Merde, niemand spreekt nog Frans

Hoge Franse vertegenwoordigers willen de opmars van de Engelse taal in de diplomatieke wereld tot stilstand te brengen. 
In de gewone wereld is er geen houden meer aan; daar is de prachtige Franse taal allang onder de voet gelopen door het bekende Britse gewauwel. Maar de wereld van de diplomatie… De wereld van de mensen die er toe doen… De laatste plek waar nog enige beschaving heerst… Als daar de Franse taal zou kunnen blijven bestaan, is nog niet alles verloren.
Frans was lange tijd de voertaal onder diplomaten, in woord en geschrift. Een blik op uw paspoort of rijbewijs laat zien hoe de wereld er vroeger bijstond. Maar eerst kwam de klad in dat ‘geschrift’ en het Franse ‘woord’ dreigt nu ook het onderspit te delven.
Jean-Pierre Raffarin, voormalig Frans premier (onder Jacques Chirac), is nu door president Sarkozy aangewezen om de belangen van de Franse taal in den vreemde te behartigen. Recentelijk was hij in New York om de VN ervan te overtuigen dat Frans als tweede (gebruikte) taal bij deze wereldorganisatie voor altijd moet blijven bestaan. Na afloop van zijn onderhoud met Ban Ki-moon zei Raffarin trots: de SG stond erop me in het Frans te woord te staan. Ook heeft Raffarin inmiddels Brussel aangedaan om de EU te overtuigen van zijn onvervangbare moedertaal. 
Heeft de missie enige kans van slagen? 
Het siert de Franse overheid dat ze er alles aan doet de ondergang van de Franse beschaving tegen te gaan. Maar dat zo’n belangrijke opdracht wordt uitbesteed aan een toch wel boertige vertegenwoordiger van het Franse platteland, wekt desondanks verbazing. Blijkbaar was er in de Parijse beau monde niemand te vinden die anno 2010 nog met deze boodschap op stap wilde.   

Bron(nen):   Financial Times