Greg Bovino ziet eruit als een nazi. Maar maakt dat hem er één?

Gregory K. Bovino is de nieuwe “commander-at-large” van de U.S. Border Patrol, rechtstreeks onder het ministerie van Homeland Security en hét gezicht van Trumps harde immigratie-aanpak in Minnesota en daarbuiten. Hij werd landelijk bekend na twee dodelijke schietincidenten in Minneapolis waarbij ICE‑agenten Amerikaanse burgers doodschoten, onder wie de 37‑jarige verpleegkundige Alex Pretti. Bovino verdedigde die acties steevast als zelfverdediging, zelfs waar videobeelden en factchecks daar grote vraagtekens bij zetten. Eerder al blies hij rellen in Chicago verder op door traangas in een menigte te schieten zonder waarschuwing, wat hem intern het imago van een man van de harde lijn gaf.

De explosie van aandacht draait niet alleen om dode burgers, maar ook om een foto: Bovino in Minneapolis in een lange, olijfgroene, dubbelrijige jas met militaire snit, hoge kraag en riem – precies het soort silhouet dat velen direct aan Wehrmacht of SS doet denken. Op sociale media werd hij prompt neergezet als “Gestapo Greg”, “Hitler-lookalike” en “nazi cosplay”. Californië’s gouverneur Gavin Newsom zei in Davos dat Bovino gekleed ging “alsof hij op eBay SS‑uniformen heeft besteld” en beschuldigde hem ervan “door de straten van Amerika te lopen, verkleed als nazi”. Bovino zelf reageert laconiek: de jas is volgens hem standaard uniform, door de Border Patrol uitgegeven, en hij draagt hem al sinds eind jaren negentig.

De vraag is dan: is dat nou alleen een ongelukkige jas, of zegt dit iets diepers over een mentaliteit? Formeel is er geen bewijs dat Bovino nazi’s bewondert of sympathiseert met het nazisme als ideologie. Maar politiek gaat allang niet meer alleen over beleid; het gaat over beelden, gebaren en codes. Een federale commandant die een coat draagt die evident “nazi‑gecodeerd” oogt, terwijl zijn agentschappen dodelijk geweld inzetten tegen migranten en demonstranten, speelt willens en wetens met die symboliek. Dat hij dat al jaren doet en het zichtbaar geniet om critici te sarren op X – grappen over “coat envy” en kleinerende opmerkingen aan het adres van Newsom – laat zien dat het hem vooral status en intimidatiekracht geeft. De boodschap is: kijk eens hoe weinig ik me aantrek van jullie morele verontwaardiging.startribune+3[ppl-ai-file-upload.s3.amazonaws]​

Wie alleen naar de jas kijkt, maakt het zich zelfs te makkelijk. De kern is niet de garderobe, maar het patroon.

Dat alles bij elkaar – de verheerlijking van “toughness”, de minachting voor burgerprotest, het spelen met autoritaire esthetiek – schuurt gevaarlijk dicht langs wat we historisch met fascisme associëren, zonder dat hij een kaartlidmaatschap van een neonaziclub hoeft te hebben. Misschien is dat precies het probleem: we wachten op de hakenkruis‑armband, terwijl de erosie van rechtsstaat en normen zich in keurige uniformen voltrekt.

Strikt genomen weten we niet wat Bovino privé denkt, leest of bewondert, en het is journalistiek onjuist om hem zonder bewijs tot nazi te verklaren. Maar het is even naïef om zijn coat, zijn taal en zijn optreden als louter “stijlkwestie” weg te wuiven. Wie er uitziet als een nazi, wie zich gedraagt als een man die boven de wet staat en wie dodelijk geweld normaliseert tegen kwetsbare groepen, voedt precies de cultuur waarin autoritaire reflexen weer salonfähig worden. De vraag is dus minder “is hij een nazi?” en meer: hoeveel Bovino’s hebben we nodig voordat we vaststellen dat het systeem zélf een probleem heeft?