Brief van een ooggetuige

Email aan Mother Jones van een ooggetuige:

"Ik liep langs het gebouw van de medische dienst toen hij begon met schieten. Hij schoot kalm en weloverwogen iedereen neer. Zoals in iedere militaire post buiten het strijdterrein waren we geen van allen gewapend. Voor het eerst van mijn leven had ik graag een wapen gehad. Ik kan niet uitleggen hoe het voelt als iemand op je schiet en je kunt niets terugdoen. Hij miste mij, maar een hoop anderen raakte hij. Puur geluk. Ik zag veel heldendom. Er zouden heel wat meer slachtoffers zijn gevallen als het geen legerpost was geweest. (…) Nadat hij de vrouwelijke politie-officier had neergeschoten prutste hij wat aan zijn wapen om het te herladen. Ik zag om de hoek een andere politieagent en riep dat die moest komen en hem neer moest schieten. Dat deed hij en ik bond toen mijn riem als een tourniquet rond de vrouwelijke officier.
In de loop van de dag werd het duidelijk dat het weer een moslim was. God zij ons genadig. Hij had het helemaal bedacht, hij had drie volle magazijnen kogels, dat weet ik want ik paste een tijdje op zijn wapen. In zijn auto zat nog veel meer ammunitie. Ik zei tegen de medici die hem bloed gaven dat hij eigenlijk de laatste zou moeten zijn die werd behandeld. Ik praatte met een soldaat die stervende was over zijn kinderen en ik hield zijn hand vast."

 

 

Bron(nen):   Mother Jones