 2025 weer een minieme plus van 0,2 procent aan – statistisch herstel, geen nieuw Wirtschaftswunder.Terwijl de eurozone rond 1 à 1,1 procent groeit, blijft Duitsland opvallend achter.Export zakt, vooral richting China en EU-partners, en investeringen blijven achter.Economische instituten spreken van “stagnatie” en rekenen pas in 2026–2027 op groei boven 1 procent.Macrocijfers bevestigen zo het beeld van een voormalige groeimotor die in de achterhoede van Europa is beland.